Recenzja książki Mój śmiertelny wróg

Opowiadanie z polskim akcentem.

Autor: @Anna_Natanna ·3 minuty
2020-12-04 1 komentarz 15 Polubień
"Mój smiertelny wróg" to kolejna książka Wilii Cather - wydana w serii Koliber - jaką posiadam i przeczytałam. Znajdują się w niej trzy opowiadania, których bohaterkami są kobiety. Willa Cather stworzyła w nich świetne psychologiczne portrety kobiet, którym dokonane lub wciąż dokonywane wybory determinują życie. To trzy kobiety o barwnych i interesujących, niebanalnych a zarazem silnych osobowościach, które łączy umiłowanie sztuki : teatru i opery. Przy czym bohaterka tytułowego opowiadania, Myra, związana jest z tym środowiskiem jako miłośniczka tej formy sztuki a bohaterki dwu pozostałych są artystkami - śpiewaczkami.

Myra, której interesującą historię poznałam dzięki darzącej ją wielką admiracją narratorce, Nellie, kiedyś w młodości zrezygnowała z majątku swego dziadka i dostatniego życia uciekając z ukochanym Oswaldem. Małżeństwo, jak to zwykle bywa nie do końca spełniło jej oczekiwania i chociaż mąż starał się ze wszystkich sił, by mogła prowadzić życie na pewnym poziomie i utrzymywać kontakty towarzyskie oraz bywać w operze i teatrze to jednak dla niej było to za mało. Pod koniec życia, gdy jej śmiertelny wróg - choroba - pozbawia ją coraz bardziej sił, w rozmowie z Nellie, która z przykrością przyjmuje fakt, że Myra źle traktuje męża ona stwierdza : " To żałosne, Nellie, kiedy człowiek, żałuje drugiemu nawet dobrych wspomnień, prawda? Tak to wielkie okrucieństwo. Ale ja nic na to nie mogę poradzić. On jest sentymentalny, zawsze taki był; potrafi wspominać nasze najlepsze dni, kiedy byliśmy oboje młodzi i kochaliśmy się, i wmawia sobie, że istotnie tak było. A to nieprawda. Byłam zawsze próżną i chciwą, zaborczą kobietą, zawsze ze wszystkiego niezadowoloną. Niemniej kiedy się jest w wieku, w którym trudno już o kwiaty, niszczyć te, które zostały w sercu mężczyzny to niegodziwość". Kończąc swoją jakby spowiedź przed młodą przyjaciółką Myra dopowiada " Taka już jestem - ...... - Ludzie mogą być dla siebie jednocześnie kochankami i wrogami. My tacy byliśmy.. Mężczyzna i kobieta po latach wyzwalają się z uścisku i wtedy widzą, jak się nawzajem poranili. Może nie umiem wybaczyć mu krzywdy, którą mu wyrządziłam. Może to właśnie to. Kiedy są dzieci, uczucie to ulega naturalnym przemianom. Lecz gdy pozostaje takie osobiste ...coś się w człowieku łamie. Z wiekiem tracimy wszystko, nawet zdolność kochania".
Myra posiadająca duszę wrażliwą na poezję i muzykę, czytająca wiersze Heinego, bywająca w teatrze i operze prowadziła - dokąd to było możliwe - otwarty tryb życia i salon, w którym spotykali się artyści. I tu z przyjemnością odnalazłam polski akcent, gdyż Willa Cather wprowadziła na jej salon również mieszkającą w tym czasie w Ameryce i występującą na scenie teatrów amerykańskich Helenę Modrzejewską. Tam narratorka opowiadania, Nellie, poznaje ją osobiście i tak to spotkanie wspomina : " Wszystkich biła urodą i dystynkcją już niemłoda, lecz piękna mimo lat - Helena Modrzejewska. Wyglądała na zjawisko z jakiejś innej epoki, innej rasy, nie mniej królewska, niż gdy ją widziałam w Chicago w roli Marii Stuart i Katarzyny w Henryku VIII. Pamiętam, jak poproszona o wzniesienie toastu, wyciągnęła długie ramię, uniosła w górę kieliszek i patrząc na migotliwe światło świec rzekła z twarzą poważną :
- Za mój kraj!
Nie grała owego wieczoru, więc przyszła wcześnie, nieco wcześniej od innych, i przyprowadziła ze sobą młodą Polkę, która owej zimy śpiewała w Metropolitan Opera. Miałam sposobność przyjrzeć się Modrzejewskiej, gdy siedziała rozmawiając z Myrą i Esterą Sinclair - panna Sinclair grała kiedyś w jej trupie. Zaczęli schodzić się pozostali goście i Myrę odwołano, lecz Modrzejewska pozostała przy kominku, w wysokim krześle, z głową lekko wspartą na dłoni, a śliczna jej twarz tonęła do połowy w cieniu. Jak dobrze pamiętam te długie, piekne rzeźbione ręce, tak pełne ludzkiego wyrazu! Były to niewątpliwie ręce stworzone do spraw doczesnych, lecz wyższego rzędu niż nasze sprawy, do trzymania berła, kościelnego kielicha albo - za przyzwoleniem - miecza".

Nie tylko ze względu na polski akcent, zawarty w fabule tego opowiadania, jest ono warte, by zagłębić się w klimat jaki w nim stworzyła Willa Cather, a które sama przeczytałam z dużą przyjemnością.

I jeszcze mała dygresja. Gdy czytałam opis Heleny Modrzejewskiej pomyślałam, że chyba jednak nie bez kozery chodziła w swoim czasie w Krakowie plotka, że być może jest ona córką księcia Władysława Sanguszki a co za tym idzie przyrodnią siostrą pięknej Heleny Sanguszkówny, do której była ponoć bardzo podobna.
Wiedzę o tej plotce zdobyłam czytając " Damę w jedwabnej sukni" napisaną przez Magdalenę Jastrzębską.

Moja ocena:

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Mój śmiertelny wróg
Mój śmiertelny wróg
Willa Cather
6.3/10
Seria: Koliber
Willa Cather jest pisarką obdarzoną niezwykłym wyczuciem psychologicznym - zwłaszcza jeśli chodzi o postaci kobiet. W tym tomie ukazuje trzy sylwetki kobiece, niezwykle barwne i interesujące. Bohaterk...
Komentarze
@Renax
@Renax · około 2 lata temu
Ach te Twoje Koliberki... Dużo masz ich jeszcze do czytania?
× 2
@Anna_Natanna
@Anna_Natanna · około 2 lata temu
Jeszcze dużo.
× 1
Mój śmiertelny wróg
Mój śmiertelny wróg
Willa Cather
6.3/10
Seria: Koliber
Willa Cather jest pisarką obdarzoną niezwykłym wyczuciem psychologicznym - zwłaszcza jeśli chodzi o postaci kobiet. W tym tomie ukazuje trzy sylwetki kobiece, niezwykle barwne i interesujące. Bohaterk...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Pozostałe recenzje @Anna_Natanna

Dzieci wdowy
Wileńszczyzna przełomu lat 30 i 40 ubiegłego wieku.

"Dzieci wdowy" są drugą książką Eugeniusza Werstina, autora "Szklanej góry", jaką przeczytałam. A jedną z trzech jakie napisał pod pseudonimem Mateusz Jantar. Urodzony i...

Recenzja książki Dzieci wdowy
Kołyska
Podróż Matta.

Trafiłam na ten tytuł na Allegro, przy okazji kupowania innych książek. Zaciekawił mnie więc zdecydowałam się mu dać szansę. To debiut powieściowy Patricka Somerville, k...

Recenzja książki Kołyska

Nowe recenzje

Zaufaj mi
„Czy w dzisiejszych czasach można z dnia na dzi...
@zaczytana.a...:

„Zaufaj mi” autorstwa Sophii Henderson to historia miłosna dwójki ludzi z zupełnie innych światów oraz jest to również ...

Recenzja książki Zaufaj mi
Jest OK. To dlaczego nie chcę żyć?
Depresja
@mommy_and_b...:

Co tak naprawdę wiemy o depresji? Jakie są jej objawy? Jak można pomóc chorym na depresję? Pierwsze co mogę powiedzieć...

Recenzja książki Jest OK. To dlaczego nie chcę żyć?
Uwięzione
Uwięzione
@akwasniowsk...:

Każdy młody człowiek wychodząc na imprezę, do znajomych słyszeli od swoich rodziców. Uważaj na siebie, baw się dobrze, ...

Recenzja książki Uwięzione
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2023 nakanapie.pl