Gdzie ten PRL...?

Recenzja książki Mariola, moje krople!

@carmila@carmila · 2011-01-30
Autorka książki „Mariola, moje krople” postawiła na teatr, jako główne miejsce wydarzeń. Mnie trochę ta okrojona przestrzeń „dusiła”. To bieganie z jednego gabinetu do drugiego, z bufetu, do kotłowni, z pokoju reżysera do toalety i od nowa, z gabinetu do... Przydałoby się wpuścić do tego teatru trochę powietrza… I przyszło…, w postaci świni hodowlanej, w postaci tajemniczej walizki z Francji, rajstop wystanych w kolejce, ale jakby krótkie to były momenty oddechu od teatralnej farsy.

Być może moje oczekiwania, co do lektury były zbyt wygórowane, a chyba należało ją odczytać ni mniej ni więcej niż tak: w pewnym niedużym teatrze, gdzieś na Śląsku, rządy sprawuje dyrektor Zbytek. W teatrze ciepły kąt ma każda jego była żona i przyszła kochanka, tudzież i miejsce dla świni się znajdzie, dla gościa z Francji, dla powielacza, konspiracji. A wszyscy, ze Zbytkiem na czele nieustannie grają przedstawienie. Nie trzeba im do tego sceny, wystarcza korytarz, gabinet, ubikacja, bufet. Ciągłe zamieszanie, wzajemne intrygi, spiskowania, podejrzenia. Tu bimber odkryją, tu koniak zabiorą, tu towarzysz ma przyjść, jeden, drugi, tu sekretarz, tam znowu kontrola NIK. Nie można pominąć ciągłych umizgów, przymilania się w celu osiągnięcia korzyści, amor, amor, amor… Istna komedia omyłek –tylko nie do końca potrafiąca wywołać uśmiech.

Co w sumie może dziwić, gdyż książka jawi się jako zbiór rozmaitych anegdotek luźno ze sobą powiązanych. I w tym momencie należałoby się zastanowić, dlaczego te anegdoty jednak nie bawią…? Poniekąd dlatego, że "Mariola..." to jeden wielki zlepek historyjek, fars, wydarzeń, które w żaden sposób się ze sobą nie łączą –książce jakby brakuje fabuły, elementu scalającego, a anegdoty po pewnym czasie zaczynają męczyć zamiast śmieszyć... W moim przypadku wytworzyło się zjawisko czytania dla samego czytania, gdyż wątek przedstawienia dla radzieckich gości ani nie budował akcji, ani nie ciekawił, a momentami w ogóle ginął gdzieś w cieniu. Gdyby całą historię pracowników teatru i rzeczonego przedstawienia spiąć w sensowną klamrę, dając powieści widoczny wstęp, rozwinięcie i zakończenie z pewnością mogłoby powstać coś interesującego, wciągającego. Niestety, powstał jeden wielki kabaret trudnej do zdefiniowania jakości... A w tym kabarecie, cała masa bohaterów nader do siebie podobnych… Trudno odróżnić malarza, od sekretarza. Niektórym postaciom po prostu brakuje charakteru, a w komedii wszakże jest ważne, by postać była wyrazista i przyciągała uwagę.

Skuszono mnie do lektury hasłami takimi jak: klimat rodem z filmów Barei, powieść pełna humoru, PRL, teatr… Szkoda, ale nie poczułam ducha PRL, nie przeniosłam się w tamte czasy. Jak to się mówi jedna jaskółka wiosny nie czyni, tak w rzeczonej książce nawet kilku jaskółkom się nie udało…

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2011-01-30

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Mariola, moje krople!
4 wydania
Mariola, moje krople!
Małgorzata Gutowska-Adamczyk
{}7/10
Autorka głośnej powieści ?Cukiernia pod Amorem? Śmiejemy się w głos, śledząc perypetie artystów prowincjonalnego teatru, do którego wkracza Wielka Polityka. Jest listopad 1981 roku. Teatr dyrektora Z...
Komentarze
Mariola, moje krople!
4 wydania
Mariola, moje krople!
Małgorzata Gutowska-Adamczyk
{}7/10
Autorka głośnej powieści ?Cukiernia pod Amorem? Śmiejemy się w głos, śledząc perypetie artystów prowincjonalnego teatru, do którego wkracza Wielka Polityka. Jest listopad 1981 roku. Teatr dyrektora Z...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Małgorzata Gutowska-Adamczyk to polska pisarka, scenarzystka filmowa, historyk teatru i dziennikarka. Do tej pory nie miałam okazji poznać jej twórczości, ale zmieniło się to za sprawą książki „Mario...

@kasandra @kasandra

Akcja utworu "Mariola, moje krople..." przenosi nas w czasy PRL-u, a dokładnie pod koniec 1981 r. (17 listopad - 13 grudzień). Jest to niespokojny czas, gdyż lada dzień zostanie ogłoszony stan wojenny...

@jenah @jenah

Pozostałe recenzje @carmila

O kobiecie
Cóż wiecie o kobiecie...?

Kobieta. Muza, rodzicielka, przyjaciółka, siostra, kusicielka, żona… Od lat inspiruje twórców, jest zagadką, jej humory, zachowania, stanowią nieprzerwany temat badań i a...

{} Recenzja książki O kobiecie

Nowe recenzje

Wirus w koronie, bakteria w kapsule, czyli wyprawa do mikroświata
Jeśli myślisz, że wirus jest żywym organizmem t...
@paulina2701:

"Wirus w koronie, bakteria w kapsule, czyli wyprawa do mikroświata" to publikacja dla dzieci bardzo "na czasie". Pozwal...

{} Recenzja książki Wirus w koronie, bakteria w kapsule, czyli wyprawa do mikroświata
Przyjaciel do łóżka
Friends with Benefits nad Wisłą
@Jagrys:

Nastoletnia niunia chce móc dowolnie używać sypialnianych pieszczot. By było to możliwe, dziewczę w pierwszej kolejnośc...

{} Recenzja książki Przyjaciel do łóżka
Jak ja jej nie kochałem
Piękna i wzruszająca historia
@recenzowelovee:

"A wszystko zaczęło się tak banalnie, od pozostawionych w pośpiechu rękawiczek" "Jak ja jej nie kochałem to opowieść o...

{} Recenzja książki Jak ja jej nie kochałem
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe