I jeszcze raz historia pomyliła się…

Recenzja książki Dziewczyna Płaszczka i inne nienaturalne atrakcje

@madlena131@madlena131 · 2011-09-01

Co zrobić by zapewnić rozrywkę ludziom, wciąż szukającym nowej podniety? Jaką nienaturalną atrakcje należy zdobyć, by mieć utrzymanie przez resztę życia? Profesor Coffin zna odpowiedzi na te pytania. Razem ze swym młodym asystentem wybiera się na wyprawę pełną przygód i niebezpieczeństw – wyprawę na poszukiwanie Japońskiej Dziewczyny Płaszczki, Sayito. Wyprawę, która może zmienić losy planet…

Rok 1895. Jak wyglądałby wtedy świat po najeździe obcych? Otóż dla ludzi bardzo korzystnie – kochani i śmierdzący Marsjanie umierają atakowani przez… ziemskie bakterie, a Królowa Wiktoria staje się Imperatorową Marsa. Na Ziemi zaczynają gościć mieszkańcy Wenus i Jowisza, a widok zakonserwowanego kosmity przestaje już dziwić. George i profesor Coffin, jego pracodawca, właściciel wędrownego cyrku pomni przepowiedni niejakiego Mcmoystera Farla, że to właśnie George odnajdzie Dziewczynę Płaszczkę dostają się na pokład „Imperatorowej Marsa” – opartego na marsjańskiej technologii, najbardziej luksusowego pojazdu na Ziemi. Wraz z domniemaną córką słynnego poety Byrona przemierzają lądy, morza i przeżywają wiele przygód. Akcja jest szybka i nieco chaotyczna. Na szczególną uwagę zasługują całe akapity humorystycznej wizji świata w czasie belle epoque – autor doskonale połączył XXI wieczny styl myślenia ze zwyczajami wiktoriańskich Brytyjczyków. Postaci jest niewiele, ale każdą opisał z potężną dozą ironii.

Od wujka Google dowiedziałam się, że Robert Rankin jest uznawany na równi z Terrym Pratchettem i Adamem Douglasem za najbardziej oryginalnego humorystycznego pisarza angielskiego. Autor nagrody im. Roberta Rankina (nie wiem, czy to błąd w druku, ale taki napis z pełną powagą widniał w jego krótkim życiorysie) nie zawiódł moich oczekiwań. Po dość nużącym i rozwlekłym wstępie wprowadził mnie do świata końca XIX wieku kiedy flagi Imperium Brytyjskiego z dumą powiewały na ¼ powierzchni Ziemi. Byłam zachwycona dowcipnymi i trafnymi spostrzeżeniami oraz sprytnym wykorzystaniem mieszaniny postaci autentycznych jak i literackich. Najlepsze przykłady to młody Winston Churchill, twórca kalkulatora Charles Babbage, Sherlock Holmes, hrabia de Saint Germain( jeśli ktoś czytał „Hotel Transylwania” wie, o kim mówię) oraz… Adolf Hitler. Pan Rankin nawiązał także do popkultury wstawiając w obsadę Dżentelmenów w Czerni. Autor nagina historię do swoich celów, dezorientując nas nieco zmienionymi faktami historycznymi i rozśmieszając tym do łez. Tworzy awanturniczy miszmasz, z którego wyłania się prawdziwy cel wędrówek Georga – przeczytanie księgi Sayito.

Moja ulubioną postacią jest Ada – silna i niezależna dziewczyna, która swoim sprytem wybawia Georga z niejednej opresji. Epoka wiktoriańska nie jest szczęśliwym okresem dla inteligentnej i żywiołowej matematyczki, ale ona nie poddaje się w dążeniu do sukcesu. George jest postacią zdecydowanie pozytywną, co nie znaczy, że nudną. To prosty i dobry chłopak, którego największym marzeniem jest właśnie ta tajemnicza dziewczyna. W pewnym momencie George traci przekonanie, że odnalezienie żyjącej bogini jest priorytetową rzeczą w jego życiu. Więc z czyjej inicjatywy odbywa się ta wyprawa? Autor trzyma nas w napięciu do ostatniej chwili i lekkim piórem prowadzi nas przez kolejne kraksy tej osobliwej trójki.

