Nad Niemnem Eliza Orzeszkowa

Książka nie powaliła mnie na kolana, ale podobała mi się bardzo. Uwielbiam pióro Orzeszkowej, potrafi tak pięknie pisać. Postacie bardzo dobrze wykreowane, opis wsi cudowny. Polecam każdemu.

Opisy przyrody o wiele ciekawsze (i piękniejsze. aż się chce wziąć pędzel do ręki ;) niż np. w "Panu Tadeuszu". Fabuła poprowadzona genialnie. Retrospektywy wyjątkowo niemęczące a postacie wręcz genialne (czego się po powieści pozytywistycznej nie spodziewałam). Choć dla odmiany powiem, że Justyna nie była moją ulubiona bohaterką (co nie znaczy, że nie popieram jej decyzji :). Za to bardzo ciekawy wydał mi fragment (który był tez częściowo natchnieniem dla Orzeszkowej do napisania "Nad Niemnem") z opowieścią o Janie i Cecylii (historia prawie baśniowa ;) oraz postać dekadenckiego Różyca (ach, ta morfina...) i "zniesmaczonego" życiem Zygmunta (postać czysto negatywna jak dla mnie). Dodam, że przeczytałam z własnej nieprzymuszonej woli i wcale nie żałuję. Choć jak ktoś wcześniej napisał: trzeba dać jej troszkę czasu. Dzieło Orzeszkowej nie jest książeczką na jedno popołudnie.

Strasznie sentymentalna dla mnie.

Na początku trochę mnie nudziła, ale potem mnie zaciekawiła i przeczytałam wszystkie tomy.

bardzo mi się podobała *

Jak czytałam, bardzo mi się podobały, ale opisów też nie cierpiałam i bardzo szybko "przelatywałam" przez nie, myśląc zupełnie o czym innym. ;) Ocena to -5.
Film na podstawie obejrzałam kilkanaście razy. Świetny. :)

Fajna=)

jak na lekturę to naprawdę spoko książeczka;)

Zmieniłam zdanie:jest cudowna:D Naprawdę warto przeczytać

Nie jest zła, zaczyna mnie wciągać

W liceum odrzuciłam ją,bo wydawała mi się strasznie nudna,a na studiach pochłonełam ją jednym tchem.Wszystko mi się w niej podoba,nawet opisy przyrody:)

Przeczytałam pierwszy tom, a z drugiego to wyznaczone przez nauczycielkę fragmenty i dalej streszczenie. Jak dla mnei za długie opisy przyrody mnie znudziły i zraziły trochę.

Nie podobała mi się... może to dlatego że to lektura szkolna :/ Może w innych okolicznościach byłabym zachwycona...

Moja ulubiona licealna lektura :) Na podstawie opisów przyrody (które większość populacji nudzą) można by malować wspaniałe obrazy.

ta książka przywróciła mi wiarę w polską literaturę; uwielbiam- choć wiem, że jest różnie oceniana

Najtragiczniejsza powieść pozytywistyczna z jaką się spotkałam. Nie przebrnęłam. Papierowe postaci, nachalne pisanie pod tezę i ... drewniany styl autorki. To wszystko skutecznie zniechęciło mnie do jakiejkolwiek prozy Orzeszkowej.

Jedna z moich ulubionych ksiązek, chociaż wiem, że różnie jest postrzegana. Pisałam o niej na maturze

Dobra książka, jednak zdominowana przez szkolny przymus.

Ta książka potrzebuje czasu. Nie można jej czytać z pośpiechem, co niestety jest domeną obecnego czytelnictwa, ale trzeba podejść do niej powoli i z uwagą. Bardzo podoba mi się postać Justyny, jej odwaga do zmiany swojego życia, podjęcia ryzyka dla szczęścia. Opisy, tak znienawidzone przez uczniów szkoły średniej, są nasycone miłością Orzeszkowej do kraju. Myślę, że warto się przemóc i poznać wynik takiego uczucia dla nas, Polaków :)

Cierpiałam straszne męki podczas czytania tej książki. Jest to najbardziej znienawidzona książka spośród wszytskich jakie czytałam w swoim życiu. Opisy przyrody są przytłaczające, długie i monotonne. Nie wiem czym się wszyscy zachwycają. Wg mnie autorka była na niełzym haju podczas pisania.

uwielbiam te opisy przyrody czym niezmiernie szokuje moich rodziców którzy nie byli w stanie tego przeczytac :)<br/>

Niczym mnie nie urzekła. Tak naprawdę już nie pamiętam o czym była. Jak dla mnie oprócz jakimś zapisem szlachty i obyczajów w tamtych czasach, nic wartościowego nie wnosi. Męczy mnie język Orzeszkowej.

uwielbiam sielskie obrazki Orzeszkowej.... idylla związana z zyciem na wsi i we dworku... kocham takie ksiażki....

książkę przeczytałam z przyjemnością. Fabuła jest wielowątkowa i ciekawa, a barwne opisy wzbogacają treść. Warta przeczytania

Przepiękna powieść E.Orzeszkowej , ukazuje nam zarówno mentalność tamtejszego społeczeństwa ( kondycji wyższej: Korczyńscy , niższej : Bohatyrowicze ) jak i zawiera idee pozytywistyczne ( głoszone przez Witolda ). Przy tym barwność opisów scenerii i ciekawa charakterystyka postaci oraz zajmująca fabula ; Wszystkich opornych przed ta lektura gorąco do niej zachęcam zwłaszcza , że sam się przed nią początkowo wzbraniałem... błędnie.

Tak jakby zgadzam się z przedmówcą w sprawie opisów itp. Ale i tak mam do niej sentyment:)

Bardzo ciekawa książka z długimi opisami przyrody i zachowań ludzkich i nie ludzkich. Bardzo ciekawa i wciągająca fabuła, niektórzy mówią że książka jest nudna ponieważ zbyt wiele opisów a za mało rozmów to prawda, ale gdy jest większa ilość opisów to wyobraźnia lepiej pracuje :DD