Kim jest człowiek, który niespodziewanie został mianowany metropolitą krakowskim,mimo, że związany był ze środowiskiem poznańskim? Jego osoba budzi skrajnie różne emocje, jedni widzą cichego arcybiskupa, jego głęboką wiarę, odwagę i wykształcenie, inni- homofoba, który grzmi o tęczowej zarazie, angażuje się politycznie po stronie władzy, czynnie popiera PIS, fascynuje się Radiem Maryja, nacjonalistów postrzega jako dobrych, godnych naśladowania katolików, tworzy wokół siebie "dwór" - otacza się ludźmi kompletnie mu posłusznymi, unika rozmów na niewygodne tematy, szczególnie o swoim byłym przyjacielu, którego skłonności homoseksualne długo tuszował, a potem jego nazwisko usunął ze swojej biografii. Karierowicz, który potrafił się wpasować w każde środowisko, które mogło mu pomóc w karierze. Chętnie korzysta ze swojej władzy, unika polemiki, jawi się jako nieciekawy człowiek, poddany i powiązany z najważniejszymi osobami w strukturze kościelnej.
Dziennikarskie śledztwo autora z pewnością łatwe nie było, arcybiskup do wylewnych nie należy, chyba, że grzmi w kazaniu o ideologii LGBT, lewactwie, feminizmie i genderyzmie.
Warto przeczytać by dowiedzieć się o karierach w kościele, o milczeniu, zamiataniu pod dywan i wybiórczej niepamięci.