Rankin nie oferuje nam górnolotnej sztuki – to książka na wakacyjny kocyk. Jest znakomitą alternatywą dla wampirzego fantasy, które straciło nieco na swojej świeżości i oryginalności.
Uważam, że nadaje się zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Fabuła zda się wam prosta, jasna i klarowna, lecz autor szybko pozbawi was złudzeń, że wiecie co się wydarzy. Więc śmiało – dowiedzcie się co Adolf Hitler robi w fantastyczno naukowej książce i sprawdźcie czy George odnalazł Sayito.

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Dziewczyna Płaszczka i inne nienaturalne atrakcje
Dziewczyna Płaszczka i inne nienaturalne atrakcje
Robert Rankin
{}8.3/10
Kosmiczna przygoda w scenerii wieku pary! Pod koniec XIX wieku ludzkość została napadnięta przez najeźdźców z kosmosu. Gdy Marsjanie postanowili najechać Ziemię, nie spodziewali się jednak porażki...
Komentarze
Dziewczyna Płaszczka i inne nienaturalne atrakcje
Dziewczyna Płaszczka i inne nienaturalne atrakcje
Robert Rankin
{}8.3/10
Kosmiczna przygoda w scenerii wieku pary! Pod koniec XIX wieku ludzkość została napadnięta przez najeźdźców z kosmosu. Gdy Marsjanie postanowili najechać Ziemię, nie spodziewali się jednak porażki...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Te słowa mogłyby stanowić znakomite motto dla „Dziewczyny Płaszczki i innych nienaturalnych atrakcji” Roberta Rankina. I mimo że epoka ewidentnie nie ta (akcja utworu osadzona jest w realiach wiktori...

@Beata_ @Beata_

O atakach kosmitów na Ziemię powstało już wiele dzieł - literackich i filmowych. Od wieków ludzkość zastanawia się czy w kosmosie są inne żyjące istoty, a jeśli tak, to jaki mają stosunek do mieszkańc...

@nenya89 @nenya89

Pozostałe recenzje @madlena131

Bale maturalne z piekła
Bale maturalne z piekła

Gdy przeczytałam tą książkę i zatrzymałam wzrok na ostatnim zdaniu „Cóż, warto spróbować.”, zamknęłam oczy i… zasnęłam. Dopiero ranek miał mi przynieść refleksje na tema...

{} Recenzja książki Bale maturalne z piekła
Krwiopijcy
Krwiopijcy: prawie Love Story

Książkę nabyłam w wieku lat trzynastu, gdy tylko pojawiła się na półkach empiku. Przyznam szczerze – oczarował mnie obrazek zabawnego wampirka na soczyście pomarańczowy...

{} Recenzja książki Krwiopijcy

Nowe recenzje

Dogmat I Tiara. esej o upadku rzymskiego katolicyzmu
Czy głowa Kościoła może się mylić?
@ladymakbet33:

Na te i inne pytania odpowie Paweł Lisicki w publikacji Dogmat I Tiara. Po świetnymLutrze, oczekiwałam, iż recenzowana ...

{} Recenzja książki Dogmat I Tiara. esej o upadku rzymskiego katolicyzmu
Płomień Crossa
Rozczarowań ciąg dalszy...
@joanna.li.p...:

W niedzielę 18 lipca przeczytałam z wielkimi bólami istnienia "Płomień Crossa". Jest to druga część serii "Dotyk Crossa...

{} Recenzja książki Płomień Crossa
Dama ciężkich obyczajów
Prześliczna Wio Wiolo Wiolonczelistka la, la, la,
@maciejek7:

"Dama ciężkich obyczajów" Marty Obuch, to kolejna prześmieszna książka, którą miałam przyjemność przeczytać. Właściwie ...

{} Recenzja książki Dama ciężkich obyczajów
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe