WYBÓR REDAKCJI

Recenzja książki Ostatnie lata polskiego Wilna

Wilno, ojczyzno moja ...

Autor: @Danuta_Chodkowska ·2 minuty
2020-04-16 2 komentarze 11 Polubień
Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.
Wilno – miasto legenda, miasto stare i niezwykłe, od setek lat nieodłączna część naszej historii, ziemia ojczysta wielu wspaniałych ludzi. Miasto, które należy, terytorialnie i historycznie do Litwy, ale które wielu Polaków uważa za „swoje”, polskie, bo przecież przez setki lat Wielkie Księstwo Litewskie było częścią Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Wszak w przedwojennym Wilnie więcej było Polaków niż Litwinów, ale mieszkali w nim też Białorusini, Karaimowie, Rosjanie, Tatarzy, Żydzi – i wszystkie te narodowości potrafiły żyć obok siebie spokojnie, po sąsiedzku, a wiele było przypadków przyjaźni mimo przynależności do różnych wyznań czy narodowości, nie wspominając o poglądach politycznych.

Długo się zastanawiałam nad tą książką – czytać ją czy nie czytać ….

Ale – moi rodzice są repatriantami z Wileńszczyzny. Wilno cały czas było w naszym domu obecne, było w sprzętach zabranych z Wileńszczyzny, z opuszczanych domów rodzinnych, było podczas świętowania przez wierność zwyczajom i potrawom.
Nie była to obecność natrętna, nie przedstawiano mi Wilna jako ziemi obiecanej, nie idealizowano; no i nie musiałam słuchać opowieści rodziców, krewnych i znajomych, wspomnień o świecie minionym, ale oni mówili, przy mnie i do mnie, i trochę, a może sporo? w mojej pamięci zostało.

W czasach dzieciństwa i młodości nie za bardzo mnie to obchodziło, żyłam tu i teraz, pogrążona w książkach i swoich sprawach, jeśli słuchałam to bardziej z grzeczności niż z ciekawości czy chęci zachowania stylu i zwyczajów tamtego życia.

W końcu dojrzałam by dowiedzieć się więcej o swojej rodzinie - tylko że nie mam już kogo pytać …

I dlatego wzięłam tę książkę do ręki i przeczytałam. By dowiedzieć się więcej o kraju rodzinnym moich rodziców, tak mało mi znanym.

Obaj autorzy od dawna zajmują się popularyzowaniem historii, są autorami, każdy z osobna, wielu książek historycznych. Latem 2019 ukazała się ich wspólnie napisana książka „Ostatnie lata polskiego Lwowa”, a pół roku później druga książka, właśnie ta, o ostatnich latach polskiego Wilna.

Wykonali na pewno olbrzymią pracę i powstał barwny portret miasta, w którym jak w kalejdoskopie co chwila widzimy inne zestawy kolorów, inne rysunki i kształty.

Autorzy snują opowieści o ludziach związanych z Wilnem - Józefie Piłsudskim, Stanisławie Cat Mackiewiczu, Konstantym Ildefonsie Gałczyńskim, Lucjanie Żeligowskim, Witoldzie Hulewiczu i wielu, wielu innych.

Opowiadają o wszystkim co wileńskie - nekropoliach, przestępcach, o Uniwersytecie Stefana Batorego, teatrze, artystach, "Kaziukach", gazetach. O czasach II wojny światowej: wydarzeniach z września 1939, rządach Litwinów, okupacjach sowieckiej i niemieckiej, o Katyniu, Ponarach, akcjach Armii Krajowej i na końcu o repatriacji.

Słowom towarzyszą obrazy – zachowane zdjęcia z epoki i zrobione współcześnie.

I co ważne: ta książka „czyta się”. Jest napisana żywo, pięknym językiem i jest to jej dodatkowy atut.
Polecam tym, co chcą dowiedzieć się o Wilnie więcej niż na szkolnej lekcji historii i tym co żywiąc do tego miasta sentyment, chcą je lepiej poznać. Bo chyba nawet ci co je świetnie znają, urodzili się w nim i wychowali, nie mają o nim aż tak rozległej wiedzy.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2020-04-16

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Ostatnie lata polskiego Wilna
Ostatnie lata polskiego Wilna
Sławomir Koper, Tomasz Stańczyk
8/10
Barwny życiorys legendarnego miasta. Foto-plastikon historyczny, ciekawostki i nieznane szczegóły wielkich wydarzeń. Obrazy zapadające w pamięć. Galeria pomnikowych postaci, które ożywają pod drapieżn...
Komentarze
@Strusiowata
@Strusiowata · około 2 lata temu
Dziękuje Ci za tę recenzję. Moja mama pochodzi z Wilna i dużo opowiada mi o czasie powojennym w tym mieście. Chciałabym z nią przeczytać ten tytuł. Czy jest szansa, że wystawiasz książkę na wymianę? Byłabym zainteresowana.
@LetMeRead
@LetMeRead · około 2 lata temu
Byłam ciekawa tej książki, czekałam na jakąś recenzję. I chyba po nią sięgnę.
@Danuta_Chodkowska
@Danuta_Chodkowska · około 2 lata temu
Zależy czego szukasz :D Ja nie żałuję, że przeczytałam. Nie uważam jej za porywającą, bez trudu odkładałam, nawet coś innego podczytałam, ale wracałam bardzo chętnie.
× 1
@LetMeRead
@LetMeRead · około 2 lata temu
No właśnie... Nie wiem, na ile mogę zaufać autorom. Nie mam nic przeciwko popularyzowaniu historii, ale nie wiem, czy w tym wypadku to wystarczy.
@Danuta_Chodkowska
@Danuta_Chodkowska · około 2 lata temu
Moim zdaniem autorzy rzetelnie odrobili pracę domową :D

× 1
@LetMeRead
@LetMeRead · około 2 lata temu
Skoro tak mówisz, to kiedyś się skuszę. :)
@Danuta_Chodkowska
@Danuta_Chodkowska · około 2 lata temu
A czego oczekujesz od tej książki? Ja - tak jak napisałam w recenzji, szukałam wiedzy o Wilnie, tak w ogóle i by poznać miejsce i czas życia moich rodziców. Ojciec mieszkał z rodziną w jednym z podwileńskich folwarków z ogrodnictwem, mama, córka wileńskiego dorożkarza mieszkała w Wilnie. Rodziny w książce nie znalazłam, ale realia ich życia - tak. i mniej więcej zgadza się z tym co opowiadali.
× 1
@LetMeRead
@LetMeRead · około 2 lata temu
Solidności w podejściu do tematu. Z tego, co piszesz wynika, że jest dość solidna.
Ostatnie lata polskiego Wilna
Ostatnie lata polskiego Wilna
Sławomir Koper, Tomasz Stańczyk
8/10
Barwny życiorys legendarnego miasta. Foto-plastikon historyczny, ciekawostki i nieznane szczegóły wielkich wydarzeń. Obrazy zapadające w pamięć. Galeria pomnikowych postaci, które ożywają pod drapieżn...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Historia polskiego Wilna, tego świata przed drugą wojną światową, historia, postacie, zabytki. Książka jest podzielona na kilkanaście rozdziałów, które są opowieścią o historii Wilna. Dla każdego ma...

@sandrajasona @sandrajasona

W Małopolsce ciągle jeszcze można usłyszeć/przeczytać określenie "austriackie gadanie". Oznacza to paplaninę bez większego sensu, uprawianą głównie po to, żeby mówić. Nie ukrywam, że przyszło mi t...

@Orestea @Orestea

Pozostałe recenzje @Danuta_Chodkowska

Nagle trup
Jazda po bandzie

Praca lekka, łatwa i przyjemna? To na pewno nie w wydawnictwie! To miejsce, w którym królują wielkie emocje, a wielkie emocje są jak burzowe chmury - może wiatr je rozgo...

Recenzja książki Nagle trup
Zdrownik. Tradycyjne i naturalne przepisy na zdrowie i odporność.
Bez tabletek

„Ślachetne zdrowie, Nikt się nie dowie, Jako smakujesz, Aż się zepsujesz. ” A jeśli zacznie się psuć? Ale jeszcze nie tak, by jak najszybciej pędzić do lekarza? … ...

Recenzja książki Zdrownik. Tradycyjne i naturalne przepisy na zdrowie i odporność.

Nowe recenzje

Zdrownik. Tradycyjne i naturalne przepisy na zdrowie i odporność.
Kolejna książka od Pana Tabletki, która podbiła...
@Brzezinkowa:

Kolejna książka od Pana Tabletki, która podbiła moje serce! A kim jest Pan Tabletka? To przede wszystkim farmaceuta, k...

Recenzja książki Zdrownik. Tradycyjne i naturalne przepisy na zdrowie i odporność.
Długa noc
Śmierć. Poczucie winy. Strach. Miłość.
@pannajagiel...:

Długa Noc to szósta część cyklu z komisarzem Jakubem Mortką i zarazem pierwsza, którą przeczytałam. Choć twórczość Wojc...

Recenzja książki Długa noc
Gra w oczko
Thriller piłkarsko-dziennikarski
@almos:

Thriller dziejący się w środowisku piłkarsko-dziennikarskim, ale mamy też zjadliwe portrety biznesmenów i polityków. Za...

Recenzja książki Gra w oczko
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl