Recenzja książki Przerażające opowieści

Przerażające opowieści

WYBÓR REDAKCJI
@Little_Lotte @Little_Lotte · 2020-03-22


Czołowy pisarz epoki wiktoriańskiej, Charles Dickens zachwiał społeczeństwem zachodnim swoim nieustępliwym progresywizmem i kwaśnym realizmem społecznym. Opowieści o duchach wywarły głębokie wrażenie na zbiorowej wyobraźni czytelników. Często mrocznie humorystyczne, czasem w zamyśle alegoryczne, czasem psychologicznie skomplikowane, a w najlepszym razie niepokojące egzystencjalnie, widma Dickensa - od czyśćcowego Jacoba Marleya po pozbawionego twarzy dręczyciela - są bardzo różnorodne.

Dickens napisał kilka rodzajów opowieści o duchach, a większość z nich była bardziej retorycznymi ćwiczeniami lub przypowieściami moralnymi niż horrorami, ale to czyni je nie mniej ważnymi, a nawet mrożącymi krew w żyłach niż najbardziej nawiedzone narracje M.R. Jamesa.

„Prawnik i duch”, ulubieniec antologii opowieści o duchach, zyskał reputację rozczarowującego żartu, a nie upiornej wyprawy nadprzyrodzonej. Ale w tym położono podwaliny dla naprawdę mrożących krew w żyłach opowieści Dickensa, takich jak "The Signal-Man", "To Be Read At Dusk", "The Hanged Man’s Bride" i “The Trial for Murder”, które podobnie wykorzystują swoje upiorne sytuacje, aby odsłonić niepokojący element ludzkiego społeczeństwa.
Ciemnym tłem tego małego żartu jest koncepcja, że są ludzie mieszkający w nowoczesnych, przemysłowych miastach, którzy byliby szczęśliwsi - a przynajmniej mieliby lepszą jakość życia - gdyby byli martwi.

Martwy człowiek może uciec od nędzy i chociaż wielu ludzi jest w stanie poprawić swoją sytuację, nadal istnieją tacy, których jedynym wyjściem jest śmierć. Opowieści o duchach Dickensa niemal jednogłośnie są wykorzystywane do krytykowania społeczeństwa wiktoriańskiego poprzez satyrę, metaforę, analogię i symbolikę. Jego pierwsza próba fikcji spekulacyjnej nie jest wcale przerażająca, ale prześladuje, kwestionując człowieczeństwo społeczeństwa, które oferuje więcej swoim duchom niż biednym.

Dickens jest powszechnie znany w kulturze popularnej jako autor opowiadań o duchach klasy A. Niektóre są zabawne (większość jego historii o duchach), ale wszystkie są mroczne. Istnieją opowieści o morderstwie, samobójstwie, egzystencjalnym terrorze, paktem z szatanem. Czasem są urocze, a czasem niepokojące, a często jedno i drugie.

Baron na Grogzwig

Jedna z wielu opowieści Dickensa o komiksowej odmianie, choć może nawet najbardziej ponura z nich wszystkich. Hałaśliwy kawaler spędza całe dnie jeżdżąc, pijąc i polując ze swoimi dobrymi przyjaciółmi, zanim poślubi kobietę która wpędzi go w życie życie stoickiej dystynkcji. Pogrążony w smutku z powodu utraty przyjaciół, siada w izbie z nożem i butelką i postanawia się zabić. W tym momencie odwiedza go widmo samobójstwa, prawdziwie makabryczna wizja owinięta całunem i ozdobiona trumiennymi tabliczkami. Ten blady i trupi duch - obciążony ciężarem pospolitych przedmiotów i ubrany w bardzo symboliczny sposób - jest dziadkiem Jacoba Marleya, chociaż bardziej dąży on do zniszczenia Barona niż do jego ratunku. Chociaż opowieść jest komediowa, w niektórych miejscach jest strasznie mroczna i oznacza koniec trendu Dickensa polegającego na pisaniu lekkich opowieści o duchach.

Nastawniczy

Powszechnie uważana za najlepszą (i w tym stuleciu, jego najbardziej znaną) historię o duchach Dickensa, „Nastawniczy” jest - podobnie jak „To Be Read at Dusk” - niepokojącą tajemnicą, która podważa założenia dotyczące losu, celu i wolności. Ta bardzo mroczna opowieść opowiada o życzliwym dżentelmenie, który nawiązuje empatyczną przyjaźń z bardzo nerwowym pracownikiem kolei. Nastawniczy martwi się ponieważ dwa razy został przestrzeżony przed katastrofami kolejowymi spowodowanymi przez anonimową zjawę - ale bezskutecznie. Ostrzeżenia są niejasne i nieprecyzyjne kpią z biednego nieszczęśnika. Teraz powróciły i nadchodzi kolejny horror. Dżentelmen może powiedzieć, że nastawniczy jest o wiele bardziej inteligentny niż sugeruje to jego pozycja życiowa, i że może się wznieść ponad nią i opuścić swoje dotychczasowe miejsce pracy, by lepiej zarabiać i wypełniać swoją karierę. Ale wcześnie w swoim życiu został zniechęcony do mobilności społecznej, i teraz akceptuje swój los. Ta akceptacja bezradności - albo przekonanie, że jesteśmy niewolnikami losu - być może jest tym, co nawiedza nastawniczego i jest tak strasznie. Zakończenie - jak wiedzą Ci, którzy go przeczytali lub widzieli genialną adaptację Lawrence'a Gordona Clarka z 1976 roku - jest co najmniej niepokojące. Jedna z najbardziej filozoficznych opowieści Dickensa, jest głęboko egzystencjalna i głęboko nawiedza.

Opowieść o chochlikach, które ukradły kościelnego

Nie całkiem opowiadanie o duchach, ale na pewno o siłach nadprzyrodzonych, ta świąteczna opowieść jest mieszanką „The Legend of Sleepy Hollow” Waszyngtona Irvinga i „Rip Van Winkle”, ponieważ podąża za nienawistnym skąpcem, który wraca do domu w pewną ciemną zimową noc, kiedy wpada w zasadzkę i zostaje porywany przez goblina na cmentarzu. Jego własności zostają znalezione rano na cmentarzu, a niegodziwca uznaje się za zmarłego. Ale dekadę później powraca, aby opowiedzieć swoją historię. Ten żywy i fascynujący mały szkic był poprzednikiem "Opowieści Wigilijnej" ale jest znacznie krótszy. Zarówno przyprawiający o gęsią skórkę jak i czarujący, podąża śladami Irvinga, Irving jest literackim idolem Dickensa, mistrzem mrocznej, komicznej nadprzyrodzonej opowieści.

Proces o morderstwo

Dramat prawny, który jest przygodą jurora, którego odwiedza duch ofiary morderstwa. Upiór o woskowej twarzy odsłania poderżnięte gardło, dyskredytuje świadków i nęka mordercę - a jednocześnie jest niewidzialny dla wszystkich oprócz jurora. Chociaż opowieść ta jest pełna obietnic jest to w dużej mierze cyniczna satyra, która sugeruje, że jedynym sposobem, w jaki można oczekiwać, że system sprawiedliwości będzie działał (pomimo jego zepsucia, głupoty) jest nadprzyrodzona interwencja.



Ocena @Little_Lotte:
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Książka Przerażające opowieści
Przerażające opowieści
Charles Dickens
{}10/10
W czasach Charlesa Dickensa (1812-1870) istniało ogromne zainteresowanie zjawiskami nadprzyrodzonymi i chętnie czytano niesamowite opowieści. Autor zawsze kochał dobre opowieści o duchach, szczególn...
Komentarze
@Renax
@Renax · 8 dni temu
W sumie to nie wiedziałam, że Dickens pisał opowieści o duchach, oczywiście poza tym duchem Sroodge'a.
{}× 2
@Little_Lotte
@Little_Lotte · 8 dni temu
W sumie to ja też. Cieszę się jednak, że polski Czytelnik ma szansę poznać Go od innej strony.
{}× 1
@Renax
@Renax · 8 dni temu
Tak. To bardzo intrygujące.. Poszukam tej książki.
{}
@oliwa
@oliwa · 8 dni temu
Postaram się ten film obejrzeć (The Signalman), dzięki!
{}× 1
@Little_Lotte
@Little_Lotte · 8 dni temu
Nie ma za co, mam nadzieję że się spodoba :)
{}

Pozostałe recenzje @Little_Lotte

Książka Gość Draculi

@Obrazek„Gość Draculi” był prowokujący niemal natychmiast po wydaniu w 1914 r. I od tego czasu pozostaje wysoce kontrow...

Książka Mała Syrena

@Obrazek U Disneya film o Małej Syrence kończy się ślubem Ariel i Erika, na którym nie tylko ludzie bawią się, ale ta...

Nowe recenzje

Książka Pętla

Od dłuższego czasu czytam książki Erici Spindler,która jest autorką bestsellerowych powieści,w tym thillerów.Jest w nic...

Książka Najgorszy człowiek na świecie

"Nałóg bierze się z tego, że jesteś wydrążony w środku, albo tak ci się przynajmniej wydaje. Że jest pusto i cicho, a t...

Książka Judasz

Judasz, to bez wątpienia jedna z najbardziej negatywnych, tragicznych i potępianych postaci w ludzkiej świadomości. To...

{}