Recenzja książki Niebo w kolorze siarki

Czy to pamięć nas kreuje, czy to my ją tworzymy?

Autor: @StartYourDayWithBooks ·1 minuta
2022-01-13 1 komentarz 2 Polubienia
„Niebo w kolorze siarki” mogło być tylko kolejną książką o tym, jak jesteśmy kształtowani przez relacje i środowisko w którym dorastamy. Ale tak nie jest i nie chodzi wcale o to, że to powieść napisana z rozmachem, bo tego nie da się nie zauważyć i nie poczuć. Tutaj kryje się po prostu dużo więcej. Przede wszystkim wspaniale została ukazana relacja człowieka z pamięcią, bo tak to należy nazwać. Czasem przecież doskonale się z nią rozumiemy, a czasem kompletnie nie. Czy to ona nas kreuje, czy to my ją tworzymy? Kjell Westo uświadomił mi, że powinnam zadać sobie to pytanie.





Przeplatające się losy trojga przyjaciół zatopione w fińskich realiach lat 50tych prze kolejne dekady aż do teraz stanowią niezwykle barwną panoramę, z której można wyłowić ogrom emocji kryjących się w melancholii z jaką Kjell Westo wszystko nakreślił. Kolejno przemykające kadry ukazujące skomplikowane relacje, które budują bohaterów razem i osobno, są niezwykle magnetyzujące i bardzo poruszające. Wszystko opiera się na wspomnieniach jednego z nich, który patrzy w przeszłość niejako pogodzony z tym co przyniosła, a jednocześnie stara się oprzeć swojej zwodniczej pamięci i tęsknocie za tym, co już było…





Najbardziej poruszyła mnie w tej powieści niezwykła żarliwość przeżywania chwil i wspomnień, która jest wręcz namacalna. Dostałam całą paletę uczuć, z której mogłam czerpać tyle, ile chciałam. Nie dałam się zwieść spokojnemu rytmowi prozy skandynawskiej, za którym kryło się tak wiele kotłujących się niemal emocji. Kjell Westo zachwycił mnie poetyckością i umiejętnością malowania słowami. Ta książka to niezwykłe, a zarazem zwyczajne kadry z życia, które została wykreowane z niezwykłą precyzją i zmysłem obserwatorskim. Powiedzieć o niej rasowa i wspaniała to zdecydowanie za mało.





To już kolejna perełka, jeśli chodzi o Serię Dzieł Pisarzu Skandynawskich Wydawnictwa Poznańskiego, która zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. To od niej zaczęła się moja miłość do prozy skandynawskiej. Uwielbiam oprawę graficzną tej serii, a okładka „Nieba w kolorze siarki” jest jedną z moich ulubionych. Brawa dla Uli Pągowskiej. Wielkie ukłony w stronę tłumaczki Katarzyny Tubylewicz.





Na koniec mój ulubiony cytat z książki: „Deja vu? Zawsze myślałam, że to tylko rodzaj żalu, że życie jest tak nierzeczywiste. Jak hiraeth. Wszystko, co pamiętamy, jest czymś, co nam się przyśniło”.

Moja ocena:

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Niebo w kolorze siarki
Niebo w kolorze siarki
Kjell Westö
8.8/10
Seria: Seria Dzieł Pisarzy Skandynawskich
Wciągająca powieść o dorastaniu w Finlandii u schyłku XX wieku „Mówimy, że istnieje czas niewinności: dzieciństwo. Kiedy człowiek żegna się z dzieciństwem, traci niewinność. A przecież w dziecińst...
Komentarze
@jatymyoni
@jatymyoni · 4 miesiące temu
Świetna recenzja, też zawsze z przyjemnością czytam książki z tej serii.
× 1
@StartYourDayWithBooks
@StartYourDayWithBooks · 4 miesiące temu
Dziękuję ❤️🙂
Niebo w kolorze siarki
Niebo w kolorze siarki
Kjell Westö
8.8/10
Seria: Seria Dzieł Pisarzy Skandynawskich
Wciągająca powieść o dorastaniu w Finlandii u schyłku XX wieku „Mówimy, że istnieje czas niewinności: dzieciństwo. Kiedy człowiek żegna się z dzieciństwem, traci niewinność. A przecież w dziecińst...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Pozostałe recenzje @StartYourDayWith...

Nierozłączne
O tragicznych konsekwencjach niedopasowania jednostki...

Kiedy na okładce książki „Nierozłączne” Simone de Beauvoir przeczytałam, że wprowadzenie napisała Margaret Atwood, wspaniała pisarka i aktywistka społeczna, a w opisie, ...

Recenzja książki Nierozłączne
Proste równoległe
Wspaniały koncert na dwoje skrzypiec!

No i trafiłam na kolejną polską powieść, która mnie ujęła już od pierwszych stron, a właściwie dźwięków, bo to muzyka jest tutaj nieoczywistą dyrygentką. Agata Romaniuk ...

Recenzja książki Proste równoległe

Nowe recenzje

Chrystusowa ziemia
Polskie, mocne postapo. Można? Można!
@maslowskima...:

Debiutancka książka Marcina Halskiego zabiera nas w podróż do postapokaliptycznego świata, gdzie rosnące w donicach pom...

Recenzja książki Chrystusowa ziemia
Dzika droga. Jak odnalazłam siebie
Daj mu się ponieść
@Zaneta:

To istne szaleństwo. Prawdziwa dzikość. Pozwolić płynąć życiu. Mając w plecaku jedynie nadzieję na to, że życie jak...

Recenzja książki Dzika droga. Jak odnalazłam siebie
Za zielonymi drzwiami
Lekka ,przyjemna historia
@opetanaprze...:

Dzień dobry #moliki 💚 Właśnie dziś 1 marca chciałabym zapoznać Was z książką, od której bije niesamowite ciepło, która...

Recenzja książki Za zielonymi drzwiami
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl