Fenomenalna powieść o macierzyństwie, z kryminalnym wątkiem

Recenzja książki Spójrz mi w oczy

@secretelle@secretelle · 2013-02-06
Nowa powieść Lisy Scottoline, „Spójrz mi w oczy”, zaciekawiła mnie już we wrześniu, kiedy zobaczyłam ją w zapowiedziach na stronie wydawnictwa. Chłopiec z okładki wpatrywał się we mnie dziwnym wzrokiem, a ja zapragnęłam jak najprędzej zapoznać się z treścią książki, którą zachwala sama Jodi Picoult. Teraz, kilkanaście dni po przeczytaniu, mogę z czystym sumieniem stwierdzić, że gdybym nie sięgnęła po „Spójrz mi w oczy”, ominęłaby mnie niedająca o sobie zapomnieć, zaskakująca, naprawdę świetna lektura.

Ellen Gleeson jest dziennikarką, samotnie wychowującą adoptowanego synka, Willa. Pokochała go momentu, gdy przygotowywała reportaż o szpitalnym oddziale kardiologicznym, na którym był pacjentem. Ellen tak szybko, jak było można, adoptowała porzuconego przez matkę chłopca i dbała o niego najlepiej, jak potrafiła. Pewnego dnia znajduje ulotkę, na której widnieje zdjęcie bliźniaczo podobnego do Willa, porwanego chłopca, Timothy’ego Bravermana. Ellen nie może przestać o tym myśleć i próbuje na własną rękę przeprowadzić śledztwo, mając nadzieję, że podobieństwo dzieci jest przypadkowe.

Co powinna zrobić Ellen? Wyrzucić ulotkę do kosza i zapomnieć o niej, czy za wszelką cenę próbować dowiedzieć się, kim jest jej adoptowany syn? Można się nad tym zastanawiać w nieskończoność, ale prawda jest taka, że nikt z nas nie wie, jak postąpiłby na miejscu głównej bohaterki, lecz ma nadzieję, że nigdy nie przyjdzie mu borykać się z takim problemem.

Kto powinien nazywać się rodzicem? Biologiczna matka lub ojciec, czy też osoba, która wychowuje dziecko, rozmawia z nim, układa do snu, chodzi do zoo i poświęca mu cały swój czas? Do kogo trafia dziecko, jeżeli adopcja została przeprowadzona nielegalnie? Jest to, oczywiście, regulowane przez prawo, ale każdy ma na ten temat odmienne zdanie, zależnie od okoliczności. Autorka niejako zmusza nas do zastanowienia się nad tym i muszę przyznać, że właściwie nie wiem, co myśleć. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na te pytania - i tak źle, i tak niedobrze…

Lisa Scottoline nie posługuje się może nader wyrafinowanym słownictwem, ale też nie przytłacza czytelnika zbyt dużą liczbą kolokwializmów. Pisze bardzo naturalnie, bez zbędnych udziwnień. Dzięki temu powieść „połknęłam” szybko i cały czas miałam wrażenie, iż autorka pisała prosto z serca, nie sprawiło jej to większego trudu. I bardzo dobrze, bo często przecież da się wyczuć, że pisarz męczył się z wymyśleniem każdego zdania.

Warto wspomnieć o naprawdę ciekawych bohaterach. Decyzję Ellen można rozumieć bądź uważać, że była nierozsądna, ale trzeba przyznać - wychowuje Willa najlepiej, jak potrafi. Chłopczyk oraz jego opiekunka budzą sympatię, a kot Oreo Figaro… jest przeuroczy! W książce pojawia się również Marcello, szef Ellen, którego chyba nie można nie polubić.

Wściekłość. Właśnie to czułam przez niespełna dwa dni, kiedy czytałam „Spójrz mi w oczy”. Książka skutecznie mnie unieruchomiła - siedziałam i czytałam, nie zwracając uwagi na nic. Powinnam zająć się innymi czynnościami, ale zwyczajnie nie byłam w stanie. Kiedy tylko odkładałam powieść na bok, zastanawiałam się, jak potoczą się dalsze losy Ellen i czy rzeczywiście będę mogła „Spójrz mi w oczy”, podobnie jak chyba większość osób, które wcześniej się z nią zapoznały, uznać za znakomitą powieść. Nie dawało mi to spokoju, więc czym prędzej wracałam do książki i ponownie ulegałam jej urokowi.

„Spójrz mi w oczy” Lisy Scottoline to fenomenalna powieść o macierzyństwie i trosce o dziecko. Skłania do przemyśleń i chwyta za serce. Nie mogę o niej powiedzieć złego słowa, bo według mnie, jest idealna. Polecam.

„Kiedyś myślałam, że dzieci są jak szklanka czy coś w tym rodzaju, że mogą pęknąć, jeśli człowiek wleje w nie zbyt wiele miłości. A teraz wiem, że przypominają ocean. Możesz napełnić je miłością, a kiedy wydaje ci się, że wypełniłeś je po same brzegi, nagle okazuje się, że są w stanie przyjąć jej jeszcze więcej.”

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Spójrz mi w oczy
Spójrz mi w oczy
Lisa Scottoline
{}7.9/10
A gdyby okazało się, że twoje dziecko należy do kogoś innego? Pewnego dnia Ellen Gleeson znajduje w skrzynce pocztowej ulotkę "Czy widziałeś to dziecko?". Początkowo nie zwraca na nią większej uwagi i...
Komentarze
Spójrz mi w oczy
Spójrz mi w oczy
Lisa Scottoline
{}7.9/10
A gdyby okazało się, że twoje dziecko należy do kogoś innego? Pewnego dnia Ellen Gleeson znajduje w skrzynce pocztowej ulotkę "Czy widziałeś to dziecko?". Początkowo nie zwraca na nią większej uwagi i...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Plebiscyt - weź udział!

Zobacz inne recenzje

„Wiem już jednak, dlaczego miłość matki jest zupełnie inna. Można przestać kochać mężczyznę. Ale nigdy nie przestanie się kochać swojego dziecka. Nawet kiedy się je straci.”* Miłość matki d...

@Bujaczek @Bujaczek

Ellen Gleeson jak zwykle po powrocie z pracy wyciąga pocztę ze skrzynki na listy. Nie zdaje sobie jeszcze sprawy, że to, co tego dnia znalazło się w korespondencji wywróci jej życie do góry nogami. Mi...

@ViconiaDeVir @ViconiaDeVir

Pozostałe recenzje @secretelle

Dlaczego nie Evans
Cud, miód i orzeszki?

Klasyczny kryminał to gatunek, po który ostatnimi czasy sięgam najchętniej. Dlaczego? Ponieważ jestem przekonana, że Królowa mnie nie zawiedzie. Chociaż przeczytałam już ...

{} Recenzja książki Dlaczego nie Evans
Klinika
Czy dasz się złamać?

"Wspomnienie jest jak piękna kobieta - ciągnęła, podczas gdy Caspar nadal grzebał przy telewizorze. Jeśli za nią pobiegniesz, odwróci się znudzona plecami. Ale jeśli zajm...

{} Recenzja książki Klinika

Nowe recenzje

Zabawmy się u Adamsów
WOLNA PIĄTKA
@czerwonakaja:

Jedni porównują tę książkę do "Dziewczyny z sąsiedztwa" Jacka Ketchuma, inni do "Władcy much" Williama Goldinga, a jesz...

{} Recenzja książki Zabawmy się u Adamsów
Dom głosów
Hipnotyzująca!
@Z_fascynacj...:

Donato Carrisi dokonał czegoś niezwykłego, stworzył ideale połączenie dopracowanego thrillera psychologicznego z poraża...

{} Recenzja książki Dom głosów
Vortex. Dzień, w którym rozpadł się świat
Vortex - moja ulubiona książka z gatunku fantasy!
@very.little...:

WOW! W pierwszej chwili po skończeniu tej książki nie byłam w stanie wydusić z siebie nic więcej. Po prostu mnie zatka...

{} Recenzja książki Vortex. Dzień, w którym rozpadł się świat
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe