Recenzja książki Po zmierzchu

Po zmierzchu

@kalio @kalio · 2010-08-14
To było moje pierwsze spotkanie twórczością Murakamiego. Sama nie wiem, czego się spodziewałam, bo pochwalne recenzje czytałam dużo wcześniej. Właściwie chyba nie zostałam zaskoczona. Spodziewałam się prozy refleksyjnej i taka ona jest - autor snuje refleksje na temat świadomości, istnienia, dokładnego odczuwania wszystkiego wokół siebie. Bohaterowie rozmawiają, analizują swoje odczucia, postrzeganie świata.

Mnie najbardziej zaintrygowały relacje siostrzane między Mari i Eri. Autor poruszył to, co każdy posiadacz rodzeństwa czuje - nierówne traktowanie dzieci. Jedno jest od rozpieszczania, kochania, chuchania i tego wszystkiego, co się kryje pod słowem "nadopiekuńczość", a drugie jest od pracy, wywiązywania się z obowiązków, pomagania innym, czyli "wychowamy cię na porządnego człowieka".
Po lekturze "Po zmierzchu" naszły mnie refleksje: które z dzieci wychodzi lepiej w życiu na takim podziale rodzicielskiej miłości - czy to rozpieszczone, ale przecież najczęściej niezaradne, kruche psychicznie, za to obdarzone bezwzględną miłością, z poczuciem własnej wartości, że wszystko mu się należy i na pewno się uda. Czy to, które radzi sobie w każdej sytuacji, jest silne psychicznie, zahartowane w rodzinnych potyczkach, ale za to spragnione ciepła i bliskości, rosnące w poczuciu, że rodzice bardziej kochali brata/siostrę, więc czegoś mi musi brakować.
Żadne z tych dzieci nie jest doskonale wychowane. Ale czyż istnieje coś takiego jak doskonałość? Tak jak nie ma ludzi doskonałych, tak samo nie ma rodziców doskonałych. Tylko który rodzic przyzna sam przed sobą, że rzeczywiście traktował różnie swoje dzieci? Każdy będzie głośno mówił, że jednakowo mocno kocha wszystkie. Naprawdę trzeba wiele pokory, żeby spojrzeć sobie w oczy i przyznać - tak, nie byłem dobrym rodzicem. I nie chodzi tu o smarowanie kanapek czy pomoc w ubieraniu.
Wracając do książki, bo przecież to miało być o "Po zmierzchu" - otóż podobało mi się. Dało do myślenia, skłoniło do refleksji, do spojrzenia na siebie z dystansu. A wnioski każdy musi sam dla siebie wysnuć. I to nie tylko o siostrzanych czy braterskich stosunkach. Tam jest sporo o innych sprawach. Książka niewielkich rozmiarów, a pełna treści.
Ja w każdym razie polecam.
Ocena @kalio:
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{}
← polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała
Książka Po zmierzchu
Po zmierzchu 8.0 /10
Haruki Murakami
? najnowsza powieść Murakamiego; akcja toczy się w ciągu jednej nocy w Tokio; oczywiście nie brak ta...
Komentarze

Pozostałe recenzje

Murakami nie jest mało znanym pisarzem w czytelniczym świecie. Możemy przeczytać wiele pochlebnych opinii o jego książkach. Jakiś czas temu miałam możliwość poznania „Na południe od granicy, na zachód...

@natkawes @natkawes

Unieśmy się na chwilę w górę i spójrzmy na miasto, skąpane w świetle dnia. Ulicami krążą spieszący się dokądś ludzie, przypominają nam mrówki krzątające się wokół mrowiska. Na drogach roi się od różn...

@ederlezi @ederlezi

Inne recenzje @kalio

Książka Miasto Słońca

To jest, proszę państwa, kawałek bardzo dobrej sensacji. Treść w olbrzymim skrócie: dwunastoletni Jamie jest roznosicie...

Książka Magia przeznaczenia

O książkach Barbary Rybałtowskiej słyszałam już od jakiegoś czasu. Widziałam, że zbierają całkiem dobre oceny, więc chci...

Nowe recenzje

Książka Niewyjaśnione okoliczności

Książka Dr Richarda Shepherda to wyjątkowa autobiografia, którą udało mi się przeczytać. Od samego początku potrafi prz...

SZ
@szeptoholiczka12
Książka Zbiór miłości niechcianych

Oliwia to specyficzna kobieta, której niewiele brakuje do szczęścia, ale czy aby na pewno? Poza urodą, statusem oraz kw...

SZ
@szeptoholiczka12
Książka Dietoland

Ta książka to dziwadło. Z jednej strony mówi o rzeczy niezwykle ważnej dla człowieka współczesnego - poczuciu własnej g...