Avatar @LetMeRead

@LetMeRead

138 obserwujących. 85 obserwowanych.
Kanapowicz od ponad 2 lat. Ostatnio tutaj mniej niż minutę temu.
Napisz wiadomość
Obserwuj
138 obserwujących.
85 obserwowanych.
Kanapowicz od ponad 2 lat. Ostatnio tutaj mniej niż minutę temu.
czwartek, 10 czerwca 2021

Kąt Poetycki (19)

To może troszkę energii i pewności siebie, żeby jakoś dotrwać do końca tygodnia.

Bruno Jasieński, But w butonierce

Zmarnowałem podeszwy w całodziennych spieszeniach,
Teraz jestem słoneczny, siebiepewny i rad.
Idę młody, genialny, trzymam ręce w kieszeniach,
Stawiam kroki milowe, zamaszyste, jak świat.

Nie zatrzymam się nigdzie na rozstajach, na wiorstach,
Bo mnie niesie coś wiecznie, motorycznie i przed.
Mijam strachy na wróble w eleganckich windhorstach,
Wszystkim kłaniam się grzecznie i poprawiam im pled.

W parkocieniu krokietni — jakiś meeting panieński.
Dyskutują o sztuce, objawiając swój traf.
One jeszcze nie wiedzą, że gdy nastał Jasieński,
Bezpowrotnie umarli i Tetmajer i Staff.

One jeszcze nie wiedzą, one jeszcze nie wierzą.
Poezyjność, futuryzm — niewiadoma i X.
Chodźmy biegać, panienki, niech się główki oświeżą —
Będzie lepiej smakować poobiedni jour-fixe.

Przeleciało gdzieś auto w białych kłębach benzyny,
Zafurkotał na wietrze trzepocący się szal.
Pojechała mi bajka poza góry doliny
I nic jakoś mi nie żal, a powinno być żal...

Tak mi dobrze, tak mojo, aż rechoce się serce.
Same nogi mnie niosą gdzieś — i po co mi, gdzie?
Idę młody, genialny, niosę BUT W BUTONIERCE,
Tym co za mną nie zdążą echopowiem: — Adieu!


Tekst za: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/but-w-butonierce-but-w-butonierce.html
× 21
Komentarze
@Aleks-a
@Aleks-a · około rok temu
Teraz jestem słoneczny, siebiepewny i rad.
Też bym tak chciała, znowu...
× 7
@LetMeRead
@LetMeRead · około rok temu
Może się doczekamy...
× 3
@Mackowy
@Mackowy · około rok temu
Świetnie się czyta, bardzo rytmiczne i takie hmmm... dziarskie? Poza tym zerknąłem sobie na stronę Jasieńskiego na Wikipedii i muszę przyznać, że niezwykle ciekawy był z niego człowiek.
× 6
@LetMeRead
@LetMeRead · około rok temu
Tak, ten wiersz to sama energia, dynamika. Aż trudno ustać w miejscu, gdy się go czyta. :)
× 3
@Mackowy
@Mackowy · około rok temu
Nooo, czytasz i od razu wiesz, co poeta miał na myśli :)
× 3
@LetMeRead
@LetMeRead · około rok temu
To tak jak w tym wierszu, o którym rozmawialiśmy wczoraj, że nie ma pola do interpretacji. :D
× 1
@Mackowy
@Mackowy · około rok temu
Ale tutaj przynajmniej są jakieś neologizmy i płynnie się czyta :P
× 1
@LetMeRead
@LetMeRead · około rok temu
Rozumiem, kolega lubi neologizmy, nie archaizmy. :D
× 2
@Mackowy
@Mackowy · około rok temu
Nie zawsze, ale akurat w tym przypadku tak :D
× 1
@Millefiori
@Millefiori · około rok temu
Jeden z tych, które dość mocno zapadły mi w pamięć w czasach LO i na tyle mocno, że w myślach recytuję go wraz z autorem.
× 2
@LetMeRead
@LetMeRead · około rok temu
Ten wiersz sam wchodzi do głowy.
@Christina
@Christina · około rok temu
Do dziś pamiętam lekcję polskiego, na której omawialiśmy ten wiersz. Dziękuję!
× 1
@LetMeRead
@LetMeRead · około rok temu
Służę. :)
× 1
@jatymyoni
@jatymyoni · około rok temu
Ten wiersz niesie w sobie tyle energii, że udziela się ona czytającym.
× 1
@LetMeRead
@LetMeRead · około rok temu
Tak, właśnie!
× 1

Archiwum

2022

2021

2019

grudzień

(1)
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl