{} TYLKO U NAS

Pikarejskie opowieści dla dzieci

Recenzja książki Rudy Dżil i jego pies. Kowal z Podlesia Większego

@tsantsara@tsantsara · 2020-12-14
O dziejach Małego Królestwa niewiele nam wiadomo, przypadkiem jednak zachowała się historia jego powstania; ściślej mówiąc, nie tyle historia, ile legenda, bo jest to opowieść niewątpliwie znacznie później sklecona, pełna dziwów zaczerpniętych nie z suchych kronik, lecz z ludowych pieśni, na które też często się powołuje.

Rudy Dżil i jego pies
Nietypowa bajka, bazująca na angielskim i irlandzkim folklorze, wykrzywiająca jednak i w pewien sposób ośmieszająca bohaterskie czyny, jakie sławiono w pieśniach. Niewątpliwie Anglicy mają w zasobie też inne piosenki - pewnie równie przaśne, co chłopskie przyśpiewki czeskie, w których królów i panów raczej się wyśmiewa i wykpiwa. Zresztą Tolkien uwielbiał stare, sprośne, pijackie piosenki staroangielskie i staronordyckie, które, pracując w Oxford College jako wykładowca, wyszukiwał w źródłach i z zapałem potem śpiewał ze studentami w założonym przez siebie "Klubie Wikingów". Taką właśnie pikarejską atmosferę ma właśnie pierwsza historia, napisana przed 1920 rokiem, gdy Tolkien podjął pierwszą swą pracę jako leksykograf w New British Dictionary. Jej bohaterem jest Aegidius Ahenobarbus Julius Agricola de Hammo, a te łacińskie, bohaterskie imiona zapowiadają, iż był skłonny dać nieco biednym, jak św. Idzi, potrafił być srogi jak Miedzianobrody i prawy niczym Juliusz Agrykola, konsul rzymski w Brytanii. Okazuje się jednak, że tyle mówią dworskie pieśni, a prawda jest nieco inna... Rudy Dżil z Ham grabił przede wszystkim do siebie, lubił wypić, nie dbał o sąsiadów, ale próżności mu zbywało - był dość zadufany w sobie. Trzeba jednak również przyznać, iż potrafił się targować, po chłopsku był uparty i sprytny, no i miał trochę szczęścia. Historia opowiada dzieje walki ze smokiem, jaką stoczył Dżil i jego późniejszą karierę dworską. Z chłopa król. Później o nieco podobnej historii w naszych realiach śpiewał Kaczmarski, u Tolkiena jednak the end jest bardziej happy - opowiadał przecież dzieciom.


Kowal z Podlesia Większego
Druga opowieść, opublikowana po raz pierwszy 20 lat później (1967), atmosferą przypomina raczej folklor irlandzki lub smętne nieco bajki Andersena. Nie ma tu jednak ubóstwa, jak u Duńczyka - Tolkien zachował pozytywne wspomnienia z dzieciństwa w Anglii. Mowa jest o stanowisku Kuchmistrza w gminnej kuchni, która służy mieszkańcom do wspólnego świętowania, a najważniejszym z uroczystych świąt jest organizowana co 24 lata dla dzieci kolacja z tortem. Jednym z Kuchmistrzów jest Alf, kuchcik który przybył z daleka i który ma swoje tajemnice. W trakcie tego święta jedno z dzieci otrzyma dar pozwalający mu odwiedzać Zaczarowaną Krainę, która uwrażliwia na piękno, szlifuje ruchy i zdolności obdarowanego, uczy je skromności i uprzejmości wobec innych. Kto wie, może matecznikiem tej krainy są stare legendy i baśnie, a może w ogóle książki? Ciekawe jest, że tylko nieliczni są przyjaciółmi tej Krainy - większość społeczności własne negatywne cechy projektuje na tych zdolniejszych, ale cichych i skromnych.

Obie opowieści ozdobione są rysunkami stylizowanymi na średniowieczne, a wykonała je Pauline Diana Baynes, dla której ilustrowanie pierwszego wydania Rudego Dżilaw 1949 roku było początkiem wieloletniej, owocnej współpracy z Tolkienem.

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2020-12-13

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Rudy Dżil i jego pies. Kowal z Podlesia Większego
Rudy Dżil i jego pies. Kowal z Podlesia Większego
J.R.R. Tolkien
{}8/10
Dwie opowieści, bajki, legendy o nieporadnym poskramiaczu smoka i roli Krainy Czarów w życiu.
Komentarze
Rudy Dżil i jego pies. Kowal z Podlesia Większego
Rudy Dżil i jego pies. Kowal z Podlesia Większego
J.R.R. Tolkien
{}8/10
Dwie opowieści, bajki, legendy o nieporadnym poskramiaczu smoka i roli Krainy Czarów w życiu.

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Pozostałe recenzje @tsantsara

Śniadanie mistrzów
Ameryka oczyma zgryźliwego anarchisty

Jest to opowieść o spotkaniu dwóch samotnych, chudych, dość starych białych ludzi na szybko umierającej planecie. Tyle sam autor w jednym zdaniu o tym, czym jest ta ksi...

{} Recenzja książki Śniadanie mistrzów
Rok zająca
I tak trzeba żyć

Samochodem jechało dwóch zgnębionych mężczyzn. Fiński humor jest specyficzny: plebejski, a jednak chwilami delikatny i mądry. Mądry, bo wyśmiewa rzeczy i postawy warte ...

{} Recenzja książki Rok zająca

Nowe recenzje

Klub pani M.
Klub pani M.
@iza.81:

"Klub pani M." jest kontynuacją "Klubu pana G". Jeśli czytalilście pierwszą część to wiecie czego możecie się spodziewa...

{} Recenzja książki Klub pani M.
Przeczucie
Miłość, zagadki, magia.
@krecimniecz...:

Doświadczyliście kiedyś przeczucia, że coś się wydarzy, stanie się coś złego i to uratowało was przed przykrymi konsekw...

{} Recenzja książki Przeczucie
W nawiedzonym zamczysku
„W Nawiedzonym Zamczysku”.
@Shinedown:

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl Z wielkim entuzjazem czekałam na chwilę, w któr...

{} Recenzja książki W nawiedzonym zamczysku
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe