Co jest wazniejsze: opowiadanie czy opowiadający?

Recenzja książki Skazani na Shawshank: Cztery pory roku

@patrikijaa@patrikijaa · 2011-06-28
Stephen King nie bez powodu nazywany jest mistrzem grozy. Jego historie są przerażające, bo najczęściej zagłębia się nie tyle w samą opowieść dotyczącą pewnych wydarzeń, co tworzy niesamowitą psychologię postaci, sieć obsesji, która łączy poszczególnych bohaterów - nadaje głębię i drugie dno każdemu swojemu słowu. Ten zbiór opowiadań wzbudza wiele emocji i chyba zmienia odrobinę postrzeganie świata, kiedy uświadamiamy sobie, co właściwie się stało. Połączenie skrajnych odczuć, piękna i okrucieństwa, niewinności i brutalności - u Kinga to jest na porządku dziennym. Może dlatego bezustannie tak bardzo szokuje.

Opowiadania są bardzo zróżnicowane - zarówno pod względem budowy, treści, jak i wywieranego wrażenia.

Chyba trudno dziś spotkać kogoś, kto nie słyszał o filmie "Skazani na Shawshank". Historia Andy'ego Dufrense'a, który trafił do więzienia za zbrodnię, której nie popełnił. Gdy tylko ujawnia swoją przydatność, okazuje się, że zebrane dowody na niewinność nie mogą już go uratować. Zachłanność autorytetów i niewinność skazanych. Film, od lat będący na liście moich ulubionych, tu zaskakuje jeszcze bardziej, bo przecież żaden film nigdy nie będzie równał się z opowiadaniem. O tyle, o ile ekranizacja przedstawia nam pewne spłycenie całej rzeczywistości, to (choć film naprawdę skłania do refleksji) książka natychmiast wymazuje całe wspomnienie o nim, stając się dziełem bardziej istotnym. Przedstawia wszystko kilkakrotnie dokładniej, głębiej i ciekawiej. Zarysowuje się nam tu świat dopracowany a w najdrobniejszych szczegółach, a bohaterowie stają się nagle bardziej wyraziści i konkretni.

"Zdolny uczeń" to opowieść, którą czyta się z rosnącym przerażeniem. Chłopiec, Todd Bowden, odkrywa, że starzec, zamieszkujący to samo miasteczko, jest hitlerowskim zbrodniarzem, który wiele lat wcześniej przyczynił się do brutalnych mordów. Wkrótce narasta w nim obsesja, która przynosi jedynie koszmary, a chłopak i starzec nawzajem wciągają siebie w niebezpieczną grę. Perfekcyjne opisanie osób zależnych od siebie, które, popełniając najmniejszy błąd, mogą wiele stracić. Psychologia młodego chłopca, którego fascynują opowieści o śmierci, przedstawiona jest w sposób tak zadziwiający, że nie sposób o nim zapomnieć.

Opowiadanie, które wydaje mi się najmniej interesujące, czyli "Ciało", ukazuje nam obraz czwórki przyjaciół, kilkunastoletnich chłopców, którzy wyruszają w podróż w celu odnalezienia ciała innego chłopca. Ich zamiarem jest zdobycie sławy w swoim mieście oraz pieniędzy w nagrodę za odnalezienie ciała. Wszystko inne przestaje mieć znaczenie. Największym plusem tej historii jest budowa szkatułkowa, czyli opowiadanie w opowiadaniu. Główny bohater jest pisarzem i to właśnie on opowiada nam całą historię. Przedstawia nam także swoją twórczość, która przedstawia się równie interesująco, co cała reszta.

"Metoda oddychania" to opowieść lekarza, Emlyna McCarrona, który wraca do wspomnień, opisując najbardziej drastyczny poród w jego karierze. Gdy jego pacjenta umarła w wypadku, wiedział, że dziecko uda mu się jeszcze uratować. Historia krótka, jednak dość długa, aby wywołać w nas ambiwalentne uczucia. Z jednej strony mamy przecież pewną siebie kobietę i przyjście na świat dziecka, a z drugiej okoliczności, w których do porodu dochodzi. Opowieść ciekawa, lecz bardziej zwraca na siebie uwagę wydarzeniami sprzed wspomnianego wydarzenia, niż samym punktem kulminacyjnym.

Przyznaję, że nie pamiętam, abym kiedykolwiek tak długo czytała książkę. Moja lista książek autorstwa Stephena Kinga, które przeczytałam, jest długa i może zwyczajnie potrzebuję od nich dłuższego oddechu, aby znów mnie zachwycały, jak dawniej. Uważam jednak, że wciąż warto sięgać po jego powieści czy opowiadania, aby zobaczyć, jak mistrzowsko posługuje się piórem, tworząc nam tak naprawdę coś z niczego. Bohaterowie uwikłani w sytuacje bez wyjścia, z przerażającymi pragnieniami i fascynacjami, skazani na działania wywołujące strach, a jednak przyciągające. King jest zawsze warty czytania, dlatego i tutaj gorąco do tego zachęcam.

http://www.kilkastrondziennie.blogspot.com/

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2011-08-15

Gdzie kupić

Polecane
Amazon.pl 38.00zł Kup teraz
Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Skazani na Shawshank: Cztery pory roku
11 wydań
Skazani na Shawshank: Cztery pory roku
Stephen King
{}8.6/10
Komentarze
Skazani na Shawshank: Cztery pory roku
11 wydań
Skazani na Shawshank: Cztery pory roku
Stephen King
{}8.6/10

Gdzie kupić

Polecane
Amazon.pl 38.00zł Kup teraz
Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

„Cztery pory roku’ jest jedną z najbardziej zachwalanych powieści; recenzje i opinie znajomych wzbudziły mój entuzjazm, zanim zabrałam się do lektury. Na ogół nie przepadam za opowieściami, ale to je...

@anetakul92 @anetakul92

Stephen King jest mistrzem długich opowieści. Wciągających, wielowątkowych historii, z mnóstwem bohaterów i pełnych, charakterystycznego dla autora klimatu. King jest też wielkim zwolennikiem krótkiej...

@kim @kim

Pozostałe recenzje @patrikijaa

Gdański depozyt
Kryminał w najlepszym wydaniu!

Gdańsk po raz kolejny w swej zagadkowej postaci, która jednak i tym razem zaskakuje. Co takiego skrywa w sobie to miasto, że potrafi stworzyć tak niewyobrażalny klimat, a...

{} Recenzja książki Gdański depozyt
Wieża sokoła
Wstrząsająca opowieść psychopaty!

Na mojej półce brakowało mrocznego thrillera, który potrafiłby zmrozić swoją treścią. Często sięgam po horrory, które jednak mają w sobie więcej niecodziennej fantazji, p...

{} Recenzja książki Wieża sokoła

Nowe recenzje

Cztery siostry 1925-1945. Zakładnicy wolności
Cztery siostry
@mrsbookbook:

Drugi tom z serii Zakładnicy wolności wciągnął mnie już od pierwszych stron. Córki Florentyny i Konstantego są już ...

{} Recenzja książki Cztery siostry 1925-1945. Zakładnicy wolności
Martwiec
A W LESIE DRZEMIE ZŁO
@czerwonakaja:

No i w końcu jestem na bieżąco, trzynasta część cyklu za mną i choć już czuć tak zwane zmęczenie materiału, to gdy poja...

{} Recenzja książki Martwiec
Już nigdy Pan nie będzie smutny
Już nigdy Pan nie będzie smutny
@ladybird_czyta:

Nigdy bym nie przypuszczała, że ta przypadkowo kupiona książka pozostawi we mnie taki ślad, że wywoła tak silne i głębo...

{} Recenzja książki Już nigdy Pan nie będzie smutny
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe