Półbrat

Lars Saabye Christensen
7.4 /10
Ocena 7.4 na 10 możliwych
Na podstawie 12 ocen kanapowiczów
Półbrat
Lista autorów
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
7.4 /10
Ocena 7.4 na 10 możliwych
Na podstawie 12 ocen kanapowiczów

Opis

Kultowa powieść Larsa Saabye Christensena po dziesięciu latach powraca do polskich księgarń!

Każdy nosi w sobie ranę, która mimo upływu lat nie chce się zabliźnić. Barnum to ceniony scenarzysta filmowy, który w głębi duszy jest ciągle chłopcem rozpaczliwie poszukującym swojego miejsca w świecie. Całe jego życie jest definiowane przez traumę — piętno, którym naznaczona jest jego rodzina, ma związek z jego matką i przyrodnim bratem.

Trzy pokolenia kobiet i dwaj chłopcy – rodzina z Oslo, w której życie wdarła się brutalnie w ostatni dzień II wojny światowej wielka historia. Fascynująca książka z pięknymi sylwetkami kobiet oraz mistrzowsko wplecionymi aluzjami filmowymi i literackimi. Półbrat po latach nadal jest uważany za jedną z najważniejszych książek w dorobku Larsa Saabye Christensena – klasyka współczesnej literatury norweskiej.

Wyróżniona prestiżową Nagrodą Literacką Rady Nordyckiej powieść Saabye Christensena ukazała się po raz pierwszy w Polsce w 2004 roku i szybko zniknęła z rynku, zyskując status książki kultowej. Po latach okazuje się, że polscy czytelnicy nadal pamiętają o Półbracie:

Tytuł oryginalny: Halvbroren
Data wydania: 2015-09-17
ISBN: 978-83-08-06060-5, 9788308060605
Wydawnictwo: Literackie
Seria: Biblioteka
Stron: 918
dodana przez: Vernau
Mamy 3 inne wydania tej książki

Autor

Lars Saabye Christensen Lars Saabye Christensen
Urodzony 21 września 1953 roku w Norwegii
Znany i ceniony norweski pisarz, poeta i autor scenariuszy filmowych. Laureat wielu nagród, w tym Rivertonprisen (1987). W 2006 roku odznaczony komandorią Orderu Św. Olafa za zasługi na polu literatury norweskiej.

Pozostałe książki:

Jubel Odpływ Beatlesi Magnes Herman
Wszystkie książki Lars Saabye Christensen

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Czy ja dobrze widzę, że znasz książkę Półbrat? Koniecznie daj znać, co o niej myślisz w recenzji!
️ Napisz pierwszą recenzje

Moja opinia o książce

Opinie

@oliwa
2021-09-13
4 /10
Przeczytane Populares űber alles

Już dawno żadna lektura tak mnie nie zmęczyła. A czegóż w niej nie ma. Tragedie. Traumy. Niedole dzieciństwa. Dziwacy. Nieszczęśnicy. Nieudacznicy. Alkoholizm. Oraz szczypta Holocaustu. I to wszystko niemożebnie rozwleczone. Pełne powtórzeń, rozdmuchane za pomocą nieistotnych drobiazgów. Dialogi nie mogą się obyć bez odpowiedzi-echa. Wiesz, ile fiutków wyrzeźbił Gustav Vigeland? Fiutków? Tak, fiutków. Na Solligaten kręcą film. Kręcą film? Tak, kręcą film na Solligaten.
I tak przez 900 z hakiem stron.
Trafiam kolejny raz na książkę, która jest niczym więcej niż rozbudowanym katalogiem nieszczęść, służących temu jedynie, by złapać czytelnika za gardło, co w mojej skromnej i być może niesprawiedliwej opinii pachnie literackim wyrachowaniem.
Na plus mogę powiedzieć tyle, że dzięki prostemu stylowi i krótkim zdaniom szybko się to dzieło czyta. A jeśli się ominie zdanie czy nawet akapit, niczego się nie traci.

× 19 | Komentarze (1) | link |
@Siostra_Kopciuszka
2022-03-28
8 /10
Przeczytane 📘 Jedynki 📚Bieżące :)

"Myśli ojca chodziły tak bardzo okrężnymi drogami, że rzadko docierały na miejsce, zwykle wpadały w złe towarzystwo"

Na początku było słowo...oj, to nie ta książka.😉 Jeszcze raz. Na początku były trzy kobiety, z trzech pokoleń. Babka, zwana Starą, matka, czyli Boletta, pracownica centrali telefonicznej (przynajmniej na początku) i córka, czyli Vera Jebsen. Kobiety całkiem dobrze sobie radziły bez facetów, przeżyły razem wojnę i właśnie świętowały dzień zwycięstwa, kiedy to się stało...

Stało się coś, co wstrząsnęło życiem tych trzech niewiast i nic już potem nie było takie samo. Wkrótce w ich uporządkowany świat, zaczynają wkraczać osobnicy płci męskiej. Najpierw pojawia się Fred, potem Arnold Nilsen, zwany kiedyś Kółkiem, a na końcu Barnum. Właśnie z jego opowieści, dowiadujemy się o wszystkim, co się działo na przestrzeni kilkudziesięciu lat, w życiu tej rodziny, oraz przyglądamy się każdej postaci z osobna. A każda z nich jest inna, każda na swój niepowtarzalny sposób bardzo ciekawa i charakterystyczna.

Na początku, jakoś nie mogłam się wdrożyć w tę opowieść, ciężka gruba książka, niedająca się bez kłopotów utrzymać w dłoniach, nie nastrajała optymistycznie, jednak pomału, pomału, z każdą kolejną przewróconą kartką wciągałam się coraz bardziej, aż już nie mogłam się od niej oderwać. Polubiłam Starą, która pieczołowicie przechowywała i czytała wciąż ten sam list. Bolettę, która coraz więcej czasu spędzała na "Biegunie północnym". Nawet milczą...

× 9 | link |
@BagatElka
2019-11-13
5 /10
Przeczytane ZZZ....oddane

Przeczytałam "Półbrata" i powinnam zażądać od autora rekompensaty za te wszystkie godziny spędzone z Jego książką.
Pierwszy kryzys dopadł mnie po przeczytaniu prologu.Miałam chęć rąbnąć tomem do kosza i zapomnieć,że istnieje. Zrobiłam drugie podejście i po ponad dwustu stronach ,nastąpiła kolejna blokada. Trzeci raz był ostatni i przeczytałam do końca.
Nie jestem przygnębiona,nie jestem smutna tylko maksymalnie wkurzona.
Co to są za czasy,że za arcydzieło uważa się 900-stronicowy życiorys ,pełen wydalania,wymiotowania,gwałcenia i chlania alkoholu?
Czytałam kilka opinii tej książki i zgadzam się z jedną z nich, w której napisano,że niezależnie od ilości przeczytanych stron,w żadnym momencie tej opowieści,nie czuje się ciekawości.Nie ma się chęci poznać dalszych losów,którejkolwiek z postaci.
Po co mi widzieć ile razy główny bohater wymiotował albo srał???
Gówno,gówno i całe rzeki gówna.Podlane zrzędzeniem starego pierdoły.
Cała historia utonęła w tych cuchnących wydzielinach.
Jestem zdegustowana,wkurzona i zdziwiona.Zdziwiona bo nie rozumiem jak można zachwycać się czymś,co w moim odczuciu wzbudza jedynie obrzydzenie.
Przeczytałam ,w życiu wiele książek,lepszych i gorszych od "Półbrata"o szczęśliwych rodzinach,o rodzinach patologicznych,naznaczonych cierpieniem i traumą. I tylko dwie doprowadziły mnie do podobnego wzburzenia a mianowicie, "Piaskowa Góra" Joanny Bator oraz "Sońka" Karpowicza.
Nie znalazłam w prozie Christensena niczego za...

× 3 | link |
@jatymyoni
2020-06-07
8 /10
Przeczytane L. skandynawska Dobra ksiązka

Lubię skandynawskie sagi. Mamy historię czteropokoleniowej rodziny, trzech samotnych kobiet, babka, matka i córka, oraz dwóch synów najmłodszej. Narratorem jest najmłodszy syn Barnum. Opowiada też o dwójce swoich przyjaciół. Przedstawia historię swojego życia włączając w to historię poszczególnych członków swojej rodziny. Jest to historia na pozór zwykłych ludzi, ze zwykłymi ludzkimi dramatami. Jednak każde z nich w jakiś sposób różni się od przeciętnego człowieka i jego losów. . Każdy z bohaterów jest na swój inny, ma swoje tajemnice, a przez to samotny, odrzucony i starający się o akceptację. Jednak mają siebie nawzajem i to jest ich największą siłą. Książka o zwykłym życiu z jego radościami i smutkami. Mówi o dojrzewaniu kolejnych pokoleń i o szukaniu swojego miejsca na ziemi, a także o godzeniu się z losem. O relacjach i o uczuciach związanymi z tymi relacjami , o miłości jaka łączy członków tej rodziny, o samotności i o przyjaźni.
Wspaniała książka o życiu, którą koniecznie trzeba przeczytać.

× 3 | Komentarze (1) | link |
@bea-ta
2019-11-16
8 /10
Przeczytane przeczytane 2017

"mundus vult decipi, ergo decipiatur" ("świat chce być oszukiwany, niechże więc będzie")

Gra. Oszukiwanie. Ludzi. Losu. Siebie.

I przygnębienie. Że jakbyśmy nie próbowali zmienić scenariusza, to zawsze Szef ma rację. Że jakbyśmy nie próbowali zaczarować, oswoić, zmienić barwy tego, co było, jest już za późno: dawna czerń trwale zabarwiła każdą naszą komórkę. Że często coś, o co walczymy całe życie, co robimy z myślą o najbliższych, oni uznają za nudne, żenujące, śmieszne. Że wielu z nas, mimo, że realnie ma szklankę nie tylko w połowie, ale prawie w całej objętości pustą, żyje tak, widzi i czuje, jakby w szklance było dużo… Że tak naprawdę, może nasze poczucie szczęścia zależne jest od tego, jak mocno wierzymy, że „ważne jest nie to, co widzisz, lecz to, co ci się wydaje, że widzisz”.

Życie. Sens. Prawda. Szczęście. Czas.

"Wszystko minie, powoli, ale skutecznie pójdzie w zapomnienie, zostanie odłożone na bok, unicestwione. Czas to wielka gumka, która ściera moje życie."

Dla takich książek, żeby ich nie pominąć, warto przedzierać się przez pustosłowie większości bestsellerów, książek okrzykniętych kultowymi i in., które wg różnych czynników "opiniotwórczych" trzeba przeczytać.

× 2 | link |
@eR_
2019-12-19
9 /10
Przeczytane

Absolutnie zgadzam się z większością czytelników ,że ta książka jakże odmienna od dotychczas przeczytanych jest arcydziełem.

Smutna i urzekająca opowieść o braterskiej miłości,nienawiści,ludzkich dramatach które przecież dotykają każdego z nas.

W tym całym zlepku uczuć smutnych i radosnych bohaterowie próbują odnaleźć siebie i kawałek świata który byłby ich i w którym mogliby być sobą.

Jako,że nie "słynę" z długich recenzji na tym poprzestanę,jednakże pozostało jeszcze jedno do powiedzenia.
Czytajcie,dla takich książek warto.

× 2 | link |
@klaudia.wakulowska
2020-02-24
8 /10
Przeczytane 2014 Biblioteka

Postanowiłam przeczytać "Półbrata", ponieważ pomyślałam, że może warto poznać inną stronę literatury skandynawskiej i przeczytać coś, co nie jest skandynawskim kryminałem. Początkowo książka wydawała się świetna, jednak po mniej więcej dwusetnej stronie miałam dość i chciałam zrezygnować z czytania. Ale jest w niej coś takiego, co nie pozwala na rezygnację, jest coś tak przyciągającego, że zwyczajnie nie można jej nie dokończyć. Musisz wiedzieć, co dalej. I dobrze! Bo jest genialna. Czytając, można się zagłębić w ten specyficzny klimat Norwegii. Świetnie oddaje poszukiwanie swojego miejsca w świecie, próby dopasowania się do społeczeństwa, znalezienia swojego "ja" i wielkie rozczarowanie gdy tego miejsca nie można znaleźć, bo nawet wzrost jest problemem i przyczyną odrzucenia, wyszydzania przez innych. I wciąż jesteś pół...

× 1 | link |
@Evita
2020-08-13
7 /10
Przeczytane Z biblioteki 2020
@MgorzataM
2019-11-08
9 /10
Przeczytane Y: 2015 i wcześniejsze eony A: Posiadam
MI
2014-02-02
3 /10
Przeczytane
@tortoise84
2008-04-29
10 /10
Przeczytane
@kasioras
2009-10-27
10 /10
Przeczytane

Cytaty z książki

O nie! Książka Półbrat. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2023 nakanapie.pl