Aleksander Kwaśniewski

Aleksander Kwaśniewski

Autor
Aleksander Kwaśniewski urodził się 15 listopada 1954 roku w Białogardzie. Jest polskim politykiem, z zawodu dziennikarzem. Od 23 grudnia 1995 do 23 grudnia 2005 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. W okresie PRL działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1977), minister w rządach Zbigniewa Messnera i Mieczysława Rakowskiego. Założyciel Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, poseł na Sejm I i II kadencji. W latach 1973–1977 studiował handel zagraniczny na Wydziale Ekonomiki Transportu Uniwersytetu Gdańskiego. Nie zdał wszystkich egzaminów przewidzianych w programie studiów i nie...
Obserwuj Popraw tę stronę

Książki

Książka Wybierzmy przyszłość A.Kwaśniewski

Wybierzmy przyszłość A.Kwaśniewski

Aleksander Kwaśniewski

Komentarze

Książki, recenzje, ogłoszenia, społeczność!

Znajdziesz tu wszystko, czego potrzebuje każdy wielbiciel książek. Załóż konto i korzystaj w pełni ze wszystkich możliwości serwisu.
Zarejestruj się

Biografia

Aleksander Kwaśniewski urodził się 15 listopada 1954 roku w Białogardzie. Jest polskim politykiem, z zawodu dziennikarzem. Od 23 grudnia 1995 do 23 grudnia 2005 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. W okresie PRL działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1977), minister w rządach Zbigniewa Messnera i Mieczysława Rakowskiego. Założyciel Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, poseł na Sejm I i II kadencji. W latach 1973–1977 studiował handel zagraniczny na Wydziale Ekonomiki Transportu Uniwersytetu Gdańskiego. Nie zdał wszystkich egzaminów przewidzianych w programie studiów i nie złożył pracy magisterskiej. W młodości był aktywistą socjalistycznych studenckich organizacji prorządowych (do 1982). Pełnił funkcję między innymi przewodniczącego rady uczelnianej Socjalistycznego Związku Studentów Polskich (SZSP) w latach 1976–1977, później wiceprzewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego w Gdańsku (1977–1979) i członka władz naczelnych SZSP (1977–1982). Był redaktorem naczelnym tygodnika studenckiego "itd" (od listopada 1981 do lutego 1984), następnie redaktorem naczelnym dziennika "Sztandar Młodych" (1984–1985). W 1985 współtworzył pierwsze polskie pismo komputerowe "Bajtek" Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) od 1977 aż do jej rozwiązania w 1990. Pełnił funkcję ministra-członka Rady Ministrów ds. młodzieży w rządzie Zbigniewa Messnera w latach 1985–1987, a następnie przewodniczącego Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej (1987–1990). W gabinecie Mieczysława Rakowskiego był członkiem Prezydium Rządu i przewodniczącym Komitetu Społeczno-Politycznego Rady Ministrów od października 1988 do sierpnia 1989. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu od lutego do kwietnia 1989, gdzie wraz z Tadeuszem Mazowieckim i Romualdem Sosnowskim był współprzewodniczącym zespołu do spraw pluralizmu związkowego. W latach 1988–1991 stał na czele Polskiego Komitetu Olimpijskiego W 1995 wystartował w wyborach prezydenckich jako kandydat SLD z hasłami "Wybierzmy przyszłość" i "Wspólna Polska". W drugiej turze wyborów przeprowadzonej 19 listopada 1995 zmierzył się z ubiegającym się o reelekcję Lechem Wałęsą. Wygrał, uzyskując 51,7% głosów. Podczas kampanii wyborczej kontrowersje wzbudziła kwestia wykształcenia Aleksandra Kwaśniewskiego, który w ankietach sejmowych podawał, że legitymuje się wykształceniem wyższym. Taka sama informacja została zamieszczona w oficjalnym obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej. Potwierdzał to także sam Aleksander Kwaśniewski w kolejnych wywiadach. 