Nostalgia anioła Alice Sebold

Strasznie mnie poruszyła, pomimo tego że czytałam ją w formie mbooka (na komórce). Momentami w ogóle nie było akcji, ale chyba nie o to w tej książce chodzi. Świetnie opisane uczucia. Mimo kilku ciągnących się momentów, mogę zaliczyć ją do ulubionych.

Skończyłam czytać "Nostalgię anioła" kilkanaście dni temu, więc mogę teraz wypowiedzieć się na jej temat bez zbędnych emocji, które towarzyszyły mi zaraz po przeczytaniu. Cóż, nie spodziewałam się Bóg wie jak szybkiej, wartkiej akcji, ale momentami było wręcz okropnie nudno i nużąco. Mimo tego autorka ma u mnie dużego plusa, bo niektóre fragmenty były naprawdę przerażające. Podobała mi się narracja z perspektywy Susie - nadawało to powieści sporo realizmu, różnorodnych emocji i łatwo można było wtopić się w akcję książki. Podsumowując: oceniam na 4+.

Zgadzam się z Olyą. Wcągająca i poruszająca lektura.

Książka jest cudowna, wciągająca mimo tego, że nie posiada wartkiej akcji. Momentami przerażająca, albo wzruszająca. Niedługo postaram się obejrzeć film (cieszę się, że nie zrobiłam tego najpierw).

Ooo mam bardzo podobne zdanie jak Judith... Jakos nie moge sie zebrac i isc na film bo boje sie ze zniknie urok ksiazki. A ksiazka sama w sobie poporostu swietna.

Ja najpierw oglądałam film, stąd to uczucie, które opisałam na poniższym komentarzu. Mimo tego, że wiedziałam co będzie mniej więcej to i tak książka mnie nie nudziła. Jeszcze raz polecam!

Na początku niechętnie czytałam, bo czułam taki klimat... makabry? Nie wiem jak go nazwać, aczkolwiek to było coś w tym rodzaju. Jednak przemogłam się i czytałam dalej. Naprawdę mi się spodobała. Nie żałuję, że ją kupiłam. Polecam!

porzuciłam czytanie gdzieś koło setnej strony zirytowana brakiem jakiejkolwiek fabuły. Może się nie wczułam i nie potrafiłam znaleźć przekazu tej książki.

rany, zaczęłam czytać i nie skończyłam. według mnie strasznie nudna. a może po prostu nie moje klimaty ;)

Czytałam ją z 6 lat temu. O wiele za wcześnie, bo ta książka była szokiem dla czternastolatki. Bardzo mnie poruszyła i długo nie mogłam o niej zapomnieć. A teraz boję się zobaczyć film ;) Jeśli spieprzyli tę opowieść to będę bardzo zła ;]

Właśnie skończyłam czytać i brak mi słów. Szukałam książki, która mnie poruszy, zaskoczy, da nadzieje i jakieś natchnienie. Nie zawiodłam się - znalazłam to wszystko w tej powieści, a nawet jeszcze coś więcej - ukojenie. Polecam bardzo tą publikację - zwłaszcza tym, których los dotknął utratą kogoś bliskiego i w codziennym życiu nie potrafi znaleźć pocieszenia.

Źle zrobiłam, że pierwsze obejrzałam film, a dopiero potem zabrałam się za książkę. Film ciekawy, książka też ale w odwrotnej kolejności. W mojej kolejności nie dałam rady przebrnąć przez książkę bo była po prostu nudna, nie dlatego, że była taka sama w sobie, tylko, że wiadomo było co mniej więcej będzie się działo. To tak jakby czytać jakąś książkę dwa razy, a tego nie lubię. Może sięgne jeszcze raz po tę książkę jak treść filmu "wywietrzeje" z głowy po kilku latach...

Pierwsza książka, po której naprawdę zaczęłam się bać. Powieść Sebold to brutalna opowieść o tym, jak jedna tragedia potrafi zburzyć całą rodzinę. Jak trudno wrócić do normalności. Jak panicznie ludzie szukają zapomnienia. "Niemniej nie jest to książka na "oderwanie się od rzeczywistości", gdyż właśnie opowiada o realności świata i jego brutalnej naturze (właściwie to niektórych ludzi). " - nic dodać, nic ująć. Urzekła mnie ta książka. I o ironio, ostatnie zdanie ;)

Naprawdę niesamowita książka. Nie żałuję, że czekałam na nią rok, bo było warto. Nie zawiodłam się. Historia niezwykła i wstrząsająca, poza tym książka bardzo wciąga i nie pozwala się od niej oderwać. Ja osobiście przeczytałam ją na jednym tchu, tak bardzo chciałam wiedzieć, co będzie dalej. Zakończenie jest świetne, bardzo mi się podobało. Cieszy mnie też to, że ta książka jest napisana takim fajnym, płynnym językiem, dzięki czemu czyta się ją niesamowicie szybko i przyjemnie. Niemniej nie jest to książka na "oderwanie się od rzeczywistości", gdyż właśnie opowiada o realności świata i jego brutalnej naturze (właściwie to niektórych ludzi). Pokazuje nam, że trzeba cieszyć się z życia, bo nie wiadomo, kiedy będziemy musieli się z nim rozstać oraz, że każdego z nas może spotkać jakieś nieszczęście. Czytając tę książkę nie jeden raz miałam łzy w oczach, bardzo się przy niej wzruszyłam. Polecam, bo naprawdę warto przeczytać.

Ja przeczytałam książkę, zamiast obejrzeć filmu. Świetna, naprawę. Autorka potrafi wzruszyć, jest tam mnóstwo mądrych myśli. Łzy na samym końcu pociekły. Trzeba będzie obejrzeć film i porównać. ;)

Piękna, wzruszająca, dająca nadzieję.

Właśnie przed chwilą skończyłam oglądać film. Jest po prostu świetny, ale także troszkę smutny. Dlatego moim postanowieniem jest przeczytać książkę.

Bardzo mi się podobała. Pełno w niej było smutku oraz mądrych myśli. Coś cudownego.

chciałabym ją przeczytać ale jak na razie widziałam film i bardzo mi sie podobał ; )

jak dla mnie może i nie ma w niej jakiejś wartkiej akcji, opowieści pełnej przygód, ale ma coś w sobie. Wzrusza, zwłaszcza pod koniec. Może trochę wyidealizowane to `życie po śmierci` ale ogólnie nie jest zła. Pozwoliła mi lepiej zrozumieć film, który obejrzałam najpierw :)

Film mi się podobał, jednakże książka okazała się stokroć lepsza. Naprawdę warto ją przeczytać. Życie pozagrobowe, według wyobraźni Sebold nie zawsze jest takie kolorowe... Polecam. ;)

Moim zdaniem, książka jest o niebo lepsza od filmu. Nie twierdzę jednak, że film jest zły.

Słyszalam, że świetna. Napewno się niedługo za nią wezmę !

Nie porywa... spodziewałam się po niej czegoś "więcej"

Książka bardzo dobra, daje nadzieję, że osoby, które odeszły zawszę będą z nami. A film mam już na płytce, ale wolę jednak pójść do kina na premierę :) Książkę jak najbardziej polecam!

Jest cudowny, ale straszny.

film jest cudowny, książka jest nieco inna, wcale nie straszna, ale przejmująca, obier werrsje świetne

Film jest straszny.. Nie mam zamiaru czytać tej książki, moja psychika jest na to za słaba.

Książka miejscami jest porywająca, ściskająca za serce, a miejscami po prostu mdła i nijaka. Mam mieszane uczucia co do "Nostalgii anioła", najbardziej spodobała mi się przedstawiona tam wizja tego co czeka nas po śmierci - od razu wyobraziłam sobie jak by wyglądało moje własne niebo :)

Chcę przeczytać, lecz niestety nie ma w moich bibliotekach.

Nie jest to zdecydowanie książka dla osób które lubią wartką akcje, wszystko tu raczej toczy się według uczuć Susie, jej tęsknotą za domowe mimo iż w niebie ma wszystko co może sobie zamarzyć. A po za tym nie oczekujmy że narracja 14 letniej dziewczynki może być mistrzowska, przecież nie miała okazji by dorosnąć. Na książkę trafiłam podczas szukania pozycji na maturę ustną i zakochałam się w niej, pasuje zupełnie idealnie do mojej osobowości. Nie mogę się zgodzić na temat przerysowanych uczuć, nie zapominajmy że autorka była ofiarą gwałtu, więc myśle że dużo z jej uczuć mogła przelać na jej książkę. A po za tym polecam pójście do kina na ekranizacje "Nostalgii Anioła"

Myślę że dobra choć nie zaliczam jej do najlepszych jakie kiedykolwiek przeczytałam. Chwilami akcja nudna, chwilami robi się ciekawiej. Bohaterka Susie to taka urocza dziewczynka. To całe niebo dość dziwne. Ogólnie to książka ma taki swój klimat, taki magiczny, spokojny.

Zgadzam się z Annam: jestem w trakcie książki i ciężko mi przebrnąć przez każdą kolejną stronę. To jest po prostu nudne. Choć sądząc po fabule, zapewne możnaby było zrobić z tego coś ciekawszego

bardzo ciekawa akcja, niespodziewane zawroty akcji i w ogóle cała historia jak "z filmu". przerażająca, smutna, prawdziwa. warto przeczytać

Czasami przerażająca, w niektórych momentach miałam wrażenie że książka była pisana przez mordercę. Ale to dobrze świadczy o autorce i jej talencie. Na początku gubiłam się w narracji, nie wiedziałam czy zdanie które czytam mówi jeszcze Susie czy już ktoś inny. Może dlatego że pokazane jest "życie w dwóch światach". Na początku zniechęciłam się brakiem akcji i zrozumiałam że to nie o akcje chodzi w tej książce. Polecam, warto przeczytać.

Wspaniała książka pełna emocji. Pokazuje jak może toczyć się życie naszej rodziny i znajomych bez nas

Nie podobała mi się. Nudna, brak wartkiej akcji, wszystko jak dla mnie dzieje się za wolno. Nie dobrnęłam do końca. Uczucia wydają się przerysowane. Narracja głównej bohaterki bez polotu.

Cudowna, cudowna. Brak mi słów. Chyba najlepsza książką jaką kiedykolwiek przeczytałam.

Przeczytałam z zapartym tchem! Genialna!

Cudowna książka!