Recenzja książki Klinika

Czy dasz się złamać?

Autor: @secretelle ·{}3 minuty
{} 2013-07-01 {} Skomentuj {} 2 Polubienia
"Wspomnienie jest jak piękna kobieta - ciągnęła, podczas gdy Caspar nadal grzebał przy telewizorze. Jeśli za nią pobiegniesz, odwróci się znudzona plecami. Ale jeśli zajmiesz się czymś innym, zazdrosna piękność sama do ciebie wróci."

Paręnaście minut temu skończyłam czytać tę książkę i nadal jestem w jakimś dziwnym stanie. Czuję się zamknięta w budynku pełnym pomieszczeń, korytarzy, z których w każdej sekundzie może wyjść seryjny morderca - Łamacz, który bez większego wysiłku, nie uciekając się do fizycznych tortur, oderwie mnie od rzeczywistości i sprawi, że myślami znajdę się zupełnie gdzieś indziej. W jakimś płonącym samochodzie. Albo prosektorium. I choć bardzo bym chciała, nie będę mogła przełamać blokady i normalnie porozumiewać się ze światem żywych. Taka możliwość brzmi przerażająco, prawda? Ale, w gruncie rzeczy, ten strach to stan ciekawy, trochę dziwaczny, jednak na swój sposób przyjemny, bo tylko on pozwala na wyjaśnienie pewnych wątpliwości i niedopowiedzeń. Co poniektórzy znają to uczucie pewnie doskonale - wszak jest ono nieodłącznym elementem czytania powieści Sebastiana Fitzka.

Potrzebowałam lekarstwa na chorobę, którą nazwałam roboczo "książkoniechcemisizmem". Co prawda udało mi się poniekąd przełamać opory przed sięganiem po kolejne tytuły, ale wciąż brakowało mi uczucia niedosytu, dzięki któremu kolejne stronice pochłaniałabym w iście zawrotnym tempie. Z pomocą przyszedł mi mój kochany *chamska reklama* Kindle *koniec chamskiej reklamy*, na którym zauważyłam książkę o tytule niepozornym, lecz nazwisko autora nad nim zwiastowało wciągnięcie na dobrych parę godzin, porządną makabrę i sporo ciekawych elementów psychologicznych. I tak oto, późnym wieczorem, zaczęłam czytać "Klinikę". Cóż serwuje nam Fitzek tym razem? Przeraźliwie dobry, zaskakująco hipnotyzujący, niebywale nieprzewidywalny thriller, którego akcja toczy się w klaustrofobicznym środowisku (co nasuwa skojarzenia z "I nie było już nikogo" Christie, jednak to tylko chwilowe!) - w niemalże opuszczonej prywatnej klinice neuropsychiatrycznej, do której po wypadku i poważnym urazie psychicznym, skutkującym utratą pamięci, trafił mężczyzna zwany Caspar. Mijają dni, tygodnie, powoli powracają rozmyte wspomnienia, aż nagle dzieje się coś zupełnie nieoczekiwanego... W wigilijny wieczór pewien szaleniec wbił sobie nożyczki w gardło i - z braku alternatywy - wraz z sanitariuszem dotarł właśnie do kliniki. Na tym jednak nie koniec atrakcji! Wszystko wskazuje na to, że w budynku znajduje się psychopata, przez media i policję okrzyknięty mianem Łamacza - dzięki stosowaniu dość wyrafinowanych metod wnikający głęboko w psychikę swych ofiar i rujnujący ją doszczętnie, nie wyrządzając przy tym większych urazów zewnętrznych. Krótko mówiąc: osoby, które się z nim stykają, umierają duchem, jednocześnie zachowując ciało w niemal nienaruszonym stanie.

"Obejrzę sobie dziś przed zaśnięciem przytulny film o zwierzętach. Pokazują Milczenie owiec..."

Coby nie było żadnych wątpliwości: owszem, kilkugodzinny literacki pobyt w "Klinice" wyleczył mnie z nieszczęsnej książkowej przypadłości, pozostawiając jednak swoisty psychiczny uszczerbek - przez kilka najbliższych nocy nie będę spała spokojnie, a myśl, że Łamacz jest gdzieś w pobliżu, najprawdopodobniej nie da mi spokoju. Czuję, jakby jakaś cząstka mnie nadal tkwiła w "Klinice", wciąż nie wiem, czy to była "tylko" lektura fenomenalnej powieści, czy też psychologiczny eksperyment i faktycznie autor próbował wprowadzić mnie w półsen, kreując w mojej podświadomości iście makabryczne sceny, od których nieraz włos zjeżył mi się na głowie, a ciśnienie krwi skoczyło gwałtownie, przyprawiając mnie niemalże o stan przedzawałowy. Tak, "Klinika" to książka absolutnie genialna, pełna przerażających sytuacji, które - dzięki nadnaturalnym chyba zdolnościom Sebastiana Fitzka - wydają się prawdziwe, prawie namacalne. Napięcie? W skali od jednego do dziesięciu? Co najmniej szesnaście! Krew? Może nie hektolitry, bo to przecież thriller psychologiczny, ale niejednokrotnie się polała. Trupy? Zarówno w kontekście psychicznym, jak i fizycznym, jest ich całkiem sporo. Poziom wciągnięcia? Zdecydowanie ponad skalę! Gdyby nie fakt, że czytałam tę powieść nocną porą, w całkowitej ciemności, pochłonęłabym ją w nieco ponad trzy godziny. Jednak w pewnym momencie mój zdrowy rozsądek wziął górę i postanowiłam dokończyć lekturę rano, unikając przy tym zawału, udaru, wylewu czy czego tam jeszcze. Ale i tak moje myśli nieustannie krążyły wokół Łamacza oraz jego ofiar, również potencjalnych...

Pokuszę się o stwierdzenie, iż "Klinika" to najlepszy znany mi thriller psychologiczny (10/10!). A wiedzcie, że czytałam ich całkiem sporo! Sebastian Fitzek zdecydowanie staje się jednym z moich ulubionych pisarzy i sądzę, że każdy miłośnik porywających powieści z dreszczykiem będzie jego książkami co najmniej usatysfakcjonowany.

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Klinika
Klinika
Sebastian Fitzek
{}8.2/10
Nikt ich nie zgwałcił. Nikt nie torturował. Nie zabił. Przytrafiło im się coś znacznie gorszego... Trzy kobiety, wszystkie młode, piękne i pełne życia, giną bez śladu. Wystarcza tylko tydzień w rękach...
Komentarze
Klinika
Klinika
Sebastian Fitzek
{}8.2/10
Nikt ich nie zgwałcił. Nikt nie torturował. Nie zabił. Przytrafiło im się coś znacznie gorszego... Trzy kobiety, wszystkie młode, piękne i pełne życia, giną bez śladu. Wystarcza tylko tydzień w rękach...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

'' Tak naprawdę jednak ukrył się , nie w samej klinice , ale w miejscu , gdzie nikt nie mógł go znaleźć . W sobie '' Cenię sobie i to nawet całkiem wysoko pisarstwo pana Sebastiana Fitzka , za to że...

@Siostra_Kopciuszka @Siostra_Kopciuszka

Nikt ich nie zgwałcił. Nikt ich nie torturował. Nie zabił. Przytrafiło im się coś znacznie gorszego... Trzy młode kobiety: wszystkie piękne i młode, u kresu sił, giną bez śladu. Kiedy zostają znalezi...

@anetakul92 @anetakul92

Pozostałe recenzje @secretelle

Dlaczego nie Evans
Cud, miód i orzeszki?

Klasyczny kryminał to gatunek, po który ostatnimi czasy sięgam najchętniej. Dlaczego? Ponieważ jestem przekonana, że Królowa mnie nie zawiedzie. Chociaż przeczytałam już ...

{} Recenzja książki Dlaczego nie Evans
Dzika sprawiedliwość
Temida ma twardy orzech do zgryzienia...

Policjant Bobby Vasquez wiecznie narzeka na monotonność swojej pracy - sami narkomani, piraci drogowi… Pewnego dnia, kiedy szykuje się już do wyjścia z komisariatu, odbie...

{} Recenzja książki Dzika sprawiedliwość

Nowe recenzje

Szwedzki kryminał
W Sadyniowie działy się rzeczy, które nie śniły...
@biegajacy_b...:

Nie wiem jak wygląda i jak się czyta szwedzki kryminał. Jakoś jeden mnie tak zniechęcił, że nie sięgam po literaturę sk...

{} Recenzja książki Szwedzki kryminał
Też tak mam!
Warta uwagi lektura
@liberanimarum:

Książka ,,Też tak mam" jest warta umieszczenia na półce. Autorka oddaje głos różnym kobietom i przedstawia ich przeż...

{} Recenzja książki Też tak mam!
Czas Snu
Przez morza, lądy i oceany, aż do Australii
@Possi:

– Prawne pozbawienie człowieczeństwa wydaje się największą nikczemnością, która mogła przytrafić się istocie rozumnej –...

{} Recenzja książki Czas Snu
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl