Czarnoksiężnik z Archipelagu Ursula K. Le Guin

Zachęcona tak wspaniałymi opiniami, sięgnęłam w końcu po pierwszy tom Czarnoksiężnika Geda. Niby 'płynęło' się przez tą książkę tak szybko, jak wiatry, które potrafił wywołać Ged i szybko przekartkowałam ostatnią stronę, ale.. sama nie wiem. Mam mieszane uczucia, bardziej jestem rozczarowana, aniżeli zachwycona. Ogólnie ciekawa, zgrabnie napisana - ale to tylko tyle, nic więcej. Zero emocji, przeżywania historii razem z bohaterami.. Do tego wiele niemiłosiernie skróconych wątków. Była postać - a potem nagle puff, rach ciach i jej nie było. Tak po prostu sobie zginęła i nic (chyba, że objawi się w kolejnych tomach).

Szczerze mówiąc czytałam o niebo lepsze pozycje w tym gatunku, które nie były okrzykiwane klasykami i arcydziełami, a to właśnie one wciągnęły i zafascynowały mnie o wiele bardziej niż ów Czarnoksiężnik z Archipelagu. Sama nie wiem kiedy przeczytam kolejne tomy. Nie ciągnie mnie aż tak jakbym chciała do dalszych losów Geda, a szkoda..

Zabierałam się za nią i zabierałam, aż w końcu udało mi się ją przeczytać i strasznie mi się spodobała. Niby zwykła opowieść o młodym czarnoksiężniku walczącym z przeciwnościami losu, jednak gdzieś spod interesującej fabuły wyziera jakby drugie dno, nadając powieści już trochę inny sens. Czyta się lekko, szybko i przyjemnie, a stworzony przez autorkę świat po prostu zachwyca. Warta spędzonego nad nią czasu. Polecam!

Kocham cytaty z tej książki:
,,Aby słyszeć, należy milczeć"

,,Mądrzy nie muszą pytać, głupiec pyta na próżno"


,,Nawet głupstwo jest niebezpieczne w rękach głupca"


,,Tylko w milczeniu słowo,
tylko w ciemności światło,
tylko w umieraniu życie:
na pustym niebie
jasny jest lot sokoła"

Mój nauczyciel j. angielskiego polecił mi tę książkę. Jednak jeszcze nie zaczęłam poszukiwań w lokalnych bibliotekach. Czy moglibyście mi podać tytuły kolejnych części "Ziemiomorza"?

Wstyd się przyznać ale dopiero teraz, długo po tym jak przeczytałem prawie wszystkie książki z klasyki gatunku, wpadła mi w ręce ta kanoniczna powieść pani le Guin. Do "Czarnoksiężnika..." zabierałem się jak przysłowiowy pies do jeża, próbowałem czytać w oryginale, śledziłem liczne aukcje i wydania, aż wreszcie...po prostu wypożyczyłem ją z biblioteki i to w dodatku w wydaniu "cała polska czyta dzieciom". No, muszę przyznać, że robi wrażenie i zasługuje na liczne nagrody, wyróżnienia oraz wysokie (drugie lub trzecie) miejsce w licznych zestawieniach i kanonach. Co wyraźnie widać po przeczytaniu powieści, z prozy Guin czerpały później, podświadomie lub z premedytacją, liczne autorki gatunku lub podgatunku m.in Rowling, Canavan, McKillip.
Konstrukcja opowieści o Gedzie, miejscami troszkę chaotyczna, jest czymś jedynym w swoim rodzaju a liczne wątki oraz pomysł na krainę utorowały drogę nurtowi epic fantasy. Ged ewoluuję niczym bohater powieści egzystencjalno-empirycznej, dostaje życiowe nauczki tylko po to by ze ściganego zmienić się w ścigającego i podążając za swoim przeznaczeniem stanąć oko w oko z odpowiedzialnością (w postaci swojego rewersu, "Cienia"). Mi to przypomina liczne późniejsze wątki w tym stylu z Neo vs. Smithem na czele. Skojażenia niezbyt adekwatne gatunkowo ale zawsze. Nie przedłużając, powieść zdecydowanie warta rekomendacji dla czytelników w każdym wieku. Jedyny warunek: nieograniczona wyobraźnia.

Kopalnia mądrych cytatów, opowieść o sensu życia i poszukiwaniu swego "ja" :) Lubię takie książki, tę pokochałam.

Tak, to swietna pozycja. Kladzie nacisk na samego czlowieka, a jego wedrowka to w rzeczywistosci proba zglebienia siebie, swojego cienia oraz sily. A to ktora ze stron przewazy w czlowieku, zalezy tylko od niego samego, jego woli i wyborow. Pozycja obowaiazkowa dla kazdego, kto ceni dobre fantasy

Genialna. Chyba żadna recenzja nie odda w pełni walorów tej wspaniałej powieści. Jak ktoś wcześniej stwierdził- klasyk.

świat magi pokazany inaczej, poszukujący równowagi między światami

Wspaniała, czarująca. Przedstawiony tu magiczny świat intryguje i wciąga skłaniając do refleksji i zapadając na długo w pamięć.

Pierwszy tom tetralogii "Ziemiomorze". Czytelnik poznaje Geda, najpierw jako młodego pastucha kóz z wyspy Gont, potem udaje się z nim na Roke, gdzie młodzian zdobywa magiczne wykształcenie, i gdzie jego pycha sprowadza go na manowce. Następnie, wraz z nim Czytelnik stara się naprawić wyrządzone zło.Zastanawiam się, co czyni książki Le Guin tak charakterystycznymi. Należą do klasyki fantasy, ale innej niż tej tolkienowskiej - skierowanej do wewnątrz. Autorka szczególnie upodobała sobie ludzką naturę, nie tylko w jej najbardziej oczywistych aspektach, ale tych głębszych, o których w większości nie zdajemy sobie sprawy. Przez to, kiedy Czytelnik - wraz z bohaterem - dochodzi do pewnych wniosków, to wydają się tak oczywiste, że czasem aż trywialne. Ale tutaj liczy się droga i dążenie do celu, nie tylko osiągnięcie go.

Klasyka gatunku. Niezwykła opowieść o dorastaniu, walce z własnymi wadami i konieczności brania odpowiedzialności za swoje błedy. U. Le Guin udowadnia, że można napisać wspaniałą powieść fantasy nie potrzebując do tego kilkuset stronic

To jedna z najlepszych fantasy jaka ujrzała światło dzienne :)