Profesor Jerzy Starnawski należy do najbardziej znanych historyków literatury polskiej. Jego prace charakteryzuje doskonały warsztat, gruntowna metodyka naukowa i wyjątkowa zdolność tworzenia syntez. Jak wskazuje jego bogaty dorobek naukowy, jest przede wszystkim historykiem polskiej tradycji literackiej opartej na wzorach klasycznych. Publikacja ukazuje się w serii "Klasycy jezuickiej historiografii" obejmującej opracowania czołowych historyków zajmujących się dziejami kultury i literatury jezuickiej. Rodzi się pytanie, czy profesor Starnawski jest takim "klasykiem jezuickiej historiografii"? Niewątpliwie tak. Od wczesnej młodości a szczególnie w czasie pracy w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim zbliżył się do grona jezuitów, których z pietyzmem wymienia w swoim słowie wstępnym, i poznał bliżej jezuickiego ducha. Zakon zawdzięcza mu zresztą udział w reaktywacji jezuickiej biblioteki bobolańskiej po drugiej wojnie światowej.