Opowieści z Narni tom 1-3 Pakiet

autor: C. S. Lewis
Opowieści z Narni tom 1-3 Pakiet
8.45
Ocena 8.45 na 10 możliwych
Na podstawie 197 ocen kanapowiczów
Z okazji premiery filmowej trzeciej części Opowieści z Narnii - Podróży "Wędrowc...
Z okazji premiery filmowej trzeciej części Opowieści z Narnii - Podróży "Wędrowca do świtu", proponujemy pakiet trzech książek. W jego skład wchodzą pierwsze części słynnego narnijskiego cyklu. Wszystkim wydaniom towarzyszą fotosy z filmu oraz "filmowa" okładka.
Data wydania: 2010
ISBN: 978-83-7278-496-4 ( 9788372784964 )
Wydawnictwo: Media Rodzina
puchar @dioxidin2002 @dioxidin2002 pierwsza opinia

Dzięki takim kanapowiczom jak ty, ta strona może się rozwijać.

Popraw tę książkę

Recenzje

Lew, czarownica i stara szafa
„Opowieści z Narnii” to siedmiotomowy cykl wydany w latach 1950-1956 przez Clive'a Staplesa Lewisa. Był angielskim pisarzem, historykiem literatury uważanym za znawcę średniowiecza i renesansu. Przyjaźnił się z J. R. R. Tolkienem, którego prace były dla niego inspiracją. Podobnie do twórca Śródziemi...
Pamiętaj o pozostawieniu otwartych drzwi, bo to bardzo głupie zamknąć się w szafie (C.S. Lewis "Opowieści z Narnii. Lew, czarownica i stara szafa")
Na pewno po obejrzeniu Opowieści z Narni spodziewałam się czegoś całkiem odmiennego. Książka mnie mile zaskoczyła. Przede wszystkim nie jest gruba, bo ma niecałe 200 stron, a do tego liczne rysunki pani Pauline Baynes umilają czas spędzony z książką. Zaraz po karcie tytułowej i niewielkiej mapce nat...
Napisz swoją opinię

Opinie

@sun
@sun 2018-12-21
Przeczytane (2015-01-01)
Sięgnęłam po "Opowieści z Narnii" zachęcona pozytywnymi recenzjami tego klasyka fantastyki.Przeczytanie całości zajęło mi kilka tygodni i jestem oczarowana tą powieścią. Zakupiłam całość i sądzę że chociaż są to książki głównie przeznaczone dla dzieci, to uważam zakup tych książeczek za najlepszą inwestycję, ponieważ wiem, że będę do tego wracać w przyszłości. Książki są urocze i cała historia w nich zawarta tworzy niespodziewaną całość gdyż czytając je ponownie trzeba zacząć od kolejności powstania Narnii, a nie wydawania książek. Za wspaniały pomysł uważam to, że autor w tak piękny sposób odnosi się do scen z Biblii i pisze tak pięknym, literackim językiem. Kolejność czytania ponownego tomów, powinna być następująca: 1."Siostrzeniec czarodzieja" 2."Lew, czarownica i stara szafa" 3."Koń i jego chłopiec" 4."Książę Kaspian" 5."Podróż wędrowca do świtu" 6."Srebrne krzesło" 7."Ostatnia bitwa". Taka jest kolejność od stworzenia Narnii, do jej upadku. Polecam gorąco!
@symtuastic
@symtuastic 2012-06-24
Przeczytane (2012-06-24)
„Opowieści z Narnii” to siedmiotomowy cykl wydany w latach 1950-1956 przez Clive'a Staplesa Lewisa. Był angielskim pisarzem, historykiem literatury uważanym za znawcę średniowiecza i renesansu. Przyjaźnił się z J. R. R. Tolkienem, którego prace były dla niego inspiracją. Podobnie do twórca Śródziemia, pragnął stworzyć własny, magiczny świat i w niedługim czasie mu się to udało. A świat ten był doprawdy bajkowy! II wojna światowa to czas, w którym rozpoczyna się akcja powieści, stanowiącej pierwszą część serii. Londyn zaczyna być oblegany przez niemieckie wojska. Każdy z mieszkańców poszukuje schronienia, a co za tym idzie - pomysłu na ochronę swoich dzieci. W tej sytuacji miasto opuszcza czwórka rodzeństwa – Łucja, Zuzanna, Edmund i Piotr. Razem z resztą dzieci, odjeżdżają pociągiem do miejsc, w których mają mieszkać. Rodzeństwu przypada osobliwy dom na wsi. Każde z dzieci miało mieszane uczucia odnośnie przeprowadzki; Łucja – najmłodsza z czwórki rodzeństwa – tęskniła za rodzicami, brakowało jej matczynej opieki i miłości. Była to niezwykle dobra, wrażliwa i szczera dziewczynka, mająca zawsze nadzieję na najlepsze. Nie zawahałaby się oddać własnego życia za kogoś, kto wydał jej się sympatycznym stworzeniem. Dzięki wspaniałemu usposobieniu, nikt nie jest w stanie wyrządzić jej krzywdy. Kolejnym dzieckiem w hierarchii wiekowej był złośliwy i kłamliwy chłopiec imieniem Edmund. Do wszystkiego podchodził sceptycznie, potrzebował ojca, który zaciągnął się do wojska i nie mógł być dla niego wzorem. Naśmiewał się z młodszej siostry, był ciekawski, ulegał wpływom. Jednak z biegiem czasu możemy zauważyć, że jego zachowanie niesamowicie się zmienia. Z niesfornego chłopca staje się poważnym, sprawiedliwym mężczyzną. Jeśli mowa o sceptycznym podejściu, mistrzem możemy mianować Zuzannę – dziewczynę o spokojnym usposobieniu, która nie chciała narażać siebie i rodzeństwa na niebezpieczeństwo. Nie wierzyła w nic, czego nie potwierdziła nauka. Z natury była łagodną, pomocną osobą, którą ostatecznie udało się namówić na wyprawę pełną przygód. Ostatnim dzieckiem był Piotr. Uważał, że jeśli ojciec nie mógł z nimi wyjechać, to jako jego najstarszy syn, czuł się odpowiedzialny za opiekę nad młodszym rodzeństwem. Takie podejście nie podobało się jednak bratu i siostrom, którzy chcieli być samodzielni. Pewnego dnia, znudzone brzydką pogodą dzieci, postanawiają pobawić się w chowanego. Właśnie wtedy zaczyna się przygoda, która odmieni ich życia na zawsze. Łucja otwiera pokój, w którym nie znajduje się nic prócz wielkiej, tajemniczej szafy. Uznając, że będzie to najlepsze miejsce na kryjówkę, wchodzi do niej i… ląduje w śniegu. Zachwycona bajkowym otoczeniem, idzie przed siebie. Gdy dochodzi do latarni, stanowiącej początek fantastycznej krainy, spotyka fauna. Jest to mężczyzna z koźlimi kopytami. Z początku oboje byli zawstydzeni, a faun o imieniu Tumnus nie mogło zrozumieć, jakim cudem stworzenie z ludzkiego plemienia przedostało się do tak odległego świata, jednak w kilka chwil wszystko się zmieniło. Wydawało się, że Tumnus chce ją poznać, chce mieć przyjaciela, ale nie było to prawdą. Pomimo że Łucja oczarowała go swoją dobrocią, Biała Czarownica wydawała rozkazy jasno. Owa kobieta sama nazwała się Królową, nie tolerowała nieposłuszeństwa i sprzeciwiania się. Zła do szpiku kości. Wymierzane przez nią kary były nieodwracalne, a każda osoba, która sobie „zaskórzyła”, kończyła jako posąg na jej dworze. Dowiedziawszy się o przepowiedni, która mówiła, iż złe czasy przeminął, gdy tron obejmą dwie córki Ewy i dwóch synów Adama, pragnie zabić wszelkie ludzkie istoty, które kiedykolwiek zostaną zauważone w Narnii. Gdy na drodze spotyka chłopca, próbuje go oczarować i zmusić, aby przyprowadził do niej resztę rodzeństwa. W zamian oferuje mu władzę i objęcie tronu. Nieświadomy niczego Edmund, przyprowadza swe siostry i brata, którzy są narażeni na niebezpieczeństwo. Podczas wypraw do Białej Czarownicy oraz podróży na spotkanie Aslana – ogromnego lwa, który uosabia dobro i jest uważany za twórcę baśniowej krainy – czwórka rodzeństwa napotyka na wiele dotąd nieznanych im stworzeń, mówiących zwierząt i pół ludzi pół koni. Pomimo zwątpienia, smutku i rozczarowań, odwiecznej walki, dobro zawsze zwycięży, a prawowity władca będzie uważany za wzór wśród obywateli niezależnie od tego, czy zasiądzie na tronie, czy nie. Lewis pisze prostym, zrozumiałym językiem. Przedstawia postacie na zasadzie kontrastu – zupełne inne opisy mają bohaterowie źli, a inne dobrzy. Stara się każde wydarzenie opisać tak, aby młody czytelnik mógł wyciągnąć z tego wnioski. Wierzy, że oddanie i miłość nadal istnieją. Ba! Uważa, że te uczucia mogą przywrócić bliskich do życia. „Lew, czarownica i stara szafa” to powieść dla dzieci, młodzieży, a także dorosłych. Od samego początku porywa nas w świat fantazji. Polecę ją zwłaszcza osobom z tak wybujałą wyobraźnią jak Łucja. http://oczami-czytelnika.blogspot.com/2012/06/lew-czarownica-i-stara-szafa.html
@Artemis_Shelf
@Artemis_Shelf 2014-09-15
I w końcu nadszedł czas na "Opowieści z Narnii". Bardzo długo zwlekałam by przeczytać całą serię, ale teraz motywowana wyzwaniem "Kiedyś przeczytam" zamierzam w końcu ją skończyć. Mapa Narnii W I tomie poznajemy rodzeństwo, dwóch braci i dwie siostry : Piotra, Edmunda, Zuzannę i Łucję. Aktualnie toczy się wojna, podczas której nasze rodzeństwo trafia na wieś, do domu starego Profesora. Któregoś dnia Łucja znajduje starą szafę, która ją fascynuje i o dziwo jest ona otwarta! Gdy tylko dziewczyna do niej wchodzi przybywa do świata zwanego Narnią ... Narnia była krainą, w której rządził wszechmocny lew - Aslan. Tak właśnie lew! W tym przedziwnym świecie głównymi mieszkańcami są właśnie gadające zwierzęta i stworzenia znane nam z mitów m.in. fauny. Jednak teraz Narnia jest inna, panuje wieczny śnieg, a to za sprawą pewnej bardzo wrednej wiedźmy. Jedyną nadzieją dla tej pięknej niegdyś krainy jest nasze rodzeństwo ... Zacznijmy od tego, że książka posiada bardzo wygodny druk, który służy szybkiemu czytaniu, ale jest również wygodny dla dzieci, dla których w końcu powstała ta książka! Co więcej zawiera w sobie proste i nieskomplikowane ilustracje, odpowiadające treści czytanej. Obrazki pobudzają naszą wyobraźnię. Kiedy już zostanę królem Narnii, pierwszą rzeczą, jaką zrobię, będą porządne drogi. Chciałabym napisać, że autor nie stworzył niczego nowego. Schematów, gdzie mamy wredną i straszną czarownicę, a także wybrańca/wybrańców, który ma/mają ją powstrzymać w bajkach nie brakuje. Jednak czy aby na pewno mogę tak właśnie napisać? Pierwszy został wydany w 1950 roku. Trochę dawno, prawda? Rozumiecie więc teraz moje wahanie, a przynajmniej mam taką nadzieję. Książka wydaje się prosta i naiwna, wiemy, że Aslan i tak zwycięży, że nikt nie zginie, bo to w końcu bajka jest, nie? Mimo to ten bardzo umiejętnie wykreowany przez autora świat potrafi bawić, cieszyć i czasem zaskakiwać. Ale biorąc rzecz w ogólności, posłuchajcie mojej rady i kiedy spotkacie kogoś, kto zamierza być człowiekiem, a jeszcze nim nie jest, albo kiedyś był człowiekiem, a już nim być przestał, albo też powinien być człowiekiem, a nim nie jest - to nie spuszczajcie go z oka i przypomnijcie sobie, gdzie macie siekierę. Jestem za stara na czytanie bajek jednak chętnie poznam dalsze losy tej czwórki dzieciaków, dlaczego? Czytając Narnię i wkraczając razem z Łucją do szafy, sama weszłam do tego niezwykłego świata, gdzie ponownie stałam się dzieckiem i mogłam zachwycać się jego "bajkowością". Sposób prowadzenia narracji jest taki bajkowy, a przez to niezwykły i przyjemny. Autor nie prowadzi narracji w klasyczny sposób, on jest naszym rodzicem albo dziadkiem, który sadza nas sobie na kolanach i opowiada nam piękną bajkę, sprawdzając co jakiś czas czy jeszcze nie zasnęliśmy i czy nadal go słuchamy. BYŁO RAZ CZWORO DZIECI: Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja. Opowiem wam o tym, co im się przydarzyło. Podczas wojny wysłano je z Londynu na wieś, aby były bezpieczne w okresie bombowych nalotów na miasto. Zamieszkały w domu pewnego starego Profesora (...) Profesor nie miał żony i mieszkał w wielkim starym domu, ze swoją gospodynią, panią Macready, i jej trzema pomocnicami. (Jeżeli już chcecie wiedzieć, to nazywały się Ivy, Margaret i Betty, ale w tej historii nie odegrały większej roli.) Lewis stworzył świat baśni godny przeczytania. Wszystkich siedmiu tomów, które posiadam, nigdy nikomu nie oddam, dlaczego? Bo chciałabym żeby kiedyś moje dzieci (jak najpóźniej :D) a następnie wnuki mogły poznać ten wspaniały, bajkowy świat. Sama żałuję, że nie mogłam go poznać wcześniej i że mama nie czytała mi tych książek na dobranoc (bo oczywiście o Narni dowiedziałam się 2005 roku, przy okazji filmu). Nie ma co jednak teraz tego żałować. Narnia nie zachwyciła mnie aż tak, nie porwała, mimo tego nie żałuję, bo wiem, że gdybym była znowu dzieckiem zakochałabym się w tej książce. Pamiętajmy również, z jakim zamysłem autor ją napisał : Napisałem tę opowieść dla ciebie, ale kiedy zaczynałem ją pisać, nie zdawałem sobie sprawy, że dziewczynki rosną szybciej niż książki. W rezultacie jesteś już za stara na bajki, a kiedy tę książkę wydrukują i oprawią, będziesz jeszcze starsza. Pewnego dnia będziesz jednak dostatecznie stara, aby znowu do bajek wrócić. Możesz wtedy zdjąć tę książkę z jakiejś wysokiej półki, odkurzyć i powiedzieć mi, co o niej myślisz.
@Kamcio95
@Kamcio95 2010-11-13
Przeczytane (2010-11-13)
Hmm, początek był dosyć ciekawy. Pomysł na dostanie się do innego świata przez starą szafę bardzo fajny. Potem trochę zawiewało nudą -.- Najbardziej zażenowało mnie w książce pojawienie się... świętego Mikołaja. Ludzie! Trochę weny twórczej... Dlaczego akurat Święty Mikołaj ? Moim zdaniem pojawienie się go to jakaś paranoja. Nudne były też opisy dziwnych przeczuć bohaterów, np. kiedy słyszeli imię "Aslan". Ale w książce pojawiły się także wątki które mi przypadły do gustu :D Np. zła do szpiku kości Biała Czarownica, fajna z niej kobitka, bezczelna, wredna bez serca xD Bardzo fajnie obmyślane było zakończenie, powrót do normalnego świata i zapowiedź dalszych przygód brzmiało motywująco do sięgnięcia kolejnego tomu ;] Ogółem : niektóre postacie kiepskie, sceneria genialna, trochę kiczowate opisy (jak na połowę XX wieku spoko), książka w sam raz pod poduchę, można ją szybko przeczytać, ogółem polecam mimo wad jakie wyciągnąłem.
MM
@Lalaith 2010-12-04
Przeczytane (2010-12-04)
tak jak dla większości "Mały Książe" tak dla mnie cykl Opowieści z Narnii jest wyjątkowy i magiczny. Nie zgadzam się ze stwierdzeniami, że jest to książka dla dzieci, tak samo nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że o niskim poziome tych książek świadczy zbyt widoczna różnic/rozgraniczenie między dobrem a złem. Są to książki o prostym, ale pięknym przekazie,których "dziecinność" wydaję mi się powierzchowna. Serię Lewisa przeczytałam już wiele razy, i to bynajmniej nie jako dziecko i na mojej "liście" stoi daleko przed - przereklamowanym według mnie- "Małym Księciem"
@Rovena_Black
@Rovena_Black 2019-01-06
Przeczytane (2019-01-06)
Książka ta ma naprawdę wyjątkowe miejsce w moim sercu. Już gdy byłam całkiem mała i nie miałam nawet trzech lat, mama czytała mi tą opowieść do poduszki. To od niej zaczęło się moje zafascynowanie fantastyką i ogólnie książkami, mama mnie tym "zaraziła". "Opowieści z Narnii" niosą ze sobą wiele ważnych przesłań i morałów, ale to najważniejsze dla mnie i takie, z których korzystam do dziś jest to, że zawsze należy pozostawić w sobie coś z dziecka. Nie ma nic wspanialszego niż dziecięca niewinność i kreatywność i powinniśmy się tego od nich uczyć.
@muniashek
@muniashek 2010-09-18
Przeczytane (2010-09-18)
Nie trzeba mieć do lat 12, żeby pokochać Narnię i wzbudzić wyobraźnię. Po raz pierwszy, i jedyny do tej pory, przeczytałam to około rok temu, a miałam wtedy 15 lat, i do teraz, gdy wspominam tę krainę, oglądając filmy lub rozmawiając o książkach, czuję naprawdę wyraźnie magię tych historii. Ten box dostałam bez specjalnej okazji, za co jestem rodzicom wdzięczna, że nie musiałam czekać, aby poznać te książki :) Polecam wszystkim, którzy kochają świat magii w nie dosłownym tego słowa znaczeniu, jak i baśniowe światy :)
@malaM
@malaM 2013-12-28
Przeczytane (2013-12-28)
O „Opowieściach z Narnii” właściwie nie ma co pisać. Każdy zna tę historię w jakiejś wersji i choć książkę oczywiście polecam, to film zrobił na mnie chyba większe wrażenie. Nie zmienia to faktu, że jest to przepiękna opowieść, napisana bajkowym językiem i w takim też klimacie. Przekazuje wartości, które nigdy nie tracą na znaczeniu, jak przyjaźń i wzajemna pomoc, a także miłość rodzeństwa do siebie nawzajem. Doskonała dla dzieci, ale równie magiczna dla dorosłych.
@szarikow
@szarikow 2011-03-18
Książka dla max14-latków. Fajna, ciekawa i pouczająca, aczkolwiek dla ludzi w moim wieku już trochę za bardzo dziecinna. Lewis i Tolkien przyjaźnili się ze sobą, ale książki Tolkiena są bardziej uniwersalne pod względem wiekowym, natomiast jeżeli chodzi o fabułę to Opowieści z Narnii są super, ale filmy okropne!
@Faledor
@Faledor 2011-07-27
Przeczytane (2011-02-14)
Stara szafa to wrota do niesamowitej krainy fantazji, dzięki której można przenieść się w zupełnie niezwykły świat zapominając o szarej rzeczywistości. Razem z czwórką rodzeństwa poznamy smak przygody, okraszonej mnóstwem niebezpieczeństw, które wystawią na szwank nawet moc rodzinnych więzów.
Autorzy
C. S. Lewis
Clive Staples Lewis (ur. 29 listopada 1898 w Belfaście, zm. 22 listopada 1963 w Kilns) Brytyjski pisarz i filolog. Znany jest ze swoich prac na temat literatury średniowiecznej, dzieł krytycznoliterac...
Inne książki:
Książka Lew, czarownica i stara szafa
Książka Opowieści z Narni Książę Kaspian
Książka Opowiesci z Narnii-podróz wedrowca do switu
Książka Koń i jego chłopiec