Przepaść recenzja

„Nie ma sensu przejmować się pożarem, który jeszcze się nawet nie tli. Bo może nigdy nie wybuchnąć”, czyli siódmy tom serii z Forstem.

Autor: @withwords_alexx ·1 minuta
2022-01-16
Skomentuj
4 Polubienia
Przepaść to już siódma część cyklu (który jakiś czas temu miał już zakończyć) z Komisarzem Forstem. Jednak Mróz jak widać nie może się pożegnać z tym bohaterem. Ja też lubię do niego wracać, dlatego z chęcią sięgnęłam po kolejną część zmagań tego komisarza.

W Tatrach Zachodnich dochodzi do zaginięcia młodej kobiety z Warszawy. Ostatnim razem widziana była przez turystów w okolicy Trzydniowiańskiego Wierchu, a potem przepadła bez wieści. Był to jej pierwszy wyjazd w góry, miała zamiar spędzić w nich tylko weekend, a w Zakopanem pojawiła się sama – mimo to wedle ustaleń policji szła czerwonym szlakiem w towarzystwie czterech mężczyzn. Sprawę prowadzi Wiktor Forst, który odtwarza trasę dziewczyny z nadzieją, że odnajdzie ją żywą. Nie trafia na żadne poszlaki, odkrywa jednak w Tatrach coś, co rzuci nowe światło na zbrodnię sprzed lat…

Przepaść zabiera nad już kolejny raz w Tatry, gdzie na czerwonym szlaku znika turystka. Nie wiadomo, czy nadal żyje, ale to właśnie Forst będzie zajmował się to sprawą. Autor świetnie odwzorował klimat gór, ich krajobraz i to jak mogą być niebezpieczne. Łatwo wpada się w tę historię, dzięki lekkiemu stylowi Mroza. Myślę, że nawet osoby, które nie czytały poprzednich części tej serii, poradzą sobie, czytając Przepaść. Autor przypomina czytelnikom o najważniejszych punktach i sprawach z życia naszego głównego bohatera.

Jeśli jednak czytaliście już jakąś książkę z tej serii, to wiecie mniej więcej, czego można się spodziewać. Przepaść to opowieść dynamiczna, pełna akcji z mnóstwem tajemnic, które powoli będziemy odkrywać. Mróz ciągle rzuca poszlakami i faktami, które niekoniecznie potem będą prawdziwe. Jest to historia wielowątkowa i zagmatwana, ale im dalej tym coraz więcej się wyjaśnia.

Forst nadal jest tym samym nieśmiertelnym komisarzem, którego znamy z poprzednich części. Jego przekomarzania z Osicą nadal wywołują uśmiech. Jednak za to Szerbska zaczyna mnie irytować i zupełnie nie rozumiem, dlaczego główny bohater tak bardzo się trzyma z nią. Przepaść to dobry kryminał, który na pewno przypadnie do gustu fanom tej serii. Dobrze się go czyta, a szybka akcja nie nudzi. Mnogość tajemnic i sekretów oraz świetnie oddany klimat gór tylko zachęca do czytania.

Moja ocena:

× 4 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Przepaść
3 wydania
Przepaść
Remigiusz Mróz
8.1/10
Cykl: Komisarz Forst, tom 7

W Tatrach Zachodnich dochodzi do zaginięcia młodej kobiety z Warszawy. Ostatnim razem widziana była przez turystów w okolicy Trzydniowiańskiego Wierchu, a potem przepadła bez wieści. Był to jej pierw...

Komentarze
Przepaść
3 wydania
Przepaść
Remigiusz Mróz
8.1/10
Cykl: Komisarz Forst, tom 7
W Tatrach Zachodnich dochodzi do zaginięcia młodej kobiety z Warszawy. Ostatnim razem widziana była przez turystów w okolicy Trzydniowiańskiego Wierchu, a potem przepadła bez wieści. Był to jej pierw...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Lubię czytać serie tom po tomie albo z niewielkimi przerwami i tak też zrobiłam z Forstem, jako że miałam dwie części do nadrobienia. I o ile "Halny" wywołał we mnie te emocje, które zakopiański komi...

@zaczytanaangie @zaczytanaangie

"Nigdy nie zastanawiał się nad tym, dlaczego tak bardzo lubi łazić po górach. Teraz dotarło do niego, że mają jedną przewagę nad życiem. Chodząc po nich, zawsze wiedział, ile drogi minęło i ile miał ...

@miedzy.literami @miedzy.literami

Pozostałe recenzje @withwords_alexx

Stypendium pentagramu. Córka Eshell
„[...] właśnie osiągnęłam zupełnie nowy poziom w swoim egoizmem, ale to nie byli pierwsi zmarli, których miałam żegnać”, czyli utracony potencjał.

Dosyć szybko dostaliśmy kontynuację Mistic, czyli pierwszego tomu serii Stypendium pentagramu. Był to debiut autorki. Mnie do tej lektury przekonał opis, który zwiastowa...

Recenzja książki Stypendium pentagramu. Córka Eshell
Bogobójczyni
„Woda to wielka pleciuga. Informacje przekazywane są od kropli do wodospadu, od strumyczka do morza. Nic nie może powstrzymać plotek docierających do wodnego bóstwa”, czyli powieść drogi w wydaniu fantasy.

Bogobójczyni to książka, którą wielokrotnie widziałam na bookstagramie. Jej okładka przyciąga wzrok, a sama pozycja jest reklamowana jako idealna dla fanów Wiedźmina czy...

Recenzja książki Bogobójczyni

Nowe recenzje

Golem
W galicyjskim sztetlu
@Zyta:

Golem to powieść trudna, wymagająca. Maciej Płaza tka jakby arras, wykorzystując zdania wielokrotnie złożone. Czasami o...

Recenzja książki Golem
Jak sprzedać nawiedzony dom
Niebezpieczna przeszłość
@izka91201:

Louise dowiaduje się, że jej rodzice zginęli w wypadku. Jednak myśl o powrocie do domu, w którym znajduje masa wspomnie...

Recenzja książki Jak sprzedać nawiedzony dom
Kości niezgody
Paciorki
@kuklinska.j...:

Gdy zaczynałam swoją przygodę z książkami Lisy Regan to nie miałam pojęcia, że seria o Josie Quinn będzie liczyła tyle ...

Recenzja książki Kości niezgody
© 2007 - 2024 nakanapie.pl