“Come buy, come buy.”

Recenzja książki Goblin Market

@Christina@Christina · 2021-09-18

Ilustrator: Arthur Rackham

Alegoryczny wiersz angielskiej wiktoriańskiej poetki Christiny Rossetti „Goblin Market” pojawił się początkowo w Goblin Market and Other Poems (1862), pierwszym tomie jej poezji, który został opublikowany komercyjnie. „Goblin Market” jest najczęściej omawianym wierszem Rossetti i jest powszechnie uważany za jej największe dzieło.

Chociaż Rossetti zawsze utrzymywała, że „Goblin Market” to wiersz dla dzieci, silnie erotyczne elementy leżące u podstaw tego, co powierzchownie jest lekcją moralną, sprawiają, że jest to wielowarstwowe i złożone dzieło. Może być odczytywany jako studium kobiecej seksualności, alegoria (lub symboliczna opowieść) o miłości Bożej i ziemskiej, celebracja kobiecego bohaterstwa lub jako metafora ofiary Chrystusa na krzyżu, wśród wielu innych możliwości. Większość potencjalnych interpretacji nie wyklucza się wzajemnie. „Goblin Market” i zbiór, w którym został po raz pierwszy opublikowany, sprawiły że Rossetti stała się pisarzem alegorycznej i lirycznej poezji. Wraz ze wzrostem krytyki feministycznej w latach 80. pozycja poematu rosła w parze ze świadomością Rossetti jako wybitnej poetki. Od początku XXI wieku atrakcyjność Rossetti wzrosła i jest powszechnie uważana za jedną z największych poetek wiktoriańskich.

„Goblin Market” rysuje kontrast między ziemską a boską miłością. Ziemska miłość (fizyczna lub seksualna) może odwracać uwagę od miłości boskiej (duchowej lub niefizycznej). Ziemska miłość, ucieleśniona przez Laurę, jest przedstawiana jako samolubna. Natomiast miłość boska, ucieleśniona przez Lizzie, jest bezinteresowna i ofiarna. Motywowana bezinteresowną (boską) miłością do siostry, Lizzie poświęca się, wystawiając się na pokusy goblinów i ich atak. Wytrzymuje oba, zachowując cnotę. Ten bezinteresowny czyn zostaje nagrodzony, ponieważ Lizzie jest teraz w stanie uratować życie swojej siostry sokiem owocowym rozsmarowanym na jej twarzy.

Możliwe jest zinterpretowanie dwóch sióstr jako aspektów tej samej psychiki: egoistycznej, materialistycznej strony (Laura) i bezinteresownej, duchowej strony (Lizzie). Ponieważ wszyscy ludzie mają te aspekty, połączone siostry stają się w ten sposób rodzajem każdej kobiety. W tej interpretacji wiersz staje się opowieścią o konflikcie w psyche między materialistycznymi i duchowymi aspektami ludzkości, a epilog ukazujący dwie siostry jako zamężne z dziećmi reprezentuje powrót psychiki do jedności. Ta interpretacja jest wizualnie poparta nieodróżnialnym wyglądem obu sióstr (obie są złotowłosymi pięknościami) oraz ich zwyczajem spania i odpoczynku w ścisłym uścisku.

Wielu krytyków wskazuje na homoerotyczny ton wiersza, komentując, że Laura i Lizzie są bardziej jak kochanki niż siostry. Wiersz obfituje w gorące wersy. Jednak miłość między siostrami jest przedstawiana jako czysta i boska. Z kolei heteroseksualne relacje między siostrami a męskimi goblinami są przedstawiane jako złe uwodzenie (kiedy Laura zjada owoc goblinów) oraz jako usiłowanie gwałtu (gdy gobliny próbują zmusić Lizzie do zjedzenia ich owoców). Wątek homoerotyczny podkreśla brak męskiego bohatera i przyjęcie tej klasycznej roli przez Lizzie.

