Kjell Askildsen

Kjell Askildsen

Autor, 92 lata 4 czytelników
Obserwuj
7.3 /10
3 oceny z 2 książek,
przez 3 kanapowiczów
Urodzony 30 września 1929 roku w Norwegii (Mandal)
Najbardziej znany nowelista skandynawski (nazywany czasem "norweskim Becketem"), lauereat licznych nagród literackich, którego proza odznacza się minimalizmem słownym (jego powieści miewały po 60 stron), stylistycznym dopracowaniem, ostrymi obserwacjami społecznymi i dość sarkastycznym humorem. Nie pisze dużo - jeden niewielki zbiór opowiadań lub powieść raz na kilka lat (gdyby podzielić ilość stron jego powieści na czas, od kiedy pisze, wyszło by 30 stron rocznie). Do pisania używa bokmål - jednego z dwóch oficjalnych języków norweskich, który zbliżony jest bardziej do duńskiego. Zwykle używa narracji pierwszoosobowej, akcja jego opowiadań jest minimalistyczna - w większości rozgrywa się w egzystencjalistycznym monologu i w samym języku. W latach 70-ych autor sympatyzował z ruchem maoistycznym, lecz nie znalazło to odzwierciedlenia w jego literaturze. Jego bohaterowie, to zwykle starzy, uparci, mrukliwi mężczyźni, Są to absolutni mizantropi, zawsze niezadowoleni z innych ale i z samych siebie, zazdrośni o każdy przebłysk pewności siebie u innych, zadowoleni ze swej samotności, która ich jednocześnie męczy. Jego opowiadania były wielokrotnie filmowane, głównie przez skandynawskich reżyserów.

Autor fotografii : Finn Ståle Felberg

Książki (2)

Sortowanie:
Tomasza F. ostatnie zapiski dla ludności
Tomasza F. ostatnie zapiski dla ludności
Kjell Askildsen
{}6/10
Niniejszy zbiór opowiadań został uznany w Norwegii za najlepszą prozę ćwierćwiecza za lata 1981-2006.
Niewidzialni. Antologia opowiadań norweskich
Niewidzialni. Antologia opowiadań norweskich
Ailo Gaup, Kjell Askildsen, Bjarte Breiteig, Frode Grytten ...
{}8.5/10
Wybór współczesnych opowiadań norweskich. Autorzy podejmują ostrożne próby nadania sensu pozornie chaotycznej, nierzadko zabarwionej elementami irracjonalnymi i surrealistycznymi rzeczywistości. Lęk p...

Komentarze

Cytaty Kjell Askildsen

możesz pocieszyć się tylko tym, że na wieczność posiadamy tylko to, co jest stracone
Ten, kto nie ma po co żyć, nie ma też po co umrzeć.
za wiele słów jest w obiegu publicznym. Ten, kto mówi zbyt dużo, nie jest już własnych słów panem.
Dopóty, dopóki ludzie będą czytać powieści, nie pozbędziemy się głupoty.
Mówią, że podczas wielkich czystek w Sowietach skazańcy byli zabijani strzałem w tył głowy po drodze do celi. Nagle, bez ostrzeżenia. Moim zdaniem był to ludzki przebłysk pośród wszystkich tych potworności. Ale świat krzyczał: powinni byli mieć szansę umrzeć, patrząc w twarz plutonowi egzekucyjnemu. Humanizm religijny jest co najmniej cyniczny, w ogóle każdy humanizm.
Z każdym człowiekiem, którego spotykam, czuję się coraz bardziej samotny.
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe