Wątek: Kod Królów, Pierdomenico Baccalario

"Kod Królów", Pierdomenico Baccalario





Z opisu wnioskuję, że to taki Dan Brown dla młodszych czytelników.

W piwnicy w Turynie, w miejscu zwanym Trybunał Miracles, jest ukryta Księga Języka Królów. Jest to najstarszy na świecie uniwersalny język, którego fragmenty są znane dzięki kilku królom i wielkim wodzom z przeszłości. Kto ma możliwość wypowiadania się w tym języku, osłabia moc swego słuchacza.

Rodzice Beatrice wyjechali do Ameryki. Ona sama zamieszkała ze swoim wujem Glauko, właścicielem antykwariatu w centrum Turynu. Spędzanie dni wśród zakurzonych tomów nie należy do ciekawych zajęć. Ale gdy Audrey, kobieta z francuskim akcentem, i Zachar, kolekcjoner książek o tajemniczym pochodzeniu, pojawią się w antykwariacie i tym samym w życiu Beatrice i jej wuja, wszystko się zmienia. Od tego momentu obydwoje zostają wciągnięci w poszukiwanie pewnego skarbu. Muszą być jednak bardzo czujni – na tropie skarbu jest także Zachar. A szukają rzeczy wyjątkowej – Księgi języka królów, najstarszego na świecie uniwersalnego języka. Kto ma umiejętność posługiwania się nim, potrafi samymi słowami ograniczyć siłę i moc słuchacza. Glauko i Beatrice będą musieli zapobiec temu, aby bezwzględny kolekcjoner zrealizował swój plan... Zanim będzie za późno!

Z opisu faktycznie może to tak trochę wyglądać;) Moja latorośl strasznie lubi tego autora i tę książkę też ma już obiecaną. Ja zresztą też się z ciekawości kiedyś na jakiś jeden jego tytuł skusiłam i w sumie spędziłam miłe kilka godzin;) A ja się cieszę, że dzieciak w tym wieku w ogóle chce coś czytać, albo że woli tego typu książki zamiast ogłupiających komiksów...

Komiksy nie są ogłupiające.

Słowem "ogłupiające" mogę ze spokojem sumienia określić dzisiejsze bajki dla dzieci, ale nie dam złego słowa powiedzieć o komiksach. Na takim "Asteriksie i Obeliksie", czy "Wojowniczych żółwiach ninja" się wychowałam. Do dzisiaj czytuję Star Warsy i nie czuję się z tego powodu ogłupiona :)

Ogłupiające a co to znaczy? Czy ogłupiające to takie, które posiadają wielopoziomowe postacie, piękny język, wielowątkową fabułę i wręcz disnejowskie morały. Są różne komiksy to fakt. Amerykańskie o superbohaterach mogą wydawać się głupawe, ale jeżeli poznamy je bliżej to okazuje się, że taki Batman to postać, która z powodzeniem mogłaby być bohaterem nie jednej powieści. A Europejski nurt. Lucky Luke, Asteric i Obelix, czy polskie komiksy Christy, Papcia Chmiela i inne są zabawnymi opowieściami o zmierzchłych czaasach. Że też nie wspomnę o klasyce dla starszych: Thorgal, Sznible, XIII... To nie są głupawe historyjski. Poza tym wiele komiksów to istne arcydziełóa, przy których ilustratorzy odwalili kawał dobrej roboty. Komiksy wg. mnie powinno określać się mianem powieści ilustrowanych, w szczególności te, które wymieniłem. Komiksy rozwijają wyobraźnię i kiedy jeszcze nie przełamałem się do książek (po panu samochodziku) chętnie sięgałem po nie, rozwijając swoją wyobraźnię i słownictwo. Nie jestem fanatykiem komiksów, od lat nie przeczytałem czegoś bardziej ambitnego niż opowieści z świata Gwiezdnych Wojen, aczkolwiek uważam, że nie można marginalizować ich roli i wartości jakie przedstawiają.

Podsumowując. O tym czy coś jest ogłupiające, czy nie, decyduje treść a nie forma.

wracając do Pana Baccalario - niedługo ma się ukazać nowa powieść "Magiczna zagadka"
źródło: http://www.natropiesensacji.pl/blog/drugi-tom-z-serii-na-tropie-sensacji-juz-wkrotce/

Przeczytałam i jestem zachwycona :)

KOMIKSY NIE SĄ OGŁUPIAJĄCE!

Lubię Pierdomenica Baccalario, mimo że pisze książki bardziej dla dzieci;) Czasem właśnie miło poczytać, wrócić do dzieciństwa.. Mam nadzieję, że kiedyś ją przeczytam.