"Wojciech Prażmowski stanowi wyjątkowy przykład fotografa, który obywa się bez bezpośredniego obrazowania otaczającej go rzeczywistości. Od lat zainteresowanie autora skierowane jest ku obrazom przeszłości. Jego prace żywią się obrazami ludzi i sytuacji należących do czasu minionego, odnajdowanych na zdjęciach sprzed wielu dziesięcioleci. To co przedstawiają związane jest z osobami i wydarzeniami, po których często jedynym śladem są właśnie stare fotografie. (...) Posługując się fotografiami wziętymi z własnego lub cudzych albumów rodzinnych nie próbuje rekonstruować wydarzeń, lecz sugeruje doświadczenia i przeżycia występujących na nich postaci, często anonimowych. Efektem pracy Autora są nie tylko pojedyncze, nowe obrazy, ale również przedmioty, foto-obiekty. (...)" (Fragment "O czasie, pamięci oraz wolności fotografa") "(...) Wojciech Prażmowski is an exceptional photographer who does without presenting directly the reality that surrounds him. For years the author has been interested in the images of the past. For years the author has been interested in the images of the past. His works feed upon the images of people and situations belonging to the past, found in the photographs from many decades ago. Old photographs are often the only trace of the people and events present in his photographs. (...) Using photographs taken from his own or other people's family-albums he does not try to reconstruct events but instead he suggests experiences and emotions of the often anonymous characters. The effect of the artist's work are not only new single pictures but also objects - photo-objects. (...)" ("On time, memory and freedom, of a photographer")