Michel Houellebecq

Michel Houellebecq

Pisarz
3.71 102 ocen z 8 książek, przez 60 kanapowiczów

Michel Houellebecq (wym. miʃɛl wɛlˈbɛk) (właśc. Michel Thomas, ur. 26 lutego 1958 na wyspie La Réunion) – francuski pisarz, eseista, poeta i autor piosenek. ...
113
czytelników
Cytaty
„ Niestety, brak chęci do życia nie wystarcza, by mieć ochotę na śmierć. ”
z książki Platforma
Książki

Zobacz wszystkie książki (15)

Komentarze
@Zorg
@Zorg około 3 lata temu
sąd orzekł, że zdanko "wiara w jedynego Boga jest kretyństwem" (cytuję za Wikipedią) nikogo nie obraża i mieści się w dozwolonych ramach, tylko tak dalej. Gdyby tak kretynem ktoś nazwał Houellebecqa, to też by go nie obrażało i mieściło by się w dozwolonych ramach?
Współtworzący tę stronę

puchar @Kin_ga @Kin_ga pierwsza opinia

Dzięki takim kanapowiczom jak ty, ta strona może się rozwijać.

Popraw tę stronę
Obserwujący
@nibarak @nibarak
@Saint81 @Saint81
KA
@Kamol
@jestemzabujana @jestemzabujana
@Shimmering @Shimmering

Biografia

Michel Houellebecq (wym. miʃɛl wɛlˈbɛk) (właśc. Michel Thomas, ur. 26 lutego 1958 na wyspie La Réunion) – francuski pisarz, eseista, poeta i autor piosenek. Pisarz opuścił Francję 2000 by mieszkać najpierw w Irlandii, a następnie w Andaluzji Literatura Houellebecq odniósł sukces wraz z powieścią Cząstki elementarne w 1998 roku. Platformie, wydanej w 2001 roku, towarzyszył kontrowersyjny wywiad udzielony miesięcznikowi Lire. Houellebecq nazwał w nim islam "najgłupszą religią świata". Sama powieść – Platforma – dotyczy turystyki seksualnej do krajów, gdzie islam jest religią dominującą; mimo to problematyka religijna nie zajmuje w niej centralnego miejsca. Wywiad udzielony miesięcznikowi rozwijał jednak szczególnie ten właśnie aspekt. Wypowiedź Houellebecqa wywołała liczne protesty – wytoczono mu proces, w którym został oskarżony o nawoływanie do nienawiści rasowej i o islamofobię (jednym z oskarżycieli był zwierzchnik wspólnoty muzułmańskiej we Francji, Dalil Boubakeur). Pisarz bronił się twierdząc m.in., że jego postawa nie wyraża poglądów rasistowskich, jako że można opuścić tę religię. Houellebecq wygrał proces, a trybunał paryski orzekł, że jego wypowiedź była dozwoloną krytyką religii i nie zawierała obrazy muzułmanów. Publikacja Możliwości wyspy wiązała się dla niego z przejściem do innego wydawnictwa: opuścił Flammarion, gdzie wcześniej zatrudniono, zgodnie z jego sugestią, Frédérica Beigbedera na stanowisku dyrektora literackiego, i dołączył do autorów wydawnictwa Fayard, części dużej grupy medialnej Lagardère. Transfer ten wiązał się z niespotykanymi do tej pory na francuskim rynku księgarskim pieniędzmi. Carte et territoire została wydana ponownie przez Flammarion. Kino Cząstki elementarne zostały przeniesione na ekran w 2006 roku przez niemieckiego reżysera Oskara Roehlera (org. tytuł filmu to Elementarteilchen). Adaptacją Możliwości wyspy Houellebecq zajął się osobiście i film miał swoją premierę we wrześniu 2008 roku; spotkał się on jednak z bardzo złym przyjęciem przez krytykę i przez publiczność Twórczość * H. P. Lovecraft. Contre le monde, contre la vie, essai sur Lovecraft (esej biograficzny o twórczości Howarda Phillipsa Lovecrafta; éditions du Rocher 1991, 1999; wydanie kieszonkowe: J'ai lu 1999; przekład polski: H. P. Lovecraft. Przeciw światu, przeciw życiu, tłum. Jacek Giszczak; W.A.B. 2007, ISBN 978-83-7414-285-4) * Rester Vivant - méthode (eseje; La Différence 1991; wznowienie wspólnie z La Poursuite du bonheur: Flammarion 1997; Librio 1999) * La Poursuite du bonheur (poezje; La Différence 1992; wznowienie wspólnie z Rester Vivant - méthode: Flammarion 1997, wydanie kieszonkowe: Librio 2000; nagroda Tristana Tzary) * Extension du domaine de la lutte (powieść; Maurice Nadeau 1994, wydania kieszonkowe: J'ai lu 1997, 1999; przekład polski: Poszerzenie pola walki, tłum. Ewa Wieleżyńska; W.A.B. 2006, ISBN 83-7414-152-2; Seria: "Don Kichot i Sancho Pansa") * La Peau (poezje; wydanie bibliofilskie, livre d'artiste Sarah Wiame 1995) * La Ville (poezje; wydanie bibliofilskie, livre d'artiste Sarah Wiame 1996) * Le Sens du combat (poezje; Flammarion 1996) * Interventions (eseje; Flammarion 1998) * Les Particules élémentaires (Flammarion 1998, wydanie kieszonkowe: J'ai lu 2000; przekład polski: Cząstki elementarne, tłum. Agnieszka Daniłowicz-Grudzińska; W.A.B. 2004, ISBN 83-89291-37-1, Seria: "Don Kichot i Sancho Pansa"; 2006, ISBN 83-7414-302-9, ISBN 978-83-7414-302-8) * Renaissance (poezje; Flammarion 1999) * Lanzarote (minipowieść z fotografiami autora; Flammarion 2000; wydanie pt. Lanzarote et autres textes: librio 2002) * Poésies (wybór poezji; wydanie kieszonkowe; J'ai lu 2000) * Plateforme (powieść; Flammarion 2001, wydanie kieszonkowe: J'ai lu 2002; przekład polski: Platforma, tłum. Agnieszka Daniłowicz-Grudzińska; W.A.B. 2004, ISBN 83-89291-37-1; 2007, ISBN 978-83-7414-025-6; Seria: "Don Kichot i Sancho Pansa") * De koude revolutie - Confrontaties en bespiegelingen (La révolution froide) (De Arbeiderspers, Amsterdam 2004) * La Possibilité d'une île (powieść; Fayard 2005; przekład polski: Możliwość wyspy, tłum. Ewa Wieleżyńska; W.A.B. 2006, ISBN 83-7414-156-5; Seria: "Don Kichot i Sancho Pansa"; nagroda Interallié) * La carte et le territoire (powieść; Flammarion 2010; ISBN 978-2-0812-4633-1; nagroda Lista Goncourtów: polski wybór 2010; Nagroda Goncourtów we Francji[5]) W Polsce jego twórczość tłumaczą: Agnieszka Daniłowicz-Grudzińska, Jacek Giszczak i Ewa Wieleżyńska.