16 listopada 1995, profesor Brunon Synak, prorektor Uniwersytetu Gdańskiego, oświadczył, że 5 października 1978 Aleksander Kwaśniewski został skreślony z listy studentów Wydziału Ekonomiki i Transportu Uniwersytetu Gdańskiego. Potwierdził to także rektor UG Zbigniew Grzonka. Aleksander Kwaśniewski kolejny raz powtórzył tezę o swoim wyższym wykształceniu w wywiadzie dla "Frankfurter Rundschau" z 24 listopada 1995, nazywając odmienne stwierdzenie rektora "manewrem wyborczym". 2 grudnia 1995 już jako prezydent-elekt przyznał na łamach "Polityki", że nie zrobił magisterium, lecz myślał, iż ma wykształcenie wyższe, ponieważ rzekomo zdał wszystkie egzaminy na studiach. Śledztwo w tej sprawie zostało umorzone przez prokuratora w 1996 wobec braku znamion przestępstwa. 23 grudnia 1995 Aleksander Kwaśniewski został zaprzysiężony na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, następnego dnia po zakończeniu kadencji Lecha Wałęsy. Tego samego dnia złożył ślubowanie jako Zwierzchnik Sił Zbrojnych w 1. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego "Warszawa" w Mińsku Mazowieckim. W trakcie kampanii wyborczej w 2000 jako kandydat na urząd Prezydenta RP złożył w trybie wyborczym oświadczenie lustracyjne, w którym oświadczał, że nie był świadomym lub tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa PRL. Wyrokiem z 12 lipca 2000 Sąd Apelacyjny w Warszawie uznał, że złożone oświadczenie jest zgodne z prawdą, o co wnosił także Rzecznik Interesu Publicznego Bogusław Nizieński. Od 2000 pojawiały się także informacje, iż z materiałów IPN wynika, że Aleksander Kwaśniewski w latach 1983–1989 był zarejestrowany jako tajny współpracownik SB o pseudonimie "Alek" pod numerem ewidencyjnym 72204. Prezydent Aleksander Kwaśniewski podejmował w Polsce m.in. prezydentów USA Billa Clintona (w lipcu 1997) oraz George'a W. Busha (w czerwcu 2001 i w maju 2003), przebywającego z pielgrzymką w Polsce papieża Jana Pawła II (w czerwcu 1997, w czerwcu 1999 i w sierpniu 2002), cesarza Japonii Akihito ( w lipcu 2002), królową brytyjską Elżbietę II ( w marcu 1996). 10 lipca 2001 w czasie obchodów 60. rocznicy pogromu w Jedwabnem Aleksander Kwaśniewski, w obecności ambasadora Izraela Szewacha Weissa, oficjalnie, w imieniu swoim oraz tych Polaków, których sumienie jest poruszone tamtą zbrodnią, przeprosił za nią oraz oddał hołd pomordowanym. Oprócz aprobaty szerokich środowisk, w tym żydowskich, spotkało się to także z krytyką środowisk niepoczuwających się do odpowiedzialności Polaków za zbrodnię, jak i tych podkreślających, że prezydent nie ma prawa przepraszać "w imieniu całego narodu". 23 lutego 1998 Aleksander Kwaśniewski (w Warszawie) i papież Jan Paweł II (w Watykanie) podpisali dokumenty ratyfikacyjne Konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzeczpospolitą Polską, który wszedł w życie 25 kwietnia 1998. Wcześniej, w latach 90., opowiadał się zdecydowanie przeciwko ratyfikacji podpisanego przez rząd Hanny Suchockiej dokumentu, motywując to koniecznością wcześniejszego uchwalenia konstytucji. Dziewięciokrotnie był przyjmowany przez Jana Pawła II na audiencjach w Watykanie, a trzykrotnie gościł papieża podczas jego pielgrzymek do Polski. 8 kwietnia 2005 przewodniczył polskiej delegacji państwowej podczas pogrzebu Jana Pawła II w Rzymie. Doszło wówczas do jego pojednania z Lechem Wałęsą. Z papieżem Benedyktem XVI jako prezydent spotkał się dwukrotnie, podczas inauguracji pontyfikatu 24 kwietnia 2005 i 9 grudnia 2005 w Watykanie na audiencji pożegnalnej. Aleksander Kwaśniewski współtworzył projekt i uczestniczył w kampanii do referendum konstytucyjnego z 25 maja 1997 na rzecz przyjęcia Konstytucji III Rzeczypospolitej Polskiej, którą podpisał 16 lipca 1997. W I kadencji zawetował łącznie 11 ustaw, a 13 skierował do Trybunału Konstytucyjnego. Wniósł także 20 projektów ustaw. W II kadencji zawetował łącznie 24 ustawy, a 12 skierował do Trybunału Konstytucyjnego. Wniósł także 24 projekty ustaw. Zawetował m.in. ustawę wprowadzającą nowy podział administracyjny Polski na 15 województw, domagając się przywrócenia podziału administracyjnego sprzed 1975 z województwami w Koszalinie i Kielcach (1998), ustawę wprowadzającą liniowy podatek PIT (1999), ustawę reprywatyzacyjną (2001), motywując to brakiem rekompensat dla nieposiadających obywatelstwa polskiego. Aleksander Kwaśniewski odmówił stawienia się przed sejmową Komisją śledczą w sprawie tzw. afery Rywina, wcześniej twierdząc, że "stawi się i zatańczy [przed nią]". Zapowiedział także, że nie stawi się przed sejmową Komisją śledczą w tzw. sprawie PKN Orlen, gdzie ewentualnie miał zeznawać na temat znajomości z lobbystą Markiem Dochnalem. W wyborach prezydenckich w 2005 popierał kandydaturę Włodzimierza Cimoszewicza, a po jego rezygnacji z kandydowania, wsparł Marka Borowskiego. W II turze wyborów udzielił poparcia Donaldowi Tuskowi. Jako ustępujący prezydent 23 grudnia 2005 uczestniczył w posiedzeniu Zgromadzenia Narodowego odbierającego przysięgę od prezydenta-elekta Lecha Kaczyńskiego. Były prezydent w 2006 stał się jednym z bohaterów tzw. taśm Oleksego, ujawnionych nagrań Józefa Oleksego z jego prywatnych rozmów z Aleksandrem Gudzowatym. Były premier stwierdził w nich, że Aleksander Kwaśniewski nigdy nie będzie w stanie udowodnić legalnego pochodzenia swojego majątku. W dniu publikacji zapisu tych rozmów Aleksander Kwaśniewski nazwał Józefa Oleksego "ostatecznym kretynem i zdrajcą". Ostatecznie były premier wycofał się ze wszystkich stwierdzeń, a także przeprosił za nie publicznie. W 2006 prokurator prowadził postępowania sprawdzające w sprawie rzekomego poświadczenia nieprawdy w kampanii prezydenckiej z 1995 polegającego na informacji o wyższym wykształceniu oraz nieumieszczeniu w oświadczeniu majątkowym akcji "Towarzystwa Ubezpieczeniowo-Reasekuracyjnego Polisa" posiadanych przez jego żonę. Postępowania te zostały zakończone bez przedstawienia zarzutów. W kwietniu 2007 podczas kryzysu politycznego na Ukrainie Aleksander Kwaśniewski na zaproszenie i prośbę Wiktora Pinczuka, zięcia byłego prezydenta Ukrainy Leonida Kuczmy, przyleciał do Kijowa, gdzie spotkał się z premierem Wiktorem Janukowiczem, z przewodniczącym Rady Najwyższej Ołeksandrem Morozem oraz z jedną z liderów opozycji, byłą premier Julią Tymoszenko. 17 maja 2007 wraz Lechem Wałęsą pojawił się na konferencji zorganizowanej z inicjatywy Andrzeja Olechowskiego. Rodzicami Aleksandra Kwaśniewskiego byli Zdzisław Kwaśniewski (1921–1990), lekarz, i Aleksandra z domu Bałasz (1929–1995). W 1979 ożenił się z Jolantą Konty, która w okresie prezydentury powołała fundację Porozumienie bez barier. Z tego związku pochodzi córka Kwaśniewskich, Aleksandra (ur. 1981). Aleksander Kwaśniewski deklaruje ateizm. Wspierał jednocześnie zamieszczenie odwołania do chrześcijaństwa w preambule tzw. Konstytucji Unii Europejskiej. Polskie ordery Aleksander Kwaśniewski z tytułu swego wyboru na urząd Prezydenta RP stał się: * kawalerem Orderu Orła Białego, Wielkim Mistrzem Orderu i przewodniczącym jego Kapituły, * kawalerem Orderu Odrodzenia Polski I klasy, Wielkim Mistrzem Orderu i przewodniczącym jego Kapituły. Zagraniczne ordery i odznaczenia * Wielki Krzyż Orderu Witolda Wielkiego (1996) – Litwa * Wielki Krzyż Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (1999) – Litwa * Wielki Krzyż Orderu Łaźni (marzec 1996) i Wielki Krzyż Orderu św. Michała i św. Jerzego (GCMG) (październik 1996) – Wielka Brytania * Kawaler Krzyża Wielkiego Udekorowany Wielką Wstęgą, Order Zasługi Republiki Włoskiej, (1996)[37] – Włochy * Krzyż Wielki Orderu Legii Honorowej (1996) – Francja * Królewski Order św. Olafa, Wielki Krzyż (1996) – Norwegia * Wielki Krzyż Orderu Zbawiciela (1996) – Grecja * Krzyż Wielki Orderu Trzech Gwiazd (1997) – Łotwa * Wielki Krzyż z kollaną Orderu Białej Róży Finlandii (1997) – Finlandia * Królewski Order Zasługi (1997) – Malezja * Order Księcia Jarosława Mądrego I Klasy (1997) – Ukraina * Wielki Krzyż orderu Niderlandzkiego Lwa (1997) – Holandia * Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (1997) – Słowacja * Order Białego Lwa I Klasy z Kollaną (2004) – Czechy[38] * Order Infanta Henryka (Wielki Krzyż) (1997) – Portugalia * Dyplom "Honorowego obywatela miasta Kijowa" (maj 1997) – Ukraina * Wielki Krzyż Orderu Krzyża Ziemi Maryjnej z kollaną (1998) – Estonia * Order Gwiazdy Rumunii (Wielki Krzyż) (1999) – Rumunia * Wielki Łańcuch Orderu Zasługi (1999) – Chile * Wielki Krzyż Orderu Leopolda (1999) – Belgia * Order Państwa (kwiecień 2000) – Turcja * Wielki Order Króla Tomisława ze Wstęgą i Wielką Gwiazdą (kwiecień 2001) – Chorwacja * Order Izabeli Katolickiej z Łańcuchem (maj 2001) – Hiszpania * Order Narodowy Krzyża Południa (2002) – Brazylia * Specjalny Wielki Krzyż Orderu "W uznaniu Szczególnych Zasług" (2002) – Peru * Wielki Krzyż, Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (2002) – Niemcy * Wielka Wstęga Najwyższego Orderu Chryzantemy (2002) – Japonia * Złoty Medal Olimpijski Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (1998) * Złoty Medal Zasługi IAAF (Międzynarodowej Federacji Lekkiej Atletyki) (1999) * Medal Zasługi EOC (Stowarzyszenia Europejskich Komitetów Olimpijskich) (2000) Aleksander Kwaśniewski został również odznaczony najwyższym odznaczeniem Kościoła prawosławnego w Polsce, Orderem św. Marii Magdaleny I stopnia z ozdobami w 1998, a także otrzymał nagrodę "Wiktora" za osobowość telewizyjną w latach 1993, 1995 i 2000. Laureat Nagrody Kisiela w 1993 i tytułu Człowiek Roku 1993 według tygodnika "Wprost". W 2006 otrzymał nagrodę im. Jana Karskiego, przyznaną za przeciwstawianie się antysemityzmowi. Uhonorowany tytułami doktora honoris causa Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie (2004), Akademii Kijowsko-Mohylańskiej (2005) i Uniwersytetu Wileńskiego (2005). W 2010 został honorowym obywatelem miasta Warszawy.