Maurycy Embe

Autor
Zostań fanem autora: × 1
8 /10
1 ocena z 1 książki,
przez 1 kanapowicza
Pływak, prawnik, publicysta, podróżnik, piłkarz niezdarny, pasjonat filmów grozy, przyrodnik z zamiłowania, z przepisów wykładowca , rowerzysta-amator, kajakarz-spływowicz, tata dwójki dzieci (córki i syna), czterdziestolatek, autor bajek z palca wyssanych i książek fachowych. Mąż życzliwej żony, która jest pierwszą recenzentką bajek. W młodości opowiadał na koloniach bajko-horrory, utrudniając kolegom spokojny sen. Mimo powyższych zamiłowań, horrorów nie ogląda samotnie, bo się boi.

Książki

Bajki z nutą grozy
Bajki z nutą grozy
Maurycy Embe
8/10

"Bajki z nutą grozy” Maurycego Embe to pięć osobnych opowieści, nie powiązanych ze sobą ani tymi samymi bohaterami, ani zbliżoną fabułą, ani nawet przesłaniem. Każda z nich jest osadzona w zupełnie in...

Cytaty

Tata zacisnął ręce na kierownicy. „To chyba wiatr złamał gałąź na tej starej lipie, która rosła przy bramie, a ta spadła nam na dach” – powiedziała niepewnie mama, próbując uspokoić płaczącą Joasię.
Szedł wiele dni przez mokre pola i łąki, aż dotarł do ogromnego lasu. Las był mroczny i wilgotny. Tu i tam coś trzaskało, popiskiwało, coś wyło. Oj, nie czuł się Piotrek dobrze w tym lesie. Gdy minął wielki, stary dąb usłyszał, że ktoś go goni. Gdy się odwrócił, zobaczył brodatych ludzi w brzydkich kapeluszach, którzy coś do niego nieuprzejmie wykrzykiwali. Najwyraźniej chcieli mu zabrać plecak, a może też płaszcz i kalosze. Uciekał więc Piotrek co tchu. A zbóje ciągle za nim. Słabł już Piotrek, ale przypomniał sobie o czekoladowych ciasteczkach. Zjadł jedno w biegu i poczuł się zaraz szybki i silny niczym gepard. Wkrótce też zbóje przestali go gonić, tym bardziej, że ten pierwszy i największy zgubił w czasie pogoni swój kapelusz i bardzo się tym zmartwił.
Chłopcu żal zrobiło się siwej staruszki i choć miał tylko jedną parasolkę (i to czarną z namalowanym piłkarzem) oddał parasolkę babuleńce. Oddając powiedział tak: „Masz babciu. Mi i tak już jest niepotrzebna, bo mam kaptur.” Ta zaś spytała: „A coś taki smutny?” „To przez ten deszcz – odpowiedział Piotrek – chciałbym, aby już przestał padać. Ale nie wiem jak to zrobić, mam dopiero 10 lat”.

Komentarze

© 2007 - 2024 nakanapie.pl