Bluser

Kolejny evergreen w mojej kolekcji. Soczysta wariacja na temat średniowiecza - nie takiego, jakim było naprawdę, tylko jakim je postrzegamy współcześnie. Autor co rusz mruga do nas okiem, żongluje anachronizmami, cytuje myślicieli, którzy rzekomo żyli.. w czasach Adso, a tak naprawdę są prawie współcześni Umbertowi... Narracja z pazurkiem, nawet wielopiętrowe (nomen omen) opisy nie nużą. Mniam. Chyba sobie poczytam przed snem.Więcej ›

Jedna z moich ukochanych lektur, można ją czytać wprost, wspak i na wyrywki – jak kto lubi. Jeśli ktoś woli akcję i nie przepada za filozoficznymi wtrętami tudzież wątkami pobocznymi – może czytać rozdziały po kolei, aż dojdzie do ..The Endu. Można też kierować się instrukcją dołączoną przez autora i przeplatać główny wątek rozdziałami dodatkowymi z drugiej części książki. Można wreszcie potraktować „Grę” jako generator cytatów na każdą porę, otwierać gdziekolwiek-bądź i przepadać dla świata, bo narracja wciąga bardzo. Osobiście przepadam za częścią paryską książki, południowoamerykańską lubię mniej. Może dla tego, że w Paryżu bohater wydaje mi się sympatyczniejszy…Więcej ›