Dla wszystkich, którzy kochają Szklany klosz jest to lektura obowiązkowa.
Osobiście najbardziej ujęły mnie autobiograficzne teksty: "Kontekst", "Zapiski z Cambridge", "Czerwcowy dzień", a ten o tytule "Ocean 1212-W" czytałam dwukrotnie, raz po raz nie przestając się zachwycać poetyckim charakterem. Każde z tych dzieł dowodzą szczególnej wrażliwości autorki, pozwalają też zrozumieć mroczną stronę jej duszy, czy ujarzmić zakotwiczone w niej demony. Plath pokazuje jak bardzo łaknęła szczęścia, jak chwytała świat wszystkimi zmysłami.
Ogromną rolę odgrywa tu sen, to jeden z ulubionych i najczęściej występujących u autorki motywów, jej dzieła cechuje oniryczność, sen jest odzwierciedleniem przeżyć i nadaje jej dziełom wyjątkową głębię.
Balansujemy tu wciąż na granicy jawy i snu, poruszamy się w obrębie marzeń.
Nie wszystkie teksty trafiły w mój gust, jak to że zbiorami bywa. Ale te wymienione we wstępie polecam w szczególności.