Avatar @LetMeRead

@LetMeRead

98 obserwujących. 68 obserwowanych.
Kanapowicz od 2 lat. Ostatnio tutaj około 4 godziny temu.
{} Napisz wiadomość
98 obserwujących.
68 obserwowanych.
Kanapowicz od 2 lat. Ostatnio tutaj około 4 godziny temu.
czwartek, 20 maja 2021

Kąt Poetycki (16)

Adam Ważyk, Elegia trzecia

Nie znam za­chwy­tu a kie­dyś go zna­łem
za­sła­niam oczy przed na­lo­tem pia­sku
zwo­łu­ję sło­wa spóź­nio­ne o lata
o lata w któ­rych nie ma nic pięk­ne­go

Nie­bacz­nie wcho­dzę w la­bi­rynt ję­zy­ka
i chcąc wy­do­być się na świa­tło dzien­ne
mó­wię za mało lub mó­wię za dużo
zna­ki mnie mę­czą i tę­sk­nię do rze­czy

Ty co usu­wasz nie­po­kój ja­skół­czy
tyś mnie zro­zu­miał ale zbyt do­słow­nie:
świat się od­da­lił i ptak jest ka­mie­niem
i twarz czło­wie­ka zmie­ni­ła się w pej­zaż


Wiersz z tomu Zdarzenie (Warszawa, 1977)
{}× 21
Komentarze
@Mackowy
@Mackowy · 5 miesięcy temu
Dobra, teraz analizę poprosimy pani profesor :P
edit: to, że o starości to wiem ;-)
{}× 3
@LetMeRead
@LetMeRead · 5 miesięcy temu
Ależ ja nie chcę narzucać nikomu swojej interpretacji. :) Mamy tu takich, co to robią lepiej. ;-)
{}× 2
@Mackowy
@Mackowy · 5 miesięcy temu
Dobrze pani psorko :P
{}× 1
@jatymyoni
@jatymyoni · 5 miesięcy temu
Przypomina mi człowieka zmęczonego życiem.
{}× 2
@LetMeRead
@LetMeRead · 5 miesięcy temu
Zmęczonego i rozczarowanego.
{}× 1
@jagodabuch
@jagodabuch · 5 miesięcy temu
kojarzy mi się to z opisem dot. wojny
{}× 1

Archiwum

{}

2021

{}

2019

grudzień

(1)
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe