Jeździec Miedziany

Jeździec Miedziany
4.71
Ocena 4.71 na 5 możliwych
Na podstawie 17 ocen kanapowiczów
Epopeja chwytająca za serce jak „Doktor Żywago”. Część pierwsza trylogii. Wyb...
Epopeja chwytająca za serce jak „Doktor Żywago”. Część pierwsza trylogii. Wybucha II wojna. Siedemnastoletnia Tatiana błyskawicznie staje się dorosła. Podczas blokady Leningradu jest podporą dla całej rodziny. Wielką miłością do Aleksandra, młodego oficera, nie ma kiedy się nacieszyć. Gdy chłopak...
Pełny opis
Data wydania: 2010
ISBN: 9788324721382
Wydawnictwo: ŚWIAT KSIĄŻKI

Recenzje

miało być oklepane, a tu wow
O tej książce bym pewnie nie słyszała gdyby nie to, że gdzieś rok temu czytałam „Białą wilczycę”, która porównywana była między innymi do nieznanego mi „Miedzianego jeźdźca”, lubię książki z wielką historią w tle. I tak ciągle miałam w pamięci żeby nabyć, bo w mojej bibliotece nie było. I tak zaw...
Miłość na tle wojny
Rosja w czasach II wojny światowej nie wydaje się być idealnym miejsce dla kiełkującej miłości. Jednak jak to mówią, pozory często mylą. „Jeździec Miedziany” jest na to świetnym przykładem. Książka ukazuje nam losy 17-letniej Tatiany, która w dzień najazdu Niemiec na swój kraj poznaje przystojneg...
Napisz swoją opinię

