"Voltaire"

"Voltaire"

Autor 114 czytelników
Obserwuj
8.2 /10
42 oceny z 5 książek,
przez 40 kanapowiczów
Voltaire (Wolter), właśc. François-Marie Arouet (Voltaire jest pseudonimem artystycznym; ur. 21 listopada 1694 w Paryżu, zm. 30 maja 1778 w Paryżu) – francuski pisarz epoki oświecenia, filozof, dramaturg i historyk. Tworzył satyry, powieści, dramaty oraz "Listy". Prowadził ożywioną korespondencję (zachowało się 23 tysiące jego listów). Bulwersował opinię publiczną krytycyzmem i śmiałością przekonań. Wiele podróżował. Był osobowością złożoną, wyrażał nieraz sprzeczne poglądy, jego postępowanie nierzadko było kontrowersyjne, dlatego wiele różnych ideologii (posługując się wyrwanymi z kontekstu cytatami Voltaire'a) uznało go za swojego patrona (np. ateiści, deiści, rewolucjoniści). Voltaire'owi w rzeczywistości nie można przypisać w pełni żadnej ideologii. Był przede wszystkim zwolennikiem liberalizmu, traktującym z rezerwą każdą religię i ideologię. Lata nauki Urodził się jako ostatnie dziecko bogatego notariusza François Arouet i Marie Marguerite Daumart. W 1704 rozpoczął naukę w kolegium jezuickim w Paryżu (obecnie liceum Louis-le-Grand), gdzie należał do najbardziej wyróżniających się uczniów (celował zwłaszcza w filozofii i retoryce). Zetknął się również z libertynami, których wolnomyślicielski i sceptyczny punkt widzenia ukształtował jego własny światopogląd. We wrześniu 1713 roku ambasador francuski Pierre-Antoine de Castagnéry, markiz de Châteauneuf (1647-1728) wyruszył z Paryża by objąć swą placówkę dyplomatyczną w Hadze. Towarzyszył mu Voltaire jako sekretarz ambasady. Ofiara despotyzmu Lata 1717-18 spędził uwięziony bez wyroku w Bastylii na podstawie podejrzenia o autorstwo pamfletów przeciwko regentowi Filipowi II Orleańskiemu. W więzieniu napisał swoją pierwszą sztukę teatralną Edyp (pod pseudonimem Voltaire); sztuka odniosła ogromny sukces w kilka miesięcy po jego wyjściu na wolność. W 1726 na skutek zwady z Guy de Rohan-Chabot (tzw. Chevalierem de Rohan), Voltaire został ponownie zamknięty bez wyroku w Bastylii. Wyjazd do Anglii Po uwolnieniu postanowił wyjechać do Anglii, gdzie przebywał do roku 1729. Gościny udzielił mu w swym domu Sir Everard Fawkener (1684-1758) brytyjski dyplomata i kupiec. Odkrył w Anglii zupełnie inne państwo niż represyjną, rządzoną przez absolutystycznego króla Francję. Zachwycił się naukowymi, filozoficznymi i politycznymi osiągnięciami Anglików; studiował teorie Izaaka Newtona i filozofię Johna Locke'a. Wielki wpływ na Voltaire'a jako historiografa wywarł polityk torysowski i historiograf Henry St John, 1. wicehrabia Bolingbroke. W swoich Listach filozoficznych, wydanych wpierw po angielsku (English Letters), a następnie po francusku (Lettres philosophiques) Voltaire starał się przekazać Francuzom osiągnięcia Anglików. Powrót do Francji. Po powrocie do Francji związał się z jedną z najwybitniejszych kobiet tamtej epoki: markizą Émilie du Châtelet, uzdolnioną matematyczką i fizykiem, która gościła go w swoim zamku w Cirey-sur-Blaise. Związek ten trwał 12 lat. Następnie próbował zrobić karierę na dworze w Wersalu (w 1746 został przyjęty do Akademii Francuskiej), ale jego trudny i niezależny charakter sprawił, że popadł w niełaskę. Na emigracji w królestwie Prus Voltaire na dworze Króla Prus W latach 1750-1753 przebywał na dworze króla Prus Fryderyka II Wielkiego w Berlinie i Poczdamie, jednak przyjaźń niezależnego filozofa i kapryśnego króla skończyła się kłótnią. Voltaire jeszcze na granicznym przejściu miał kłopoty urzędnicze, była to zemsta króla. Genewa W 1755 osiadł w majątku Délices, na terytorium Republiki Genewy. Tu także popadł w konflikt, tym razem z kalwińskimi pastorami. Krytykowali oni "zbyt swobodnego" ducha przedstawień teatralnych, jakie organizował filozof. Ostatnie lata życia W 1758 przeniósł się do posiadłości w Ferney niedaleko Genewy (był to rodzaj "ziemi niczyjej" na granicy francusko-genewskiej). Tu dał się poznać jako utalentowany zarządca i człowiek interesu: rozbudował posiadłość, wprowadził nowe uprawy, założył manufaktury zegarków i pończoch jedwabnych. Pomagała mu w tym jego siostrzenica pani Denis. Voltaire podsumował swoje dokonania w Ferney słowami: Siedlisko 40 dzikusów stało się zamożnym miasteczkiem, zamieszkanym przez 1200 pożytecznych osób. Do Ferney przybywały tłumy wielbicieli Voltaire'a: m.in. artyści, uczeni, arystokraci i dyplomaci (zyskał sobie miano "oberżysty Europy"). 30 marca 1778 przyjechał triumfalnie do Paryża, gdzie tłumy wielbicieli witały go z takim entuzjazmem, że niektórzy historycy uznali to później za prawdziwy początek rewolucji francuskiej. Dwa miesiące przed śmiercią Voltaire wstąpił do loży masońskiej Dziewięciu Sióstr w Paryżu. Podsumował swoje życie słowami: Umieram wielbiąc Boga, kochając przyjaciół, nie nienawidząc wrogów, nie cierpiąc przesądów. Pogrzeb Rząd rewolucyjny z uroczystym ceremoniałem przeniósł 11 lipca 1791 jego zwłoki do Panteonu, gdzie do dziś spoczywa obok Jean-Jacques Rousseau. Pochowano go z wyjątkową pompą. Przebieg uroczystości i stroje uczestników zaprojektował Jacques-Louis David. Głównym elementem ceremonii był pochód w historycznych i współczesnych kostiumach, które miały ilustrować dzieje rewolucji. Niesiono m.in. model Bastylii, a na wozie triumfalnym jechał aktor przebrany za Woltera. Skronie owego „Woltera” wieńczyła alegoria Sławy. W najbardziej podniosłym momencie zaśpiewano Chór patriotyczny do słów Woltera. Muzykę skomponował do niego François-Joseph Gossec, a wykonywał go chór męski z towarzyszeniem orkiestry wojskowej. Taka obsada pojawiła się po raz pierwszy w historii. Filozofia * Voltaire reprezentował tzw. "wojujący humanizm" i racjonalizm XVIII wieku. * Inspirował się poglądami Johna Locke'a, rzecznika liberalizmu (umowa społeczna nie likwiduje praw naturalnych jednostki). * Poznanie kształtuje się przez doświadczenie; wszystko poza tym jest hipotezą. * Człowiek jako istota rozumna musi sam dążyć do kształtowania własnego losu i rozwoju dzięki wiedzy, technice, sztuce i dobremu ustrojowi społecznemu. * Sprawiedliwość jest wartością uniwersalną, ponadkulturową. * Tzw. "cnota" (franc. vertu), czyli skłonność do czynienia dobra sobie i innym, wynika z potrzeb uczuciowych i z interesu społecznego.

Książki (18)

Sortowanie:
Książka Kandyd
26 wydań
Kandyd
"Voltaire"
{}7.8/10
W pierwszej epoce swojej długiej i bogatej twórczości Wolter nie tyle troszczył się o to, aby społęczeństwo reformować i ulepszać, ile aby, w takim jak jest, zająć najpocześniejsze miejsce. Prowadziły...
Książka Tak toczy się światek
Tak toczy się światek
"Voltaire"
{}8/10
Klasyka na e-czytnik to kolekcja lektur szkolnych, klasyki literatury polskiej, europejskiej i amerykańskiej w formatach ePub i Mobi. Również miłośnicy filozofii, historii i literatury staropolskiej z...
Książka Lettres Philosophiques
Lettres Philosophiques
"Voltaire"
« En partant pour l'Angleterre, a-t-on ĂŠcrit, Voltaire ĂŠtait un poète ; en revenant, c'ĂŠtait un sage. » Un sage et un philosophe et un historien et un grand journaliste douĂŠ du coup d'oeil qui lui...
Książka Filozofia historii
Filozofia historii
"Voltaire"
Czy uważacie dzikich za nieokrzesanych gburów żyjących w szałasach ze swoimi samicami i paroma zwierzętami, wystawionych nieustannie na surowość klimatu, znających tylko ziemię, która ich karmi, rynek...
Książka Historia Karola XII
Historia Karola XII
"Voltaire"
Polska ze swym ustrojem politycznym, społecznym i ekonomicznym zwłaszcza wobec skażenia obyczajów i upadku charakterów dotąd tylko mogła być groźną dla sąsiadów, dopóki oni sami byli słabi. Stąd druga...
Książka Mikromegas
2 wydania
Mikromegas
"Voltaire"
{}6/10
Seria: Wolne Lektury
Tytułowy Mikromegas jest mieszkańcem jednej z planet krążących wokół Syriusza. Zostaje wygnany ze swojego świata po tym, jak pisze rozprawę naukową o owadach, którą władca planety uznaje za herezję. ...
Książka Historia dobrego bramina
Historia dobrego bramina
"Voltaire"
{}9/10
Książka Himmlische, irdische und höllische Liebe. Drei Liebesromane aus dem achtzehnten Jahrhundert
Himmlische, irdische und höllische Liebe. Drei Liebesromane aus dem achtzehnten Jahrhundert
Charles Pigault-Lebrun, Jacques Cazotte, "Voltaire"
Trzy francuskie nowele z XVIII w., zgrupowane w jednym tomie dla zilustrowania zamiaru wydawniczego: ukazać 3 rodzaje miłości - niebiańską, ziemską i piekielną.
Książka Powiastki filozoficzne
4 wydania
Powiastki filozoficzne
"Voltaire"
{}10/10
Voltaire, a właściwie Prancois-Marie Arouet, syn notariusza, urodził się w Paryżu 21 XI 1694r. i - po długim, burzliwym życiu - zmarł tamże 30 V 1778r. Wolter był nie tylko wszechstronnym pisarzem - p...

Obserwujący (1)

JA

Komentarze

Serie i Cykle

Cytaty "Voltaire"

To, co jest prawdą w jednej epoce, staje się błędem w innej.
"Voltaire"
{} Link
Strzeż mnie, Boże, od przyjaciół, a od nieprzyjaciół obronię się sam.
"Voltaire"
{} Link
Człowiek wolny idzie do nieba taką drogą, jaka mu się podoba.
"Voltaire"
{} Link
Mężczyzna, który decyduje się zaskoczyć swoją żonę, zazwyczaj bywa zaskakiwany sam.
"Voltaire"
{} Link
Optymizm to obłęd dowodzenia, że wszystko jest dobrze, kiedy nam się dzieje źle.
"Voltaire"
{} Link
"Lepiej" jest wrogiem "dobrego".
"Voltaire"
{} Link
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2020 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe