Czekając na barbarzyńców J. M. Coetzee

Wspaniała książka! W niektórych momentach czyta się ją naprawdę ciężko, ze względu na "mocne wątki" i odważny język. Jedna z pozycji, o których się szybko nie zapomina. Zmusza do refleksji nad kondycją jednostki, ale i społeczeństwa. Warto przeczytać!

Książka ta napisana jest z filozoficznym przesłaniem, które w jakiś sposób każe nam się nad sobą i nad swoimi uczynkami zastanowić.Bardzo dobra powieść, która kojarzy mi się z filmem Exlibris, który też ma w sobie watek totalitaryzmu.

Nie porównywałabym tej książki do Marqueza, Kafki czy Orwella. Owszem, totalitaryzm, ale cel tej książki wydaje mi się zupełnie inny: tu nie ma krytyki, nie ma sprzeciwu, bohater od samego początku polowania na barbarzyńców wie, że jego epoka i ideały nie istnieją w obecnym świecie i nie jest zaskoczony, kiedy przynoszą mu problemy. To bardziej epitafium dla humanizmu niż krytyka ludzkości. Język, styl, narracja - najwyższy poziom.

Można dostrzec cechy twórczości G.G.Marqueza.i F.Kafki.Mały katechizm totalitaryzmu?

Bardzo dobra powieść. Niespotykanie naturalna, prawdziwa i głęboka analiza ludzkich postaw, lęków dwuznaczności i dylematów życiowych. No i przede wszystkim okazja do zastanowienia się nad mechanizmami, motywami i etapami powstawania systemu totalitarnego. Niespodziewanie bardzo w naszym polskim kontekście. O pięknie języka nawet nie wspomnę - po prostu Coetzee.