Dziedziczki

Dziedziczki
8.08
Ocena 8.08 na 10 możliwych
Na podstawie 63 ocen kanapowiczów
Choć nic na to nie wskazywało, ten deszczowy dzień miał przynieść zmiany w życiu...
Choć nic na to nie wskazywało, ten deszczowy dzień miał przynieść zmiany w życiu wielu ludzi. Na razie jednak nieliczni mieszkańcy byłego PGR-u Kruszewice budzili się wlaśnie z pijackiego snu i myśleli, co by tu wypić z rana. Kuzynki Kruszewskie i ich niezwykła przyjaciółka Monika przygotowywały pow...
Pełny opis
Data wydania: 2005-10-1
ISBN: 978-83-89011-60-2 ( 9788389011602 )
Wydawnictwo: Fabryka Słów
Stron: 320
puchar
DO
@ranisz pierwsza opinia

Dzięki takim kanapowiczom jak ty, ta strona może się rozwijać.

Napisz swoją opinię

Opinie

@daimon
@daimon 2016-06-14
Przeczytane (2016-06-14)
A ja chyba wolę jednak kompletnie inny świat niż dwa w jednym. Owszem Kraków, który się zna ma swoje uroki, ale dla mnie prawdziwa fantastyka zabiera w podróż "nie z tej ziemi". Poza tym jakoś całość wydała mi się "za rzadka". Może jestem rozpuszczona Sapkowskim czy Grzędowiczem, albo to po prostu nie dla mnie i już. Przyjemna książka, ale nie fascynująca. A dla mnie fantastyka taka właśnie musi być. Jak Niebo Kossakowskiej, o którym pamięta się jeszcze wiele lat po przeczytaniu, czy świat Wiedźmina lub Lodowy Ogród. Nie był to jednak czas stracony. Nie zachęciło mnie za to do sięgnięcia po inne pozycja Pilipiuka. Ta część zaś rzeczywiście zdecydowanie najsłabsza. Przez wątek budowy dworu ledwo przebrnęłam. Miałam wrażenie, że autor na siłę chciał wydłużyć 3 tom.
@aniczka_z
@aniczka_z 2009-03-23
Przeczytane (2009-03-23)
Mi ten trzeci tom podobał się najmniej. Jakoś w ogóle średnio pasuje do całości. Gdyby nie postaci głównych bohaterów można by pomyśleć że to zupełnie niezależna pozycja. W tej części autor zarysowuje już nieco zbyt oklepane obrazy (dziewica+jednorożec, wyzywająca wampirzyca i parę innych obrazków w ten deseń). Ma też kilka plusów, m. in. brak ratowania wszystkich na siłę. Zdarza się że coś komuś też nie do końca wychodzi. Nie chcę tu zdradzać co komu się przytrafia... Myślę, że osoby które czytały książkę wiedzą co mam na myśli ;)
@Dark_Sister
@Dark_Sister 2009-12-14
Przeczytane (2007-07-28)
Ja się zawiodłam. Według mnie najsłabszy z wszystkich trzech tomów. Czytałam chyba, żeby skończyć. Jak pierwszy tom jakoś zaciekawił, drugi w sumie porwał, to trzeci niestety nie wywołał we mnie żadnych emocji. Czekałam aż wątki się rozwiną, czekałam, i się nie doczekałam. Tak to jest jak się chce kilka rzeczy na raz robić. Część z Moniką w ogóle już jakaś na siłę. Książkę jednak oceniam pozytywnie, miło się ją czyta. Jednak to trochę za mało, żeby ją szczerze polecić.
@margaret_pap
@margaret_pap 2009-04-03
Przeczytane (2016-09-08)
Coz, musze przyznac, ze mnie rowniez ostatni tom najmniej przypadl do gustu. Owszem ma pare mocnych punktow, ale wole poprzednie. Jednak caly cykl wypada moim zdaniem calkiem niezle. Zreszta, niektore ksiazki juz z zaloznia maja byc lekkie, a co za tym idze maja dac niezobowiazujaca rozrywke. Bo ilez czlowiek wytrzymalby glowienia sie stale nad "ciezka lektura" ;)
@saya
@saya 2009-01-05
Przeczytane (2009-01-05)
Otóż to! Neko, zgadzam się w 100%..."Nic skomplikowanego, nie trzeba za dużo myśleć, można się spokojnie odprężyć. Idealna do czytania na wakacjach albo w podrózy (jak cały ten cykl zresztą)".Chociaż musze przyznać, że 3t. mnie troche męczył. Chyba poczułam nagły przesyt Pilipiuka...dobrze, ze to koniec:)PS: ale mimo wszystko daję 3+
@akabishop
@akabishop 2010-10-27
Przeczytane (2010-01-01)
Udało mi się wypożyczyć trzy tomy i dawno nie czytałem książek tak zachłannie. Wartka akcja, ciekawy wątek i niesamowici bohaterowie z niezwykłymi perypetiami, które rozwiązują z niesamowitą łatwością. To wszystko sprawia, że chce się być wśród bohaterów lub nawet jednym z nich.
DO
@ranisz 2007-05-23
Przeczytane (2007-08-07)
Co można więcej napisać? Może tym razem trochę o autorze. Styl Pilipiuka jest dla mnie nr 1 wśród polskich autorów. Urzeka mnie brak zapożyczeń z zachodniej literetury. Nie ma tu hobbitów, elfów ani innych takich. Są za to żmije, golemy i alchemia w pełnym wydaniu.
@enedtil
@enedtil 2010-01-06
Przeczytane (2007-07-28)
Równie ciekawa, lekka i przyjemna jak dwie poprzednie części ale miałam wrażenie, że była pisana 'na siłę'. Jest humor, dobra fabuła ... ale nie ma tego czegoś. Cały cykl oceniam jednak jako bardzo dobry.
@Aiwlys
@Aiwlys 2009-04-24
Przeczytane (2009-04-24)
Dla mnie książka bardzo ciekawa. Najbardziej irytujące było to, że Monika latałaza tym stworem jak opętana. No wprost denerwujące. Mój ulubiony wątek?Ten z dworem. Kocham takie klimaty.
@agnes
@agnes 2009-12-11
Przeczytane (2007-07-28)
Trafiłam na nią przez przypadek, kiedy przeczytałam okazało się, że to 3 część cyklu. Niedawno skończyłam drugą, a następna będzie pierwsza część. Od końca, ale i tak się podobało. :)
Autorzy
Andrzej Pilipiuk
Andrzej Pilipiuk
Andrzej Pilipiuk (ur. 20 marca 1974 w Warszawie) – polski pisarz i publicysta, laureat nagrody literackiej im. Janusza A. Zajdla za rok 2002. Z wykształcenia archeolog. Pilipiuk najbardziej znany jest...
Inne książki:
Książka Kroniki Jakuba Wędrowycza
Książka Czarownik Iwanow
Książka Kuzynki
Książka Weźmisz czarno kure...