Opinie

@Soshy
@Soshy 2015-01-15
Przeczytane (2015-01-15)
Po raz kolejny skusiłam się na książkę zachęcona w głównej mierze niezwykle pochlebnymi opiniami czytelników, ale nie tylko: ważną rolę odegrała tutaj wojna, zwłaszcza, że widziana jest oczami mieszkańców Związku Radzieckiego, a tego typu historii niewiele czytałam. I cóż, rozczarowałam się. Błędów merytorycznych odnośnie wątków historycznych nie dotykam, za małą mam na ten temat wiedzę i wielu po prostu nie dostrzegłam, dowiadując się o nich z opinii innych osób. Pozostałych błędów natomiast autorka także się nie ustrzegła, co nieco denerwowało (słynna obrączka). W dalszej kolejności – bohaterowie. Zaczynając od głównych postaci – Tatiany, infantylnej (co można jednak jej wybaczyć, ma w końcu dopiero 17 lat, prawie dziecko), dobrej do granic możliwości, niezwykle upartej i momentami głupio nierozsądnej, która w dodatku w błyskawicznym tempie przechodzi wielką metamorfozę – od nastolatki, która nigdy w życiu nie robiła nawet samodzielnie zakupów, do nieustraszonej i ofiarnie niosącej pomoc każdemu potrzebującemu kobiety, poprzez Aleksandra – ucieleśnienie wszelkich męskich cnót, poczynając od nieziemskiego wprost wyglądu na niesamowitej odwadze i męstwie kończąc, a przy tym niezwykle porywczym, agresywnym i brawurowym (zgłasza się chociażby na ochotnika do sprawdzenia czołgiem, czy lód na zamarzniętym jeziorze wytrzyma jego ciężar – nie wytrzymał…, a to wszystko po tym, jak obiecał swej ukochanej, że „będzie na siebie uważał"). To właściwie jedyne w miarę pozytywne postaci tej historii, cała reszta, włącznie z rodziną Tatiany (może poza jej dziadkami) to egoistyczni, myślący jedynie o swoich potrzebach ludzie. Cała historia wojennych „przygód” i wielkiej miłości Tatiany i Aleksandra tchnie infantylnością, jest dla mnie mało realna, za dużo w niej niezwykłych zbiegów okoliczności i „farta”, dzięki czemu wychodzą cało z każdej opresji, kiedy wszyscy dookoła giną, im się „jakoś” udaje. Dialogi są tak napuszone i poetyckie, że przez to tracą cały swój realizm, a sceny erotyczne, których w drugiej połowie książki jest naprawdę bardzo, bardzo wiele, są dla mnie po prostu żenujące i wywołujące śmiech, jak gdyby to autorka, a nie główna bohaterka, miała 17 lat. Takich momentów jest w książce bardzo wiele, także na zakończenie – Tatiana, będąca w ciąży, przedostaje się na front do swego ukochanego, czołga się po zamarzniętym lodzie jeziora, by go ratować z opresji, dźwiga go, przetacza mu swoją krew, je jak jej się przypomni, a do tego zapada na gruźlicę, po czym rodzi zdrowe dziecko, prawie tego nie zauważając – cud nad cuda. I chyba właśnie takie momenty popsuły mi zupełnie odbiór tej książki, nie wiem czy jestem za mało romantyczna, czy za bardzo oczekuję od takich powieści po prostu realizmu (w końcu to nie sci-fi czy fantasy) i poważnie zastanawiam się, czy sięgnę po dalsze części losów Tatiany i jej ukochanego, nie lubię bowiem pozostawiać książki niedokończonej, ale w tym wypadku chyba mogę. Chyba, że pierwsza część czegoś autorkę nauczyła i wyciągnie z tego budujące wnioski.
@bozbar
@bozbar 2011-11-17
Przeczytane (2011-11-17)
W czerwcu 1941 roku w Leningradzie siedemnastoletnia Tatiana Mietanowa poznaje młodego oficera Armii Czerwonej – Aleksandra Biełowa. Ona siedzi na ławce na przystanku, jedząc lody i podśpiewując pod nosem, gdy wokół trwa chaos, on przystaje oczarowany jej spokojem i beztroską. Ich oczy spotykają się i odtąd należą już do siebie. Nie mogą żyć bez siebie i nie mogą być ze sobą. Książka wyzwala wiele emocji – i tych dobrych, i złych. Momentami bawi, irytuje, ale też głęboko wzrusza. Co mnie w tej powieści irytuje? Zupełnie niepotrzebne w tej powieści opisy erotyczne oraz nieznajomość realiów ZSRR. Powieść , mimo tych niedociągnięć czyta się świetnie .
@monica
@monica 2012-08-14
Przeczytane (2012-08-14)
to mój numer 1 na liście przeczytanych pozycji,a jest ona długa.Od książki nie sposób się oderwać,czytelnika czeka kilka nieprzespanych nocy,a potem długa analiza losów Tatiany i Aleksandra.Pani Simons zaprasza nas na duchową ucztę,miłość i historia przeplatają się i jest to fascynująca mieszanka.Wiele osób podróżuje dziś śladami bohaterów po Petersburgu,jest to również moje marzenie. Po tej książce już żadna nie jest w stanie nas tak dogłębnie poruszyć i to jest jedyny minus "Jeżdzca miedzianego " ....
@lily10
@lily10 2012-12-05
Przeczytane (2012-12-05)
Nie sposób się nie zgodzić z poprzednimi komentarzami. Nie mogłam spać, na początku przez to, że nie mogłam się oderwać od lektury, potem, bo przeżywałam losy bohaterów. Ta książka wiele we mnie zmieniła... Wiem, że może do bardzo ambitnych nie należy, chociażby właśnie przez opisy erotyczne, które ciągnęły się za długo. Pomimo tego, ta książka może doprowadzić człowieka do głębszych refleksji... Jakich? Myślę, że każdy będzie miał swoje.
MA
@majsterek8 2014-06-18
Przeczytane (2014-06-18)
NR 1 na mojej liście chciałoby się powiedzieć ''taka miłość się nie zdarza''. Książka ma dla mnie wszystko: wielką miłość i namiętność z historią w tle. Ciekawych boahaterówi i trzymającą w napięciu fabułę. Od kiedy ją przeczytałam żadna książka już mnie tak nie wciągnęła.
@Karina825
@Karina825 2014-07-10
Przeczytane (2014-07-10)
Paullina Simmons napisała całkiem zgrabny romans akcji z historycznym tłem. Pełną pasji, emocji i akcji bajkę dla dorosłych... http://zawsze-z-ksiazka.blogspot.com
@SemperFidelis
@SemperFidelis 2013-08-29
Przeczytane (2013-08-29)
Najpiękniejsza książka jaką w życiu przeczytałam...
EJ
@ejelonek07 2012-01-13
polknelam ja doslownie! polecam!
Autorzy
Paullina Simons
Paullina Simons (ur. 1963), pisarka. Paullina Simons urodziła się w Leningradzie (ZSRR) w 1963 r. Kiedy miała 10 lat wyemigrowała razem z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Najbardziej znaną powieści...
Inne książki:
Książka Jedenaście godzin
Książka Jeździec Miedziany
Książka Jeździec Miedziany
Książka Tatiana i Aleksander
Książka Tatiana i Aleksander
Współtworzący tą stronę
puchar @bozbar @bozbar pierwsza opinia