Chociaż bohaterki kobiece były powszechne w literaturze w epoce wiktoriańskiej i przed nią, bohaterki (osoby wyróżniające się niezwykłą odwagą lub zdolnościami) były niezwykle rzadkie.Konwencja wymagała, aby wszelkie heroiczne działania w obronie czystości, takie jak czyn, który Lizzie dokonuje w wierszu, zostały wykonane przez mężczyzn. Dlatego Lizzie jest niezwykła w samotnym uratowaniu swojej upadłej siostry. Prawdą jest, że jej bohaterski czyn ma charakter bierny: nie walczy z goblinami, a jedynie stoi nieruchomo i trzyma usta mocno zamknięte na owocu, dopóki się nie poddadzą. Ale można by argumentować, że bierny opór, jak w kampanii Mahatmy Gandhiego, by wypędzić brytyjskich okupantów z Indii, może być skuteczny. Jest to również, co najważniejsze, taktyka, którą Chrystus zastosował w kontaktach ze swoimi prześladowcami. Jego śmierć na krzyżu naznaczona była biernym cierpieniem. Ponieważ Lizzie ma pewne cechy Chrystusowe, jej bierna postawa pasuje do celu Rossetti.

Uratowanie Laury przez Lizzie daje początek ostatnim linijkom poematu pochwalającego siostry jako najlepsze możliwe przyjaciółki. Chociaż te wersy są tak banalne i moralistyczne, że wydają się pochodzić z zupełnie innego wiersza, to przede wszystkim zmysłowe i pełne pasji potraktowanie w wierszu głębokiej więzi między siostrami wyraźnie pokazuje, że Rossetti promuje kobiecy heroizm i solidarność.

Ludzie epoki wiktoriańskiej byli bardzo zainteresowani wróżkami i krainą, w której miały żyć, którą nazywano Faerie. Wróżki zarówno przerażały, jak i fascynowały wiktoriańskich ludzi w równym stopniu, stając się skarbnicą wielu cech i działań, które uważano za obce lub zagrażające szanowanemu społeczeństwu. Obejmowały one siłę seksualną i żądze (zwłaszcza w żeńskiej odmianie), deformację fizyczną, ludzką odmienność lub obcość oraz wszystko, co uważano za irracjonalne i nienaukowe. Niektóre z tych niepokojów są widoczne w „Goblin Market”. Gobliny są płci męskiej i kuszą dziewice swymi zakazanymi owocami. W istocie są one agentami męskiej namiętności seksualnej, a apetyt, jaki budzą w Laurze na ich owoce, wyraźnie symbolizuje kobiece pożądanie seksualne. Seksualną naturę goblinów podkreślają ich zwierzęce cechy, ponieważ zwierzęta były często używane do symbolizowania podstawowych żądz. Podstawowe żądze, takie jak pożądanie seksualne, były uważane przez wiktoriańskich ludzi za przyczynę większości grzechów. Z tego też powodu diabeł jest często przedstawiany w pół-zwierzęcej i pół-człowieczej w formie.

Ilustrator: Arthur Rackham

Co więcej, tradycyjnie wierzono, że srebro zapewnia ochronę przed złośliwością wróżek. To dlatego Lizzie nalega, by zapłacić za owoce goblinów srebrnym pensem.

Alegoria to przedstawienie abstrakcyjnego lub duchowego znaczenia poprzez konkretne lub materialne formy.Chociaż Rossetti podobno zaprzeczyła, jakoby „Goblin Market” miał jakiekolwiek głębsze znaczenia, wydaje się jasne, że bez względu na jej świadomą intencję, głębsze znaczenia są rzeczywiście obecne. Z pewnością krytycy zawsze odrzucali jej twierdzenie i dyskutowali o wierszu jako alegorii różnych możliwych tematów. Należą do nich pokusa, biblijny upadek Adama i Ewy oraz odkupienie; kontrast między miłością ziemską a boską; triumf bezinteresownej miłości nad samolubną żądzą; znaczenie solidarności kobiet w świecie zdominowanym przez wrogich mężczyzn; i wyższość społeczeństwa nad jednostką.

Niektórzy krytycy twierdzą, że wiersz reprezentuje afirmację roli domowej kobiet, a nie aktywność w męskim świecie handlu (reprezentowanym przez konsekwencje pójścia na targ goblinów), podczas gdy inni sugerują, że wiersz reprezentuje kobiecy heroizm w świat zdominowany przez mężczyzn. Ale w rzeczywistości żadna z tych interpretacji nie wyklucza innej. Z tego właśnie powodu wiersz Rosetti był przedmiotem dyskusji od ponad 100 lat; jest udany, ponieważ jest otwartą alegorią o wielu możliwych, niewyłącznych znaczeniach symbolicznych.

Ilustrator: Arthur Rackham

Głównym symbolem wiersza jest owoc goblina. Fakt, że jedzenie owocu goblinów lub nawet patrzenie na mężczyzn goblinów jest poza zasięgiem „pokojówek”, sugeruje, że jest to symbol nielegalnej namiętności seksualnej, która odciąga kobiety od czystości i cnoty. Podkreśla to portretowany przez Rossetti owoc jako soczysty i pełen pozornej witalności. Obraz Laury ssącej łapczywie owoc „aż do bólu warg” jest przesycony seksualnością.

Jako rozszerzenie tej symboliki, owoc goblina może być postrzegany jako reprezentujący biblijny zakazany owoc, który kusi Ewę do grzechu. Warto zauważyć, że po tym, jak Adam i Ewa skosztowali zakazanego owocu, po raz pierwszy odczuwają wstyd seksualny i zakrywają genitalia liśćmi figowymi. Po tym tak zwanym Upadku tracą swoją niewinność (zostają wyrzucani z Ogrodu Edenu), a ich życie wypełnia cierpienie. Ten obrót wydarzeń jest podobny do doświadczeń Laury po zjedzeniu owoców goblinów.

Cierpienie Laury sprawia, że nigdy nie jest w stanie w pełni zaspokoić swojego głodu. To symbolizuje niezdolność ludzkości (która wszyscy są upadli, ponieważ są potomkami Adama i Ewy) do osiągnięcia prawdziwego szczęścia z przyjemności świata materialnego. Wiersz pokazuje, że te przyjemności służą jedynie odwróceniu uwagi od prawdziwej i satysfakcjonującej miłości Boga (symbolizowanej przez zadowolenie Lizzie i jej późniejsze poświęcenie się dla siostry).

Jeanie nie uratowała interwencja kochającej siostry i chociaż „powinna być panną młodą”, nigdy nie może wyjść za mąż, ponieważ została zbezczeszczona. Wynika z tego, że skalanie ma charakter seksualny, ponieważ wcześniej niezamężne kobiety w społeczeństwie wiktoriańskim uważano za nie zdolne do małżeństwa, jeśli nie były dziewicami, nawet jeśli zostały zgwałcone. Tak więc jedyną drogą naprzód dla Jeanie jest śmierć, ponieważ poglądy społeczne w tamtych czasach uważały, że zbezczeszczona kobieta jest bezużyteczna, a co za tym idzie lepiej być martwą (to przekonanie jest nadal podtrzymywane przez niektóre kultury dzisiaj). Rossetti tutaj odzwierciedla silne oczekiwanie jej czasów, że kobiety powinny być dziewicami, gdy wychodzą za mąż, a jedynym miejscem dla seksualności jest małżeństwo. Pozamałżeńskie namiętności seksualne uważano za grzeszne, ale sakrament małżeństwa był sposobem na legitymizację takiej namiętności jako narzędzia służącego wyłącznie prokreacji.

Ostatnie linijki wiersza, ukazujące upadłą wcześniej Laurę jako szczęśliwie zamężną kobietę, która udziela sowim dzieciom moralnych lekcji o wartości posiadania siostry, wspierają tę interpretację.

Wiersz wykorzystuje nieregularny schemat rymów. Istnieje wiele kupletów (gdzie dwie następujące po sobie wiersze rymują się ze sobą), co skutkuje wzorami rymów aabb. Czasami rymy powtarzają się w trzech kolejnych wierszach. Stosowane są również rymy wewnętrzne, w których sylaba dopełniająca rymowanka pojawia się w środku, a nie na końcu wersu, jak w "Her hair grew thin and gray; / She dwindled, as the fair full moon doth turn / To swift decay and burn / Her fire away," gdzie rymy padają na słowa gray, decay (rym wewnętrzny) i dalej. Ponadto sylaby końcowe ostatnich dwóch wierszy rymują się z końcowymi słowami turn and burn.

Ilustrator: Arthur Rackham

Obrazy ognia są używane do opisania głodu Laury. Podczas spaceru sióstr do strumienia, krótko po tym, jak Laura zjadła owoc, jest opisywana jako „jak skaczący płomień” w jej niecierpliwym oczekiwaniu na ponowne spotkanie z goblinami. Podczas choroby porównywana jest do słabnącego księżyca, który „odwraca się / Aby szybko zniknąć i spłonąć / Jej ogień gaśnie”. Obraz ognia służy do podkreślenia destrukcyjnego charakteru działań Laury, a także kojarzy się z płomieniami piekła.

Obrazowanie nocy i dnia lub ciemności i światła służy do symbolicznego zilustrowania wydarzeń z wiersza. Gobliny, jako złowrogie stworzenia ciemności, pojawiają się o zmierzchu. Lizzie ostrzega siostrę: „Zmierzch nie jest dobry dla panien”. Po pierwszym skosztowaniu owocu goblinów Laura „nie wiedziała, czy to noc czy dzień”, co symbolicznie wskazuje na utratę przez nią moralnej wrażliwości. Werset wskazuje, że Laura nie może już rozpoznawać dobra od zła. Zanim choroba Laury ogarnie ją, wstaje o świcie z siostrą, aby wykonać swoje obowiązki. Ale już „tęskni za nocą”. Zgodnie z oczekiwaniami, Laura włóczy się wieczorem nad strumieniem, próbując zdobyć owoce od goblinów, ignorując prośbę siostry o powrót do domu „zanim się ściemni”. Teraz ciemność jest żywiołem Laury i wydaje się, że coraz bardziej choruje, gdy „południe stało się jasne”. W przeciwieństwie do tego, gdy Laura zostaje odkupiona przez swoją siostrę, ciemność cofa się i „światło tańczy w jej oczach”.

Powracają również obrazy życia i śmierci, często w odniesieniu do zjawisk naturalnych i pór roku, i przekazują cechy duchowe. Promienna witalność owocu jest iluzją. Ma śmiertelne cechy, jak mówią czytelnikowi otaczające go obrazy: jest oferowany o zmierzchu i jest nienaturalny, ponieważ rośnie w miejscu „gdzie lato jest o każdej porze. Kiedy Laura próbuje wyhodować pestkę owoców, którą ocaliła przed ucztą, nie wyrasta, ponieważ „nigdy nie widziała słońca”. Lizzie, widząc upadek Laury, myśli o Jeanie, której grób jest jałowy, a kwiaty posadzone na jej grobie nie kwitną. Jeanie zmarła wraz z pierwszym zimowym opadem śniegu, tradycyjnie postrzeganym jako pora śmierci. Powrót Laury do zdrowia jest naznaczony przez ptaki i rośliny powracające do życia wraz z nadejściem wiosny, tradycyjnie postrzeganej jako pora narodzin. Rzeczywiście, jej oddech jest opisywany jako „słodki jak maj”. Afirmujące życie obrazy osiągają apogeum na ostatnim obrazie Laury z jej dziećmi.

Obaj bracia Rossetti, Dante Gabriel i William Michael, byli członkami ruchu artystycznego Bractwa Prerafaelitów, założonego w 1848 roku. Prerafaelici skupili się na szczegółowym badaniu przyrody, a ich tematyka została zaczerpnięta z podnoszących na duchu opowieści i legend, często z Biblii lub ze średniowiecznych opowieści o honorze i rycerstwie. Ruch był silnie chrześcijański. Ruch prerafaelitów był buntem przeciwko wiktoriańskiemu materializmowi i artystycznemu neoklasycyzmowi, ruchowi promującemu porządek i symetrię.

Członkowie uważali, że włoski artysta Raphael (1483-1520) był odpowiedzialny za wprowadzenie do sztuki tendencji mechanicznej, stąd przyjęli nazwę Prerafaelita. Swoje modele szukali we włoskiej i flamandzkiej sztuce z XV wieku, naśladując intensywne kolory, złożone kompozycje i drobne szczegóły.

Chociaż sama Rossetti czasami wzorowała się na artystach prerafaelickich, nigdy oficjalnie nie była członkiem ruchu. Jednak wielu krytyków, dostrzega wpływy prerafaelitów w poezji Rossetti w ogóle, a w szczególności w "Goblin Market". Sugeruje się, że Rossetti używa w wierszu elementów prerafaelickiego ruchu artystycznego, zwłaszcza obrazów wizualnych, tematu heroicznego oraz erotycznej i wyobrażeniowej intensywności , którą ruch faworyzował. Ale odejmuje je od przeważająco męskiego punktu widzenia wyrażonego w pracach prerafaelitów.

Ilustrator: Arthur Rackham

Wiktoriańska Anglia stała się synonimem represji seksualnych, szczególnie w stosunku do kobiet. Oczekiwano, że kobiety będą dziewicami, kiedy wychodzą za mąż po raz pierwszy, chociaż ta sama norma nie została zastosowana do mężczyzn; lekarze usunęli kobiece narządy płciowe i rozrodcze, ponieważ uważano je za przyczynę chorób psychicznych (słowa histeryczna i histeria pochodzą od greckiego słowa oznaczającego macicę); a szanowane kobiety nie powinny cieszyć się seksem ani go szukać.

Hipokryzja kwitła, co widać z ówczesnych problemów społecznych. Prostytucja była powszechna, a dzieci, które idealizowano jako uosobienie niewinności, wysyłano do ciężkich robót w fabrykach i wysyłano jako zamiatacze kominów.

Z drugiej strony wiele postępowych idei i ruchów pojawiło się w czasach wiktoriańskich, a współcześni historycy postrzegają go jako wiek sprzeczności, a nie solidnych represji. Niektórzy ówcześni lekarze i psychologowie faktycznie promowali ekspresję seksualną dla kobiet, a organizacje reform społecznych i politycznych, działające na przykład w imieniu prostytutek lub kobiet pracujących, mnożyły się. Warto zauważyć, że stereotypowy obraz królowej Wiktorii i jej męża księcia Alberta jako seksualnie naiwnych i represjonowanych został przez biografów błędnie nakreślony. Królowa Anglii po prostu uważała na swój publiczny wizerunek, ponieważ wiedziała, że luźne obyczaje wśród monarchii i arystokracji w przeszłości prowadziły do publicznej wrogości wobec tych instytucji.

W sprawach zarówno represji seksualnych, jak i swobody seksualnej, kobiety podlegały podwójnym standardom. Podczas gdy aktywne seksualnie kobiety były postrzegane jako winne i potrzebujące kary, mężczyzn nie potępiano ani nie karano za rozwiązłość seksualną. Rzeczywiście, mężczyźni mogli być nawet zachęcani do podbojów seksualnych.

Przykładem tych podwójnych standardów był zestaw praw zwanych Ustawami o chorobach zakaźnych (Contagious Diseases Acts), z których pierwsza została uchwalona w Wielkiej Brytanii w 1864 roku. Przepisy te zmuszały prostytutki do poddawania się badaniom pod kątem chorób wenerycznych. W przypadku stwierdzenia objawów choroby, kobieta mogła zostać zamknięta w więziennym szpitalu na okres do trzech miesięcy, gdzie została poddana brutalnemu leczeniu tamtych czasów. Chociaż twierdzono, że celem prawa jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się chorób wenerycznych, mężczyźni-klienci prostytutek nigdy nie byli kontrolowani. Zakładano, że oględziny mężczyzn są niedopuszczalną ingerencją w prywatność, podczas gdy kobiety były tak zdegradowane, że dalsze upokorzenia nie miały znaczenia.

Ilustrator: Arthur Rackham

Na pierwszy rzut oka "Goblin Market" wydaje się być zgodny z konwencjonalnymi pojęciami kobiecej transgresji seksualnej, a wyniszczająca choroba Laury po zjedzeniu goblinowego owocu może być postrzegana jako zasłużona kara. Jej choroba niewątpliwie odzwierciedla również współczesne obawy dotyczące chorób wenerycznych, takich jak kiła. Ale Rossetti obala współczesne postawy wobec upadłych kobiet w swoim odkupieniu Laury, która, co niezwykłe w literaturze, szczęśliwie wychodzi za mąż i ma dzieci.

W społeczeństwach zachodnich zamężne kobiety nie mogły osobiście posiadać własności aż do końca XIX wieku. Jeśli kobieta posiadająca posiadłość wyszła za mąż, jej majątek automatycznie stał się własnością jej męża. Większość samotnych kobiet również nie miała własnych pieniędzy i zaraz po ślubie przeszła spod opieki ojca pod opiekę męża. Laura, podobnie jak wiele kobiet w wiktoriańskiej Anglii, nie ma własnych pieniędzy („Nie mam pieniędzy”, mówi), więc musi zapłacić za owoc częścią siebie, kosmykiem włosów.

To może być komentarz na temat utowarowienia kobiet na rynku małżeńskim, ponieważ jedynym towarem, jakim kobiety mogły się targować, były ich ciała, ponieważ to była jedyna rzecz, jaką naprawdę posiadały. Lizzie dba, aby zabrać ze sobą srebrnego pensa, kiedy idzie na targ goblinów, nalegając, by zapłacić pieniędzmi, zamiast dawać kawałek siebie. Wściekłość goblinów z tego powodu może być interpretowana jako męski opór wobec prób wiktoriańskich kobiet, aby uzyskać wolność ekonomiczną i równość.

Rewolucja przemysłowa rozpoczęła się w Anglii pod koniec XVIII wieku i osiągnęła swój szczyt w połowie XIX wieku, mniej więcej w czasie, gdy Rossetti napisała „Goblin Market”. Pisarze tacy jak poeta William Blake (1757-1827), powieściopisarka Elizabeth Gaskell (1810-65) oraz krytyk (i przyjaciel Rossettich) John Ruskin (1819-1900) pisali obszernie o społecznych problemach i niepokojach przez rewolucję przemysłową. W szczególności istniała obawa, że relacje i interakcje, które wcześniej opierały się na ludzkich wartościach, zostały skażone transakcjami finansowymi. Równolegle z tymi obawami pojawiło się wzmożone uznanie i idealizacja wiejskiej działalności i rzemiosła, które szybko zostały porzucone, gdy tysiące ludzi napływały do miast, aby pracować w fabrykach. Uważano, że wiejskie rzemiosło przywiązało człowieka do natury i dało niewinne i szczęśliwe życie. Z drugiej strony fabryki były postrzegane jako piekielne, brudne, niezdrowe miejsca, które zniewalały, degradowały i oddzielały ludzi od przyrody.

Rossetti wprowadza takie obawy i idealizacje do swojego wiersza. Gobliny są ludźmi i są kupcami, więc mogą być postrzegane jako symbole agentów Rewolucji Przemysłowej kontrolowanej prawie wyłącznie przez mężczyzn. Natomiast dwie siostry zajmują się czysto wiejskimi czynnościami, takimi jak dojenie krów, hodowanie pszczół i pieczenie ciast. Ich kłopoty zaczynają się, gdy zapuszczają się w komercyjny świat goblinów. Próby goblinów, by uwieść Laurę i Lizzie za pomocą ich owoców, mogą być postrzegane jako równoległe do reklamy komercyjnej. Jednak korzyścią dla goblinów, jeśli kobiety kupują, nie są pieniądze, ale ciała i dusze kobiet. Może to być komentarz na temat degradacji społeczeństwa opartego na komercji.

Ilustrator: Arthur Rackham

W 1861 roku Dante Gabriel Rossetti wysłał „Goblin Market” do wpływowego krytyka Johna Ruskina w nadziei, że poleci go Williamowi Makepeace Thackerayowi, redaktorowi magazynu Cornhill.Ale Ruskin ( nie był pod wrażeniem. Chwalił „piękno i moc” wiersza, ale twierdził, że nikt go nie opublikuje z powodu wielu „osobliwości i wykroczeń”. O nieregularnym metrum, tak chwalonym przez niedawnych krytyków, Ruskin powiedział: „Nieregularne metrum … jest głównym nieszczęściem współczesnej poezji … twoja siostra powinna ćwiczyć się w najsurowszej banalności metrum, dopóki nie będzie mogła pisać tak, jak lubi to publiczność”. Na szczęście Alexander Macmillan z firmy wydawniczej Macmillan nie zgodził się z tym i w następnym roku wydał pierwszy komercyjnie wydany tom poezji Rossetti, Goblin Market and Other Poems w 1862 roku.

Kolekcja odniosła natychmiastowy sukces krytyków i otrzymała wiele pozytywnych recenzji w roku publikacji, w tym w London Review, The Spectator i Saturday Review. Recenzent „Athenaeum” (26 kwietnia 1862) opisuje „Goblin Market” jako „sugestywny i symboliczny bez sztywności ustawionej alegorii”. W komentarzu do całego zbioru, który mógłby odnosić się do „Goblin Market”, recenzent porównuje doświadczenie czytania wierszy Rossettiego po innej współczesnej poezji do „wychodzenia z galerii obrazów, z jej udawanymi pozorami natury, do prawdziwej natury na zewnątrz, która wita nas falującą trawą i przyjemnym wiatrem." Recenzent zauważa, że „Goblin Market” można czytać jako prostą legendę lub z uwzględnieniem „wewnętrznego znaczenia dla wszystkich, którzy go rozpoznają”.

Caroline Norton, recenzując zbiór dla magazynu Macmillan's (wrzesień 1863), zauważyła dwuznaczność „Goblin Market”: „Czy to bajka? – czy zwykła bajka – lub alegoria przeciwko przyjemnościom grzesznej miłości – co to jest?" Nie pytajmy zbyt rygorystycznie, ale przyjmijmy to w całej jego osobliwej i przyjemnej tajemnicy”. Norton, wspólnie z recenzentem „Athenaeum”, zauważa, że wiersz można czytać na różnych poziomach: na poziomie prostej ballady dla dzieci lub jako utwór, nad którym „dojrzalsze umysły mogą się zastanowić”.

Wiersz nadal wzbudzał zainteresowanie krytyków przez cały XX wiek. W jesiennym wydaniu Victorian Newsletter z 1956 roku krytyk Marian Shalkhauser traktuje „Goblin Market” jako „chrześcijańską bajkę”, w której Lizzie symbolizuje Chrystusa, a Laura reprezentuje „Adam-Ewę, a w konsekwencji całą grzeszną ludzkość”.

Podkreśla się obce, pomysłowe i fantastyczne elementy wiersza. „Goblin Market” się arcydziełem, ponieważ jak dziecięcy sen na jawie jest zarówno przerażający, jak i niewypowiedzianie piękny.

Od lat 80. wiersz przyciągnął uwagę krytyków feministycznych. twierdzą oni, że radość i energia wiersza oraz jego pogodne zakończenie sprawiają, że nie jest to poemat gorzkich represji, ale raczej fantazja o kobiecej wolności, heroizmie i samowystarczalności oraz celebracja siostrzanej i macierzyńskiej miłości.

Od początku XXI wieku, po części w wyniku pracy krytyków feministycznych, a po części z powodu rosnącej fascynacji biografiami Rossetti, atrakcyjność wiersza wzrosła. Nadal jest czytany i badany, a jego złożoność jest nadal analizowana.



Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Goblin Market
Goblin Market
Christina Georgina Rossetti
{}10/10
This lovely gift edition of Christina Rosetti's most famous poem will enchant readers of all ages. For children, the story offers a captivating adventure into a land of fantasy. For adults, it's a ly...
Komentarze
@oliwa
@oliwa · około miesiąca temu
Goblin to ma klawe życie;) Ilustracje są z roku 1933?
{}× 3
@Christina
@Christina · około miesiąca temu
@oliwa Zazdroszczę mu :))) Tak, obejrzałam kilkanaście propozycji i te najbardziej pasowały do wiersza. Ten poemat zdecydowanie jest kobietą :)))
{}× 3
Goblin Market
Goblin Market
Christina Georgina Rossetti
{}10/10
This lovely gift edition of Christina Rosetti's most famous poem will enchant readers of all ages. For children, the story offers a captivating adventure into a land of fantasy. For adults, it's a ly...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Pozostałe recenzje @Christina

Rebeka
Fatalny dom

 "Last night I dreamt I went to Manderley again." Ta pierwsza linijka Rebeki jest jedną z najpotężniejszych i najbardziej rozpoznawalnych w całej literaturze. Od pona...

{} Recenzja książki Rebeka
Pieśń o starym żeglarzu
Nie masz zbrodni bez kary.

 Rymy o sędziwym marynarzu jest pierwszym wierszem Lyrical Ballads, wspólnym wysiłkiem Samuela Taylora Coleridge’a i Williama Wordswortha, mającym na celu zbadan...

{} Recenzja książki Pieśń o starym żeglarzu

Nowe recenzje

Lekcja hiszpańskiego 2
Recenzja książki "Lekcja hiszpańskiego 2"
@ksiazka_pac...:

RECENZJA „Szczęśliwe życie jest najlepszą zemstą” „Lekcja hiszpańskiego 2” Aleksandry Pakuły to kontynuacja losów Ady i...

{} Recenzja książki Lekcja hiszpańskiego 2
Skowyt wilka
Recenzja książki "Skowyt wilka"
@ksiazka_pac...:

RECENZJA „Głód wywabia wilka z lasu” Każdy z nas ma swoje granice wytrzymałości. Każdego z nas może dopaść wypalenie za...

{} Recenzja książki Skowyt wilka
Bella
Bella
@mikka138:

Książka Bella powstała na podstawie scenariusza filmu pod tym samym tytułem. Po raz pierwszy sięgnęłam po ten tytuł kil...

{} Recenzja książki Bella
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe