Odsypiając przeszłość

Recenzja książki Odsypiając przeszłość

@monia1990@monia1990 · 2011-04-10
„Odsypiając przeszłość”to kolejne dzieło Piotra Prokopiaka. Jednakże tym razem to książka w formie prozy, a nie zbioru poezji. Autor urodził się w 1973 roku w Szczecinku. Jest członkiem Stowarzyszenia Autorów Polskich. Piotr Prokopiak to laureat wielu konkursów poetyckich m.in. im. Jana Śpiewaka i Anny Kamieńskiej, im. Leszka Bakuły i im. Włodzimierza Pietrzaka. Ma tytuł „Poety regionu” w XI edycji OKP „Malowanie Słowem”. Publikował swoje teksty min. w „Autografie”, „Śladzie”, „Poezji dzisiaj”, „Akancie”, „Śladzie”, a także „Miesięczniku”. Wydał również wielu zbiorów poezji: „Narodzeni z wiatru” (2007), „Przedcisze” (2008), „Pastwisko losu” (2009) i Homo Hereticus” (2010).

To moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Pierwsze, ale myślę, że udane. Mam nadzieję, że w przyszłości będę miała okazję przeczytać jakieś wiersze Piotra Prokopiaka bądź jego kolejne powieści.

Ale zacznijmy od początku...

Cała historia opowiada o życiu pacjentów na oddziale psychiatrycznym, zwanych „zamulonymi”. Ośrodek „Soterion” nie jest zwykłym zakładem leczniczym. Tutaj pacjenci mają swoja przemyślenia, o których wspólnie dyskutują. Wspominają zamierzchłe czasy PRL i porównują je z dzisiejszymi warunkami życia. Wiele mówią też o znaczeniu religii w życiu i co tak naprawdę oznacza bycie chrześcijaniniem. Każdy ma z nich ma na to swój pogląd. W międzyczasie do ośrodka przychodzą nowi pacjenci, inni odchodzą.

„Odsypiając przeszłość” to powieść o tym co naprawdę może dziać się w ośrodkach psychiatrycznych. Ukazuje nam, że ludzie, którzy trafiają do takich zakładów wcale tak wiele się od nas nie różnią. Też mówią o polityce, o religii, o otoczającym nas świecie. Może mają trochę inny punkt widzenia w pewnych sprawach, ale czy czasem nie jest on lepszy od naszego? Poza tym wiele ludzi nie chce się spotykać z chorymi i nie lubi ich. Chcą by umieszczono ich w zamkniętych ośrodkach i przywiązano do łóżka. Zapominają o tym, że to też normalni ludzie, którzy mają swoje marzenia, chcą coś w życiu robić. Bo tak naprawdę nikt z nas nie jest do końca normalny. Każdy z nas jest trochę zwariowany. Każdy ma jakieś uzależnienia. I dlatego nie powinniśmy skreślać takich ludzi, tylko im pomóc. Ale ta pomoc ma być naprawdę pomocą, a nie tylko odesłaniem do psychiatryka i skończeniem w ten sposób problemu.

Książka „Odsypiając przeszłość” jest napisana prostym,przystępnym a zarazem bardzo wyrafinowanym i metaforycznym językiem. To sprawia, że czyta się ją bardzo szybko. Wielkim plusem powieści jest sposób narracji. Główny bohater sam opowiada o swoich przemyśleniach. Można stwierdzić, że to taki pamiętnik z pobytu w zakładzie. Bardzo intrygująca jest też grafika, która zwraca na siebie uwagę. Podobają mi się takie okładki. Kolejnym plusem jest niewielkia objętość książki: zaledwie 199 stron. To wszystko sprawiło, że pochłonęłam tę powieść w zaledwie dwie godziny.

Książkę polecam wszystkim, żeby przekonali się, że nie trzeba się bać i odrzucać chorych osób. To także normalni ludzie. To idealna powieść na wekeend lub długie zimowe wieczory. Ta książka może nas wiele nauczyć. Przede wszystkim tego, żeby wreszcie rozwiązać problem chorych osób. Wysłanie ich do zamkniętych ośrodków to nie rozwiązanie.

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Odsypiając przeszłość
Odsypiając przeszłość
Piotr Prokopiak
{}10/10
?Odsypiając przeszłość? to z całą pewnością nieszablonowa proza, która wymyka się ogólno przyjętym ramom estetyki literackiej. Autor za pomocą wyrafinowanego, metaforycznego języka opisuje przemyśleni...
Komentarze
Odsypiając przeszłość
Odsypiając przeszłość
Piotr Prokopiak
{}10/10
?Odsypiając przeszłość? to z całą pewnością nieszablonowa proza, która wymyka się ogólno przyjętym ramom estetyki literackiej. Autor za pomocą wyrafinowanego, metaforycznego języka opisuje przemyśleni...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Uff. Nawet nie wyobrażacie sobie jak ciężko jest mi ocenić tę książkę .W opisie możemy przeczytać,że jest ona nieszablonową prozą wymykającą się ogólnie przyjętym ramom estetyki literackiej i z tym si...

DM
@dm1994

Pozostałe recenzje @monia1990

Potilla
Potilla

Cornelia Funke urodziła w Dorsten w Niemczech, 10 grudnia 1958 roku. Jest popularną autorką książek dla dzieci i młodzieży. Z wykształcenia Funke jest pedagogiem oraz ilu...

{} Recenzja książki Potilla
Ucieczka znad rozlewiska
Ucieczka znad rozlewiska

Katarzyna Zyskowska-Ignaciak jest absolwentką marketingu oraz dziennikarstwa i być może odniosłaby spektakularny sukces w obu tych dziedzinach, gdyby nie nagłe przyjście ...

{} Recenzja książki Ucieczka znad rozlewiska

Nowe recenzje

Retrospekcja
Mistrzowskie stopniowanie napięcia
@Z_fascynacj...:

Chris Brookmyre naszkicował wyjątkowo mglisty, obezwładniający thriller, który w mistrzowski sposób ukazuje konsekwencj...

{} Recenzja książki Retrospekcja
Najpiękniejsza pamiątka
Świetna
@Z_fascynacj...:

Vi Keeland i Penelope Ward to mój ulubiony pisarski duet, dlatego sięgnęłam po książkę z ogromną przyjemnością. Wszystk...

{} Recenzja książki Najpiękniejsza pamiątka
Czasami wszyscy zdrowi ludzie kaszlą
Czasami wszyscy zdrowi ludzie kaszlą
@azarewiczu:

"(...) życie jest taką spiralą monotonnych, powtarzających się do znudzenia czynności, ale z nimi musisz się mierzyć - ...

{} Recenzja książki Czasami wszyscy zdrowi ludzie kaszlą
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe