Recenzja książki Człowiek nietoperz

Martwa Norweżka, Aborygeni, alkoholik i nudy na pudy...

Autor: @landrynkowa ·3 minuty
2022-08-09 3 komentarze 14 Polubień
Zmęczyłam się okropnie. Dość powiedzieć, że książkę, która ma ledwie 350 stron czytałam 12 dni…

To moje drugie podejście do cyklu Jo Nesbø. Za pierwszym razem, wiele lat temu, wzięłam się za „Czerwone gardło”, uznawane za pierwszy tom tzw. Trylogii z Oslo. Ogromnie się rozczarowałam, bo jak na miłośniczkę skandynawskich klimatów przystało, byłam pewna, że to więcej niż trafny wybór. Niestety, książka nie wzbudziła we mnie oczekiwanych emocji. Po latach postanowiłam dać autorowi drugą szansę i zacząć przygodę z Harrym Holem od początku. Szybko się przekonałam, że wchodząc drugi raz do tej samej rzeki popełniłam błąd.

W Sydney zamordowano obywatelkę Norwegii, Inger Holter. Najlepszy śledczy z Oslo, Harry Hole, przybywa australijskim kolegom z pomocą w wyjaśnieniu zagadkowego i brutalnego morderstwa. Harry wraz z Aborygenem Andrew Kensingtonem przemierzają Sydney wzdłuż i wszerz, zaglądają do podejrzanych lokali, domów publicznych, wałęsają się ulicami miasta, ale nie wpadają na żaden trop prawdopodobnie seryjnego mordercy.

Sam wątek kryminalny uważam za ciekawy, jednak w przeważającej części fabuła powieści nie kręci się wokół niego, lecz autor z wielkim zaangażowaniem nakreśla sytuację społeczno-polityczną Australii, tarcia między rdzennymi mieszkańcami a ludnością napływową, sporo dowiedziałam się o australijskiej historii i osadnictwie, poznałam kilka lokalnych ciekawostek, przeczytałam mnóstwo aborygeńskich opowieści, anegdot i mitycznych historyjek, za to bardzo niewiele o sednie sprawy. Tu jakiś nikły śladzik, tam niewielka poszlaka, za rogiem może jakiś potencjalny podejrzany, ale żadnych konkretów. Krótko mówiąc, jak na znakomity w opinii czytelników kryminał, zabrakło mi akcji, napięcia, poczucia, że coś się dzieje. Dopiero na około 80 stron przed końcem fabuła nabiera jakiegoś wigoru, policjanci solidnie biorą się do roboty i gdyby takie tempo akcji było od samego początku byłaby to powieść rewelacyjna. Niestety, przez większość powieści było nudno, leniwie i statycznie za sprawą nic niewnoszącej rozwlekłości opisowej. Owszem, te wszystkie opowiastki mogłyby być nawet ciekawe, ale ich ilość i zdominowanie tekstu czyni je po prostu nużącymi. Te naprawdę znaczące fakty, jak np. historia Harry'ego, Andrew Kensingtona czy tło dokonania zbrodni umykają w gąszczu plemiennych historii o wężach i nietoperzach.

Sam główny bohater budził we mnie spory niesmak. Arogancki odludek z przerośniętym ego, rozwiązły, epatujący swoją „męskością” alkoholik po odwyku, który ponownie wpada w szpony nałogu, a wtedy już kompletnie przestaje nad sobą panować. Na domiar złego policjanci, zarówno ci norwescy jak i australijscy, tuszują jego wybryki. Być może miał to być bohater nieodgadniony, ale pociągający właśnie poprzez te swoje lekkie skrzywienia osobowościowe… No nie wiem… Widocznie na mnie nie zadziałała magia Harry’ego Hola.

Czytałam powieść do końca bardziej z szacunku do autora i dlatego, że cykl z Holem jest jednym z najpopularniejszych cykli skandynawskich, a ja nie zamierzam zbytnio podważać zdania całych mas zadowolonych czytelników. Nie kwestionuję jakości tej powieści, tu nie mam wątpliwości, że jest to przemyślany i na płaszczyźnie literackiej dopracowany projekt, styl Nesbø jest świetny, lekki i niewymuszony, bez wątpienia autor bardzo się też postarał jeśli chodzi o przybliżenie kwestii australijskich, ale w tym wszystkim zgubiło się sedno sprawy, czyli główny wątek dotyczący Inger Holter.

Nie zamierzałam wystawiać powieści oceny gwiazdkowej bowiem, chociaż nie jestem odosobniona w opinii, mam poczucie, że jednak jestem w mniejszości. Ponadto zwyczajnie nie wiem, jak ocenić tę książkę, która jest dobra pod względem twórczym, ale mnie totalnie pokonała nudą i bardzo mało dynamicznym prowadzeniem wątku kryminalnego. Ponieważ jednak dodanie recenzji w serwisie wymusza określenie oceny stawiam powieści pięć gwiazdek, czyli połowę stawki, zaznaczam jednak, że nie jest to w żaden sposób miarodajne jeśli chodzi o moje własne odczucia.

Nie zarzekam się, że nie przeczytam kolejnych tomów, jeśli, to bardziej z ciekawości, jak poradzi sobie Harry ze swoim uzależnieniem, ale na pewno nie stanie się to szybko. Ta część, otwierająca ten wielotomowy cykl, w moim odczuciu jest mało nośna i raczej może zniechęcić niż zarekomendować dalsze czytanie.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2022-08-09

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Człowiek nietoperz
6 wydań
Człowiek nietoperz
Jo Nesbø
6.9/10
Cykl: Harry Hole, tom 1
Seria: Ślady zbrodni
Norweski policjant Harry Hole przybywa do Sydney, aby wyjaśnić sprawę zabójstwa swej rodaczki, Inger Holter, być może ofiary seryjnego mordercy. Z miejscowym funkcjonariuszem, Aborygenem Andrew Kensin...
Komentarze
@Meszuge
@Meszuge · około 2 miesiące temu
Jedyną dobrą powieścią tego autora jest dla mnie "Królestwo".
https://nakanapie.pl/recenzje/w-malej-wsi-nie-ma-tajemnic-krolestwo
× 5
@landrynkowa
@landrynkowa · około 2 miesiące temu
Póki co to zamierzam unikać twórczości Nesbø 🤨 nie po dwunastu dniach męki z nietoperzem... ale zapamięta tytuł i jak mnie najdzie na kolejny masochizm to będzie jak znalazł... 😁
× 1
@Malwi
@Malwi · około 2 miesiące temu
Oj, mi również ciężko czytało się tę część. Tak na prawdę to nawet dwukrotnie bo nie pamiętałam, że przed laty już to robiłam, a jak to odkryłam to postanowiłam jeszcze raz podejść do tematu. Niestety nie zachęciło mnie to po sięgnięcie po kolejne tomy. 😒
× 3
@landrynkowa
@landrynkowa · około 2 miesiące temu
Nie przypominam sobie, żeby kiedykolwiek w moim czytelniczym życiu aż tak bardzo zmęczyła mnie książka i żebym czytała ją tak długo... 🤨 jak na razie to Nesbø będzie mi się źle kojarzył...
× 2
@Logana
@Logana · około 2 miesiące temu
Och, ale mnie zasmuciliście :/ Też przymierzałam się do Nesbo. Nie pamiętam, czy coś kiedyś czytałam, bo często dotyka mnie problem, o którym napisała @Malwi i dopiero w trakcie zaczynam kojarzyć historię.
@Meszuge "Królestwo" to chyba inna seria, prawda? Z cyklu o Harrym Hole chciałam przeczytać "Policja", "Pentagram" lub "Nóż". Myślicie, że warto?
× 2
@landrynkowa
@landrynkowa · około 2 miesiące temu
Z tego, co ja wyczytałam w rozlicznych artykułach na temat twórczości Nesbø, to znawcy i miłośnicy twierdzą, że ta Trylogia z Oslo, czyli Czerwone Gardło, Trzeci klucz i Pentagram są najlepsze z całej serii Hola. No nie wiem... Pierwszy raz właśnie na gardle się potknęłam...
Zazwyczaj jakoś tam zaprzyjaźniam się z głównym bohaterem serii, tym razem raczej nie ma takiej możliwości więc jeszcze i to wpływa na brak mojego entuzjazmu :/
× 1
@Logana
@Logana · około 2 miesiące temu
Czuję, że jeszcze dużo wody upłynie zanim zdecyduję się na jedną z książek Nesbo 🤷🏼‍♀️
× 1
@Malwi
@Malwi · około 2 miesiące temu
@Logana " Królestwo" jest po za serią.
× 2
@landrynkowa
@landrynkowa · około 2 miesiące temu
@Logana, podobnie w moim przypadku - jeszcze dużo wody upłynie nim zdecyduję się na kolejną książkę Nesbø :)))
× 1
@Meszuge
@Meszuge · około 2 miesiące temu
Wydaje mi się, że "Królestwo" to osobna historia, nie powiązana z niczym.
× 2
Człowiek nietoperz
6 wydań
Człowiek nietoperz
Jo Nesbø
6.9/10
Cykl: Harry Hole, tom 1
Seria: Ślady zbrodni
Norweski policjant Harry Hole przybywa do Sydney, aby wyjaśnić sprawę zabójstwa swej rodaczki, Inger Holter, być może ofiary seryjnego mordercy. Z miejscowym funkcjonariuszem, Aborygenem Andrew Kensin...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Żyję na tym najpiękniejszym ze światów tak długo, że pamiętam jeszcze modę na prozę iberoamerykańską, która nawiedziła Polskę dawno, dawno temu. Żadne tam „książki pisarzy iberoamerykańskich”, mowy n...

@Meszuge @Meszuge

Z panem Hole poznałam się już w zeszłe wakacje. Od zawsze lubię serie, które liczą kilka bądź kilkanaście części. Po prostu przywiązuję się do bohaterów. Seria norweskich kryminałów wydała mi się wrę...

@arcytwory @arcytwory

Pozostałe recenzje @landrynkowa

Wielki wąż
Seniorzy na start

„Nie istnieje coś takiego jak czysta zbrodnia, lecz niektóre cuchną nienawiścią bardziej niż inne”. Pierre Lemaitre to synonim klasyki kryminału. Niewątpliwy mistrz ...

Recenzja książki Wielki wąż
Pokuta
Pokuta Cztery Iksa

Sprawy Cztery Iksa odsłona trzecia i ostatnia. Mimo wsadzenia Cztery Iksa do izolatki w szpitalu psychiatrycznym, komisarz Deryło wciąż nie może odetchnąć. Złapanie ...

Recenzja książki Pokuta

Nowe recenzje

7736 km. Pomiędzy Koreą Południową a Polską
Tak blisko, a jednak daleko..
@maitiri_boo...:

Mijin Mok to Koreanka, która do Polski przyjechała na chwilę, a została na dłużej. Ukończyła filologię polską, marketin...

Recenzja książki 7736 km. Pomiędzy Koreą Południową a Polską
Sekret sióstr
Siostrzane tajemnice.
@maciejek7:

Na początku przyznam, że Lucinda Berry zachwyciła mnie książką "Idealne dziecko", dlatego chętnie sięgnęłam po thriller...

Recenzja książki Sekret sióstr
O zmierzchu
Przeszłość poprzedniego pokolenia niczym karma ...
@sanaecozy:

Przeszłość poprzedniego pokolenia stała się przekleństwem i niczym karma ukształtowała teraźniejszość młodych. Ciekaw...

Recenzja książki O zmierzchu
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl