Recenzja książki Wołanie kukułki

Dobry kryminał czy dobre nazwisko?

Autor: @Marlena_czyta ·4 minuty
2014-03-11 Skomentuj Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!
Przeczytałam przed chwilą Wołanie kukułki! Nie było to łatwe zadanie. Powiem zaraz z jakiego powodu. Niemniej jednak w kilka dni pochłonęłam książkę Roberta Galbraitha.

Książka ta jest nowością na rynku literackim. Podobno już zostałą okrzyknięta bestselerem, który wydało moje ulubione Wydawnictwo Dolnośląskie. Nie jestem do końca przekona czy słusznie uznano je za takie poczytne i z jakiego powodu to zrobiono. Czy to przez jego „świetność” czy bardziej przez chwytliwe nazwisko autorki kojarzonej jak dotąd z Harrym Potterem? Nie umiem odpowiedzieć na to pytanie. Myślę, że obie kwestie mają tu znaczenie. W czym rzecz, że książka zyskała takie uznanie?

Głównym bohaterem jest Cormoran Strike. Detektyw, którego agencja chyli się ku upadkowi. Były żołnierz, ranny na wojnie, który traci powoli nie tylko swojej jedyne źródło utrzymania, ale również ukochaną. Drugą główną bohaterką jest Lula Landry, a właście historia o niej. Piękna modelka, która zostaje znaleziona martwa pod swoim balkonem. Jej brat, John Bristow, nie wierzy, że to samobójstwo. Zatrudnia więc detektywa, który ma odkryć prawdę. Prawdę, która zaskoczy każdego.

W agencji, trochę nieoczekiwanie dla samego Cormorana, zjawia się młoda, niezwykle atrakcyjna, kobieta, Robin, która zostaje zatrudniona przez agencję pracy tymczasowej jako jego sekretarka. Z pozoru spokojna kobieta nie wzbudza zaufania detektywa. Cormoran nie oczekuje po Robin wielkiego zaangażowania, zwłaszcza gdy zdaje sobie sprawę, że go nie stać na jej zatrudnienie na stałe. Robin, widząc Cormorana w bardzo nieofrtunnej sytuacji, taktownie nie pyta o szczegóły i również nie ma wielkich nadziei. Jak pokaże przyszłość, obie strony są w błędzie. Jedno doskonale uzupełnia drugie. Według mnie Cormoran i Robin stworzyli taką współczesną parę Szerlocka Holmsa i jego asytenta, dr Whatsona (wybaczcie pisownię).

Książka to nie tylko morderstwo i tropienie mordercy. To przede wszystkim ludzie, ich zachowanie, postawy i oczekiwania. Świat blichtru, drogich prezentów, pieniędzy, narkotyków i fleszy aparatów „paparazzi”. Świat, do którego nie każdy pasuje. Galbraith brutalnie obnaża zakłamanie i prostotę bogaczy, którzy dla pieniędzy są w stanie zrobić bardzo wiele. Idealnie, na przykładzie Landry (gł. bohaterka), i pozostałych bohaterów, przedstawia życie pełne stresów, nadzieji, wiary w ludzi, którzy tej nadzieji nie dają, którzy okazują się oszustami. A osoby, którym najbardziej ufaliśmy, którzy mieli nas chronić, stają się zupełnie obce, zimne, pozbawione podstawowych instynków, obnażające prywatność dla pieniędzy i sławy.

Pisząc recenzję staram się nie czytać opinii innych ludzi, ponieważ łatwo wtedy się gubię i moje własne opinie mocno się wtedy chwieją. Tym razem jednak zrobiłam wyjątek i teraz trochę tego żałuję. Przeczytałam w jednej z recenzji, że Cormoran Strike nie jest typowym detektywem, który nagle staje rażony piorunem bo coś mu strzeliło do głowy. Odkrył coś nagle. Trudno się z tym nie zgodzić. Cormoran jest do bólu zwykły, ludzki. Jest wręcz obleśny momentami. A jednocześnie bardzo skrupulatny i bardzo dokładny. Jego analityczny umysł i doskonały zmysł pozwala mu na odkrycie więcej niż można by wnioskować na początku. Poza tym Czytelnik nie wie co udało mu się wywnioskować. Czasem bardzo mnie to irytowało! Pierwszy raz spotkałam się z tym w powieściach Agathy Christie co nie oznacza, że porównuję nieśmiertelnego pana Poirot do Strike’a. Takie porównanie byłoby niedorzecznością.

Przez prawie 500 stron szukamy mordercy, podążamy jego śladem, tropimy go razem z Robin i Cormoranem. Akcja idzie wartko, czasami spowalnia, wprowadzając Czytelnika w lekki trans myślowy, a potem znowu nabiera tempa. Fabuła ma miejsce w Wielkiej Brytani, głównie w Londynie i okolicach. Byłam w Londynie dawno temu, dlatego łatwiej mi było wyobrazić sobie miejsca, w których bywał Cormoran. Puby, w których przesiadywał. Nie mam wyobraźni przestrzennej, więc opis mieszkania, bogato zdobionego, balkonu czy biżuterii nic dla mnie znaczą – nie jestem w stanie sobie wielu rzeczy wyobrazić podczas czytania. Są one jednak, dla przeciętnego Czytelnika, według mnie w porządku i pozwolą wyobrazić sobie atmosferę panującą w Londynie.

Są niestety również minusy. Nie sądziłam, że zwrócę na to uwagę, ale jednak. Tłumacz się niestety nie popisał. Nie wiem czy to jego zasługa czy opracowanie redakcyjne zawiodło. W każdym razie nie podobały mi się nie zawsze starannie sformułowane zdania, ewidentnie na siłę spolszczone słowa typu wilgtnościomierz, skłot, które czasem po prostu nie pasowały mi do zdania. Warto by nad tym popracować.

Na zakończenie kukułka. Dlaczego Wołanie kukułki? Kukułka to ptak, który podrzuca swoje jajka innym. Symbol lenistwa, egoizmu, podstępu i przywłaszczenia. Wiedząc to rozumiem, dlaczego taki tytuł i uważam, że jest on słuszny. Zło nie czai się tam gdzie jest szczęście i miłość, zaufanie i wiara w dobro i drugiego człowieka. Ono jest tam gdzie nikt nie podejrzewa. W iluzji, próbie zwrócenia na siebie uwagi, w zazdrości i niezrozumieniu. Ono może być wszędzie. Trzeba umieć je tylko w porę dostrzec.

Polecam książkę do przeczytania, ale nie wiem czy skuszę się na drugi tom. Obawiam się.., że chyba nie.

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Wołanie kukułki
3 wydania
Wołanie kukułki
Robert Galbraith
7.6/10
Ciało supermodelki Luli Landry zostaje znalezione pod oknem balkonu jej londyńskiej rezydencji. Policja stwierdza samobójstwo, ale brat celebrytki w to nie wierzy, dlatego zatrudnia prywatnego detekty...
Komentarze
Wołanie kukułki
3 wydania
Wołanie kukułki
Robert Galbraith
7.6/10
Ciało supermodelki Luli Landry zostaje znalezione pod oknem balkonu jej londyńskiej rezydencji. Policja stwierdza samobójstwo, ale brat celebrytki w to nie wierzy, dlatego zatrudnia prywatnego detekty...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Robert Galbaraith kolejny literacki pseudonim J. K. Rowling, bestsellerowej pisarki, której nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Oczarowała serca wielu czytelników, ba, u wielu z nas miłość do czyta...

@zkotemczytane @zkotemczytane

J.K. Rowling ma w sobie coś takiego, co każe sięgać po każdą jej kolejną książkę. Cormoran Strike, prywatny detektyw, a właściwie inwalida i życiowy nieudacznik podejmuje się zadania karkołomnego. Na...

@phd.joanna @phd.joanna

Pozostałe recenzje @Marlena_czyta

TYGRYSIE WZGÓRZA TW
Jak wiele jesteś w stanie poświęcić dla miłości ?

Indie. Turystyczne Goa, Bombaj, Bollywood, barwne piosenki i tańce. Ale również ludzie i ich kultura i obyczaje. Zasady, których nie wolno łamać, a które rządzą wieloma r...

Recenzja książki TYGRYSIE WZGÓRZA TW
My dzieci z dworca ZOO
NNarkotyki drogą do akceptacji i zrozumienia? // Christiane F. My, Dzieci z Dworca Zoo

Dzisiaj trochę smutna książka. Wróciłam do niej po latach, wielu latach. A jednak dalej robi na mnie ogromne wrażenie. Kiedy miałam 12, 13 lat to moim głównym zajęciem, ...

Recenzja książki My dzieci z dworca ZOO

Nowe recenzje

Pan Kamienia Wschodu
"Stałaś się, moja droga, iskrą, która trafiła w...
@read.my.heart:

"Stałaś się, moja droga, iskrą, która trafiła w beczkę z prochem. Mityczną czarną różą, którą przepowiadali starożytni....

Recenzja książki Pan Kamienia Wschodu
Ostatnia na imprezie
Ostatni gasi światło
@mysilicielka:

Z jednej strony bardzo ciekawie było obserwować wymarły Londyn, miasto pełne trupów. Te obrazy naprawdę robiły wrażenie...

Recenzja książki Ostatnia na imprezie
Modlitwa niewiernej
Thriller i dokument w jednym
@aniabruchal89:

„Książka i możność czytania — to jeden z największych cudów ludzkiej cywilizacji. Pisanie i czytanie marnyc...

Recenzja książki Modlitwa niewiernej
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl