3096 Dni

3096 Dni
3.88
Ocena 3.88 na 5 możliwych
Na podstawie 16 ocen kanapowiczów
Była bita i poniżana, a 8 lat życia spędziła uwięziona w piwnicy ? wstrząsają...
Była bita i poniżana, a 8 lat życia spędziła uwięziona w piwnicy ? wstrząsające wspomnienia Austriaczki, która cztery lata temu wyrwała się z rąk oprawcy! Natascha Kampusch doświadczyła najgorszego losu, jaki spotkać może dziecko: 2 marca 1998 roku, w wieku dziesięciu lat, została porwana w ...
Pełny opis
Data wydania: 2011
ISBN: 9788375083132
Wydawnictwo: Sonia Draga

Recenzje

Byłam dzieckiem i byłam sama.
Byłam dzieckiem i byłam sama, a istniał jeden jedyny człowiek, który mógł mnie uratować z tej strasznej samotności: ten, który ją na mnie sprowadził.” Aby odpowiednio zrecenzować tę książkę najsampierw muszę przybliżyć pewną historię. W marcu 1998 roku w Wiedniu została porwana dziesięcioletnia d...
3096 dni
Od czasów licealnych interesuję się rozmaitymi zbrodniami, przestępstwami, w tym także porwaniami. Lubię oglądać programy dające wgląd w psychikę przestępców, a także ich ofiar. Dlatego też szansa przeczytania autobiografii, a w zasadzie wspomnień, porwanej dziewczynki od dziecka więzionej przez ...
Napisz swoją opinię

Opinie

@Lenka
@Lenka 2011-11-02
Przeczytane (2011-10-31)
Kiedy rozpętał się medialny szum wokół Nataschy Kampusch i wszędzie pokazywano w jakich warunkach spędziła ponad osiem lat swojego życia zastanawiałam się, jak to możliwe i byłam przekonana, że będzie musiała przebyć długą drogę by osiągnąć spokój i równowagę psychiczną, jeśli w ogóle będzie to kiedykolwiek możliwe. A jednak myliłam się. Ta książka to głos Nataschy. To przede wszystkim niezwykły opis i analiza mechanizmów psychiki, które pozwoliły przetrwać tej dziewczynie prawdziwe piekło, to również próba zrozumienia przyczyn kierujących porywaczem, gdy uprowadzał Nataschę i gdy więził ją przez długie lata znęcając się nad nią fizycznie i psychicznie.
@deshire
@deshire 2012-12-21
Przeczytane (2011-10-24)
Poruszająca, pamiętam, że czytając książkę w pociągu rozglądałam się na boki, czy jest ktoś jeszcze, kto jest tak przejęty. jak ja. Przeyżycia Nataschy są przerażające, jednak w książce nie przeważa tylko makabryczny opis tego, co znosiła z rak swojego oprawcy, dziewczyna wspomina dzieciństwo, rodzinne strony i opisuje swoje myśli podczas uwięzienia. Jedna z tych, o których myślisz jeszcze parę dni po przeczytaniu, polecam :)
@karolas2
@karolas2 2012-05-17
Przeczytane (2012-05-11)
Mnie nie zachwyciła. Być może dlatego, że przez zamieszanie kilka lat temu wokół 'odnalezionej' Nataschy, miałam wrażenie, iż jest to osoba wyrachowana i chce na swoim nieszczęściu zarobić. Oczywiście współczuć należy, ponieważ psychika dziewczyny (teraz już kobiety) będzie na zawsze złamana, ale oprócz tego nie wzbudziła żadnych innych uczuć.
@memento_mori
@memento_mori 2011-09-04
Przeczytane (2012-01-06)
Bardzo poruszyła mnie ta książka. Zgadza się w 100 % z przedmówczynią. Nie wiem czy gdyby mnie spotkało coś takiego, byłabym tak silna jak Natascha. Niektóre momenty opisywane w książce były na prawdę wzruszające, i aż trudno uwierzyć że ta silna dziewczyna przetrwała długich 8 lat w "podziemnym grobie".
@bunia
@bunia 2011-04-13
Przeczytane (2011-04-13)
Przerażające. Podziwiam tę dziewczynę za jej wolę przetrwania i jako czytelnik cieszę się, że ta książka powstała, bo Natascha prostuje w niej pewne sprawy, zwłaszcza tym, którzy próbują ją oceniać i przypinać różne "łatki". Zdecydowanie warto przeczytać.
@Martynka86
@Martynka86 2013-01-30
Przeczytane (2013-01-30)
Książka w sposób bardzo poruszający pokazuje 8 lat bicia, upokarzania, wyzwisk i poniżania bohaterki/autorki książki. Trudno się od niej oderwać. Aż strach pomyśleć, że taka historia w ogóle się wydarzyła...
@jotgol
@jotgol 2011-02-20
Przeczytane (2011-02-20)
Książka warta przeczytania.
3096 Dni

Była bita i poniżana, a 8 lat życia spędziła uwięziona w piwnicy ? wstrząsające wspomnienia Austriaczki, która
cztery lata temu wyrwała się z rąk oprawcy!

Natascha Kampusch doświadczyła najgorszego losu, jaki spotkać może dziecko: 2 marca 1998 roku, w wieku
dziesięciu lat, została porwana w drodze do szkoły. Jej prześladowca, technik telekomunikacyjny Wolfgang Priklopil, trzymał ją w pomieszczeniu piwnicznym przez 3096 dni. 23 sierpnia 2006 roku udało się jej uciec z tego więzienia, a Prikopil jeszcze tego samego dnia odebrał sobie życie.
Natascha Kampusch po raz pierwszy otwarcie mówi o swoim porwaniu, czasie spędzonym w izolacji, relacjach z porywaczem oraz o tym, jak udało się jej uciec z tego piekła.

Kiedy wczesnym rankiem 2 marca 1998 roku w drodze do szkoły nieznany mężczyzna wciągnął ją do białej furgonetki, myślała, że niedługo umrze. Kilka godzin później dziesięciolatka leżała zawinięta w koc na zimnej podłodze w piwnicy domu jednorodzinnego. Wokół niej panowała całkowita ciemność, było duszno, czuć było stęchłe powietrze. Tutaj, w mierzącym zaledwie pięć metrów kwadratowych podziemnym pomieszczeniu, Natascha Kampusch spędziła osiem i pół roku swojego życia. Wolfgang Priklopil był jedynym człowiekiem, którego mogła uważać za kogoś bliskiego. Była przez niego maltretowana, poniżana, dręczona i prześladowana. Dopiero latem 2006 roku udało się jej uciec. Planowała to od pierwszego dnia swojego porwania.

Dopiero dzisiaj Natascha Kampusch czuje się na tyle silna, aby sama opowiedzieć tę historię. W sposób otwarty i bezkompromisowy mówi o swoim trudnym dzieciństwie, uwięzieniu, o fizycznych i psychicznych maltretowaniach. Równocześnie opisuje, jak w tej sytuacji bez wyjścia nauczyła się trzymać prześladowcę w szachu. Jest to historia silnej dziewczyny, która zniosła rzeczy niewyobrażalne i nie dała się złamać.

Współtworzący tą stronę
puchar @jotgol @jotgol pierwsza opinia