Recenzja książki Pieśni Zaginionego Kontynentu

Pieśni Zaginionego Kontynentu

Autor: @norzechowicz ·{}2 minuty
{} 2020-12-10 {} Skomentuj {} 1 Polubienie
Wydawnictwo Dwukropek ma na swoim koncie książki – perełki, ale ta konkretna w skali 1:10 dostaje od nas pełną dychę. Powiem Wam, że od dawna już nie czytałyśmy opowiadań i kiedy wzięłyśmy do rąk „Pieśni Zaginionego Kontynentu”, które zanim po nie sięgnęłyśmy swoje odleżały, to pierwszą reakcją było westchnienie. Że to kolejne krótkie, może trochę banalne historyjki dla dzieci, które przeczytamy i szybko zapomnimy. Teraz, bogatsze o nowe doświadczenie, jednomyślnie stwierdzamy, że już nas nie dziwią napływające zewsząd informacje o kolejnych nagrodach i wyróżnieniach, jakie zdobywa ta książka. Należy jej się, jak najbardziej, ponieważ…ponieważ ona nie ma wad! Jak to dobrze, że ktoś też ją docenia.
Główny bohater jest podróżnikiem, który po powrocie z wędrówki po świecie spisuje swoje wspomnienia w formie dwunastu pieśni. Wyjątkowych, ponieważ wybranych z całego mnóstwa historii zasłyszanych na Zaginionym Kontynencie. Na czas lektury my, czytelnicy młodsi i starsi także stajemy się podróżnikami, a nasze dusze i serca w niewytłumaczalny sposób wydostają się z mieszkań, wędrują po świecie i wraz z głównym bohaterem odkrywają Zaginiony Kontynent, magiczne miejsce bez postępu cywilizacyjnego, w którym rodzą się opowieści – pieśni przekazywane z pokolenia na pokolenie. Każdy z dwunastu rozdziałów to osobna historia: piękna, wzruszająca do głębi i wywołująca mnóstwo emocji. Wyobraźnię pobudzają już same tytuły – „Stroicielka wiatru”, „Echo duszy”, „Wędrujący nieznajomy”, to tylko niektóre z nich, ale jakże sugestywne.
W każdym rozdziale znajduje się piękna ilustracja, króciutkie wprowadzenie, przybliżające okoliczności poznania konkretnej opowieści, a potem następuje już część właściwa, czyli pieśń. I tu moi drodzy, przepadamy. Są historie o tym, jak ważne w życiu jest spoglądanie dalej, niż czubek własnego nosa i o tym, że usilne dążenie do bycia kimś innym nie zawsze dobrze się kończy. Że bycie kobietą wcale nie znaczy, że nie można robić w życiu tego, o czym się marzy, a upór, praca i cierpliwość pomagają w osiągnięciu upatrzonego celu. Przeczytacie wspaniałą pieśń o społeczności do tego stopnia przenikniętej pyłem z wulkanu, w którego cieniu mają swoje gospodarstwa, że mimo iż podczas wybuchu za każdym razem tracili swój dobytek – nie mogą się wyprowadzić.
Ciekawe, zastanawiające, porywające opowiadania, od których nie mogłyśmy się oderwać i znowu zlekceważyłyśmy powzięty wcześniej zamiar czytania jednej pieśni na dobranoc. Nie mamy raczej silnej woli, jeśli chodzi o książki, ale kto by się tam przejmował. Niewyspane, ale szczęśliwe!
Wydanie prezentuje się wspaniale. Książka jest gruba, a twarda oprawa z przepiękną, przetykaną złotą kreską ilustracją postaci naszego Podróżnika zachęca do czytania. Na samym początku znajdziecie wspaniałą po prostu mapę Zaginionego Królestwa, a na niej wszystkie te krainy, które odwiedził Podróżnik. Grubszy, elegancki papier, a czcionka większa, więc przez lekturę po prostu się mknie nawet niezbyt zaawansowanemu czytelnikowi. Polecamy dzieciom 8+ i starszym oczywiście. Przepiękny pomysł na prezent i rzadko to piszę, ale w tym wypadku warta jest swojej ceny. Nam się marzą kolejne pieśni takie…

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Pieśni Zaginionego Kontynentu
Pieśni Zaginionego Kontynentu
Przemysław Hytroś
{}8.4/10
Cykl: Pieśni Zaginionego Kontynentu, tom 1
Pewien podróżnik odkrywa Zaginiony Kontynent. Zafascynowany historiami opowiadanymi przez mieszkańców, po powrocie do domu spisuje swoje wspomnienia w formie dwunastu baśni, zwanych tu pieśniami. C...
Komentarze
Pieśni Zaginionego Kontynentu
Pieśni Zaginionego Kontynentu
Przemysław Hytroś
{}8.4/10
Cykl: Pieśni Zaginionego Kontynentu, tom 1
Pewien podróżnik odkrywa Zaginiony Kontynent. Zafascynowany historiami opowiadanymi przez mieszkańców, po powrocie do domu spisuje swoje wspomnienia w formie dwunastu baśni, zwanych tu pieśniami. C...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Jak ja lubię pisać recenzję do książek dla dzieci/młodzieży. Ta ilość emocji, jaka mi towarzyszy przy tym napawa mnie dumą, że część z nich doświadcza moja córka Helenka. Dziś przychodzę z recenzj...

@mamawmkesie @mamawmkesie

O powieści Przemysława Hytrosia słyszałam może raz czy dwa, ale na pewno nie więcej. Zresztą: sama nie mam pojęcia, dlaczego ta pozycja nie była polecana wśród czytelników. Kiedy otrzymałam tę książk...

@Natalia_Swietonowska @Natalia_Swietonowska

Pozostałe recenzje @norzechowicz

Wielki napad na mózg
Wielki napad na mózg

„Mamo... a nie możemy napisać do Autora i zapytać, czy będzie kolejna część, bo ja nie wytrzymam” - zawodzenie dobiegło moich uszu i już wiedziałam, że książka się podob...

{} Recenzja książki Wielki napad na mózg
Enola Holmes. Sprawa osobliwego wachlarza
Sprawa osobliwego wachlarza

Z ogromną przyjemnością sięgamy po kolejne tomy tej prawdziwie detektywistycznej serii o bystrej i inteligentnej nastolatce, która w obawie przed wysłaniem jej na pensję...

{} Recenzja książki Enola Holmes. Sprawa osobliwego wachlarza

Nowe recenzje

Pacjent
Recenzja finałowego tomu serii z komisarzem Deryło
@majakapusci...:

Telefon ze szpitala to tylko początek problemów. Deryło otrzymuje informację, że jego asystentka Tamara Haler od razu ...

{} Recenzja książki Pacjent
Almond
"Almond"
@kasiarz1983:

"Almond. Ten, który nie czuł" Won - Pyung Sohn Aleksytymia to niemożliwość, odczytywania i rozumienia własnych stanów ...

{} Recenzja książki Almond
Ostatnia nadzieja
Ostatnia nadzieja?
@justyna_:

„Ostatnia nadzieja” Marzeny Rogalskiej to trzeci tom o Klarze Linde. Co zaskakuje, to utrzymujący się poziom serii. Cho...

{} Recenzja książki Ostatnia nadzieja
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl