Recenzja książki W czepku urodzone. O niewidzialnych bohaterkach szpitalnych korytarzy

Super bohaterowie bez peleryn

@Monika_Zygadlo@Monika_Zygadlo · 2020-04-09
Jestem pielęgniarką, a jaka jest twoja super moc?
To jedno zdanie idealnie ukazuje to czego dowiemy się czytając tę książkę. Zawód pielęgniarki każdy zna, jedni z nas mieli z nimi bezpośredni kontakt, inni tylko z opowieści rodzin lub przyjaciół. Czy potrafimy jako społeczeństwo i jako jednostka docenić to, jak wiele wysiłku, pracy i starań te osoby poświęcają dla nas każdego dnia. Na pewno jedni z nas powiedzą A jak! Ale nie zapominajmy, że jest to bardzo niedoceniany zawód przez nas pacjentów, a także przez państwo. Częsta praca przez kilkanaście godzin bez przerwy dla siebie, niewyspanie i głód z tym pielęgniarki spotykają się na co dzień, a mimo to zawsze gotowe by pomóc w potrzebie, przełożyć potrzeby pacjentów kosztem swoim i swojego czasu, czasem, by tylko chwilkę porozmawiać i dodać otuchy. W książce opisane są realia pracy przez pielęgniarki i pielęgniarzy w różnych szpitalnych oddziałach, na każdym z nich są inne warunki, a także inny stan pacjenta. Pielęgniarki towarzyszą nam już na początku życia, bo to one odbierają poród, zapewniają godne warunki w czasie zabiegów i tuż po nich i często to one są z nami, gdy odchodzimy z tego świata. A mimo to są często poniżane, zwyzywane, przez pacjentow, ale wciąż chcą robić to co przynosi im satysfakcję, spełnienie zawodowe i czasem zwykle „Dziękuję” z ust pacjenta, któremu niektórzy nie dawali już szans, a mimo to wychodzi sam z oddziału o własnych siłach. Pielęgniarki są niewidzialnymi superbohaterami szpitalnych korytarzy. „Superbohaterowie wracają do domu po dyżurze. Ściągają swoje peleryny i padają, ze zmęczenia. W końcu jesteśmy tylko ludźmi” - i nie zapominajmy o tym, gdy czasem jakaś pielęgniarka nie będzie miała dla nas czasu, powie coś nie do końca miłym głosem albo po prostu wywrze na nas złe wrażenie. Pielęgniarką jak każdy z nas jest tylko człowiekiem i ma prawo do złych dni i ciężkich momentów. A teraz w dobie korona wirusa są one jeszcze bardziej przepracowane i dużo bardziej zmęczone niż zazwyczaj a do tego działają pod ogromnym stresem ratując ludzkie (nasze życie). Super książka dla każdego, bo nigdy nie wiadomo kiedy będzie potrzebna nam ich pomoc.
Ocena @Monika_Zygadlo:
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2020-04-09
Książka W czepku urodzone. O niewidzialnych bohaterkach szpitalnych korytarzy
2 wydania
W czepku urodzone. O niewidzialnych bohaterkach szpitalnych korytarzy
Weronika Nawara
{}7.1/10
Pielęgniarki. Kończą trudne studia, dostają niskie pensje. Frustruje je, gdy traktowane są wyłącznie jako pomocnice lekarzy – przecież wykonują ciężką i wymagającą pracę. Często też niewdzięczną, bo p...
Komentarze

Zobacz także

„W czepku urodzone. O niewidzialnych bohaterkach szpitalnych korytarzy” to książka pielęgniarki Weroniki Nawary o innych pielęgniarkach. Jest to pierwsza czytana przeze mnie książka, która dotyczy te...

Powtarzam to przy okazji każdej tego typu publikacji - trwa moda na książki medyczne. Jak nie patolog to kardiolog. Jak nie chirurg to pielęgniarka itd. Każdy chce opowiedzieć swoją historię. Są osob...

Pozostałe recenzje @Monika_Zygadlo

Książka Elbing-Elbląg. Na zakręcie historii

Takie historie pisze samo życie. Dzień, w którym do drzwi Pani Anny i jej rodziny zapuka Annelore Heike i jej brat Hans...

Książka Człowiek, a nie człowiek

Brałeś/aśkiedyś pod uwagę, że to, co posiadasz nagle przepada, a ty zostajesz bez dachu nad głową i do tego z niepewną...

Nowe recenzje

Książka Kobieta w oknie

O książcę "Kobieta w oknie" słyszałam tak wiele sprzecznych opinii, że po prostu musiałam sama, na własnej skórze przek...

Książka Grząska ziemia

Niewiele jest serii, w których z tak wielką niecierpliwością wyczekuję kolejnej części, jak w cyklu „Kwartet Szetlandzk...

Książka Osaczona

Karolina Dąbrowska ma 34 lata , jest pracownikiem korporacji. Wiedzie spokojne , przewidywalne życie u boku męża, w kup...

{}