♥️Recenzja♥️
Premiera: 12.02.2024 r.
„Zniszcz mnie jeszcze raz” – A. B. Feder
Współpraca reklamowa z wydawnictwem @wydawnictwolira
@yasne_books
Historia dwóch zniszczonych serc, a to za sprawą osób, które powinny być oparciem, a są wrogiem.
Lea to uzdolniona baletnica, której taniec jest całym życiem. To on sprawia, że żyje i uwalnia się od trosk. Lea nie miała łatwego dzieciństwa i w sumie nadal jest jej bardzo ciężko. Ciągle jest tłamszona i karana. Ciężko jest to wszystko zrozumieć, ale nadal się uśmiecha. Stara się być dobra i miła. Nie plotkuje i nie oczernia. Chce skończyć szkołę i wyjechać. Wtedy wreszcie będzie mogła żyć tak jak zawsze chciała. Spełni swoje marzenia i będzie szczęśliwa.
Cedric to nauczyciel tańca, który kocha to co robi, ale w jego sercu również tkwi zadra z przeszłości. Pomimo tego ma bardzo miłe usposobienie. Jest czuły i delikatny. Widzi to czego inni nie widzą, albo nie chcą dostrzec. Zawsze staje w obronie słabszych. Jego uczucia względem Lei są bardzo silne. Pragnie z nią być, pomimo, że wie nie powinien. Ciągnie go mocno i w końcu przepada. Staje się dobrym i wspierającym przyjacielem, który jest zawsze wtedy kiedy powinien.
Oboje mają ciężkie wspomnienia z przeszłości. Nawzajem się wspierają i pomagają sobie w trudnych sytuacjach. Są dla siebie tym czego brakowało im w dzieciństwie. Nawet w trudnych momentach znajdą sposób aby poczuć szczęście. Ich zainteresowanie pojawiło się od razu, a uczucia pojawiły się w bardzo szybkim tempie. Zakazany owoc smakuje najlepiej. Oni od razu go kosztują, a potem ciężko jest z niego zrezygnować. Wszystko dzieje się w zawrotnym tempie. Akcja trochę zwalania kiedy dochodzi do pewnego incydentu, która niszczy wiele rzeczy.
Autorka ma bardzo przyjemne pióro. Bohaterowie szczerzy i uczuciowi. Troszkę przeszkadzało mi to, że ciągle przekładali ważne rozmowy np. mówili, że o tym powiedzą później. Wiem, że każdy chce powiedzieć coś o sobie w odpowiednim dla siebie czasie, ale ciągłe przekładanie troszkę mnie irytowało. Jednak jeśli chodzi o samą akcję to jest parę zwrotów akcji, które naprawdę nakręcają całą fabułę. Niektóre są dobre, a niektóre bardzo przykre. Nie raz było mi bardzo szkoda bohaterów, bo nie zasłużyli na takie życie.
Autorka pokazała jak najbliższe osoby mogą niszczyć swoich bliskich. Zamiast stać za nimi murem, to oni ciągle mają pretensje. Największy ból powoduje jednak brak zauważenia, że ze swoim dzieckiem dzieje się coś złego. Grunt to w odpowiednim czasie dostrzec, że dzieje się coś złego. Wtedy można szybko zareagować. A bierność i pretensje wcale nie pomagają, tylko jeszcze bardziej pogrążają.
Książka nie jest lekka, bo porusza bardzo trudne kwestie : brak akceptacji, ciągłe pretensje i inne poważne sprawy. Jednak pomimo tego to jest ckliwy romans, w którym dwóje ludzi odnajduje upragnione szczęście w swoich ramionach.
9/10❤️