Recenzja książki Moc truchleje

Chłoporobotnik ma głos

Autor: @adam_miks ·1 minuta
2021-04-11 1 komentarz 8 Polubień
Przeczytawszy tytuł i zobaczywszy okładkę pomyślałem że to opowieść o Stanie Wojennym. „Moc truchleje” – skojarzenie z Bożym Narodzeniem. A postać zomowca z siedmioma rękoma trzymającymi pałki, to graficzny synonim Stanu Wojennego.
Ale nie. To dłuższe opowiadanie Janusza Głowackiego traktuje o Polskim Sierpniu. O wydarzeniu, które zapoczątkowało zmiany ustrojowe w naszym kraju. Głównym bohaterem jest Ufnal, mało inteligentny człowiek, który sam o sobie mówi w ten sposób: „ „Nie mogę narzekać. Zbudowany jestem w wysokim stopniu topornie, jako narzędzie pracy jestem wydajny i mam szerokie zastosowanie”
Dziwny to język. Taka mieszanka nowomowy i najprostszych konstrukcji gramatycznych jakie mógł wymyślił człowiek. Taki frazes „w poprzedniej specjalności rolniczo-hodowlanej” można zastąpić o wiele prostszym „mieszkając na wsi”. Ale Głowacki jest bezczelnie konsekwentny. Utrudnia czytelnikowi czytanie kładąc pod nogi kłody nieschematycznych wyrażeń. Bywam poetą, i wiem że wymyślenie takich „wygibasów” językowych jest niczym innym jak ciężką pracą.
Zająłem się w pierwszej kolejności formą, nie bez powodu. Trudno było przebrnąć przez formę, aby odnaleźć treść. Musiałem przetłumaczyć z polskiego na nasze, aby zrozumieć o czym opowieść traktuje.
Nie jest to łatwa powieść także pod względem fabuły. Ufnal, członek PZPR, wtyka partii, być może człowiek, który podsłuchiwał ludzi opozycji, został wysłany na teren stoczni. Aby zbadać nastroje wśród stoczniowców. Wybucha strajk. Ufnal zostaje wmieszany w ruch antyrządowy. Więcej: po jakimś czasie nawraca się. Przechodzi na drugą stronę. Powiedziałem, że to niełatwa opowieść. Ze względu na … język. Ten język, o którym już mówiłem, ogranicza przestrzeń powieści.
Trzeba do tego języka przyzwyczaić się. Najlepiej przeczytać powieść dwukrotnie, zanim o niej cokolwiek się powie. Pierwszy raz aby oswoić się z gramaturą słownika powieści. Drugi raz aby przyjrzeć się treści.
Albo … odłożyć na półkę. Wiem, że powinienem rekomendować czytelnictwo. Jednak gdy widzicie że nie dajecie rady … nie zmuszajcie się. Powiem krótko: opowieść ma tak ze sto stron, a ja czytałem ją tydzień.
Forma zdominowała, niestety. Treść za to jest prosta, prościusieńka. Dawno nie czytałem takiej opowieści. Wiem, domyślam się. Głowacki chciał pokazać bezsensowność idiolektu, manierę słownikową chłoporobotnika. I trzeba przyznać, wyszło mu to dobrze. Tylko czy czytelnikowi wyszło na dobre?


Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-04-12

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Moc truchleje
2 wydania
Moc truchleje
Janusz Głowacki
8.3/10
Seria: Kanon Literatury Podziemnej
Powieść "Moc truchleje" Janusz Głowacki pisał na jesieni 1980 po pobycie w gdańskiej stoczni im. Lenina , gdzie wraz z ekipą filmowców, zaopatrzony w przepustkę od Lecha Wałęsy, mógł poruszać się swob...
Komentarze
@almos
@almos · ponad rok temu
Moim zdaniem język jest wielkim walorem tej powieści: wspaniałe wymieszanie mowy prostych ludzi z partyjną nowomową.
Moc truchleje
2 wydania
Moc truchleje
Janusz Głowacki
8.3/10
Seria: Kanon Literatury Podziemnej
Powieść "Moc truchleje" Janusz Głowacki pisał na jesieni 1980 po pobycie w gdańskiej stoczni im. Lenina , gdzie wraz z ekipą filmowców, zaopatrzony w przepustkę od Lecha Wałęsy, mógł poruszać się swob...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Brawurowo opowiedziana historia prostaczka zatrudnionego w Stoczni Gdańskiej, niejakiego Ufnala, który najpierw donosi na kolegów a potem uświadamia się i bierze czynny udział w historycznym strajku ...

@almos @almos

Pozostałe recenzje @adam_miks

Duma i uprzedzenie
Duma i uprzedzenie

Powieść dzieje się w dziewiętnastym wieku. Państwo Bennnet mają pięć córek i ani jednego syna. Rodzina mieszka na wsi, przepraszam – na prowincji. To jednak i tak, i tak...

Recenzja książki Duma i uprzedzenie
Filip
Filip - Leopold

Leopold Tyrmand jest znany przede wszystkim jako autor powieści kryminalnej z Warszawą w tle – powieści „Zły”. Nie jest to jedyna powieść tego pisarza. Tuż po II Wojnie ...

Recenzja książki Filip

Nowe recenzje

Malibu płonie
Żywioły
@angela_czyta_:

Zapłonął Instagram zdjęciami pięknie prezentującej się okładki "Malibu płonie" Taylor Jenkins Reid, zapłonął recenzjami...

Recenzja książki Malibu płonie
Mózg szczęśliwych ludzi. Jak pokonać lęki i czerpać radość z życia?
Mózg szczęśliwych ludzi, czyli trochę o stanach...
@Aleksandra_99:

Nigdy nie myślałam, że będę zaczytywać się w poradnikach. W ostatnim czasie, choć odrobinę sceptyczna zaczęłam po nie s...

Recenzja książki Mózg szczęśliwych ludzi. Jak pokonać lęki i czerpać radość z życia?
Pielęgniarka
Życie pisze najdziwniejsze scenariusze
@jorja:

Gdy trafiłam na książkę J. A. Corrigan nie przyciągnęła mnie ani okładka, ani sama Autorka, o której usłyszałam po raz ...

Recenzja książki Pielęgniarka
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl