Recenzja książki Dwie samotności. Dialog mistrzów

Publikacja, które powstała w wyniku współpracy dwóch wydawnictw, a to nie zdarza się często...

Autor: @StartYourDayWithBooks ·{}2 minuty
{} 2021-04-26 {} 2 komentarze {} 5 Polubień
Pierwszy raz mam do czynienia z publikacją, która powstała w wyniku współpracy dwóch wydawnictw, w tym wypadku Wydawnictwa Znak i Wydawnictwa Muza. Jednak nie tylko to jest dla mnie nowością. Tych pierwszych razów jest dużo więcej. Niestety nigdy nie miałam do czynienia z literaturą iberoamerykańską, a dwaj pisarze Gabriel Garcia Marquez i Mario Vargas Llosa są mi kompletnie nieznani, poza tym, że są laureatami Nagrody Nobla. Kiedy otrzymałam propozycję zrecenzowania książki „Dwie samotności. Dialog mistrzów”, pomyślałam, że to będzie dla mnie interesujący eksperyment, ale też być może dobry sposób, by zapoznać się z dwoma mistrzami literatury latynoamerykańskiej, a być może później z ich twórczością. Oczywiście taka kolejność budzi również moje wątpliwości, bo jednak znajomość dzieł obu bohaterów pozwoliłaby mi bardziej świadomie czerpać z ich rozmowy i wyciągnąć wszystkie smaczki. Musicie wziąć to też pod uwagę, jeśli chodzi o tę książkę i moje wrażenia, bo będę się wypowiadać jako totalny laik i pewnie w wielu kwestiach w mojej recenzji może brakować ważnego kontekstu.



„Dwie samotności. Dialog mistrzów” to zapis rozmowy, która odbyła się w 1967 roku w Limie, wzbogacona o wspomnienia świadków tego niezwykłego wydarzenia oraz wywiady z Gabrielem Garcią Marquezem i refleksje Maria Vargasa Llosy na temat twórczości jego rozmówcy. Dla mnie osobiście to sam dialog jest tutaj wisienką na torcie, natomiast reszta to tylko dopełnienie, mniej lub bardziej udane czy potrzebne. Przede wszystkim jednak zabrakło mi tutaj odniesienia do współczesności, myślę, że taki dodatek był tu naprawdę potrzebny i żałuję, że nikt o tym nie pomyślał. Wracając do rozmowy, autorzy poruszają wiele uniwersalnych kwestii, które myślę, że zainteresują każdego czytelnika. Zastanawiają się nad rolą pisarza w kontekście zarówno społecznym, jak i politycznym i źródłach jego inspiracji. Rozmawiają o boomie czytelniczym i modzie na literaturę iberoamerykańską, która panowała w tamtych czasach. Mario Vargas Llosa podejmując się roli prowadzącego w pewien sposób oddał pałeczkę swojemu rozmówcy, a Gabriel Garcia Marquez świetnie to wykorzystał i naprawdę „błyszczał”. Na pewno fani jego dzieła „Sto lat samotności” będą bardzo usatysfakcjonowani, bo poznają genezę powstania tej książki, co również dla mnie było ciekawe i tym bardziej żałuję, że nie miałam okazji się z nią zapoznać.



„Piszę po to, żeby moi przyjaciele kochali mnie bardziej” tym jednym zdaniem Gabriel Garcia Marquez naprawdę mnie poruszył. Właściwie można w różny sposób je interpretować. Jednak ja rozumiem je tak, że pisanie pozwala pobyć wśród najlepszych przyjaciół, czyli zarówno stworzonych postaci, jak i wiernych czytelników, którzy pokazują, że słowa przelane na papier mają sens. Twórczość nie pozwala pisarzowi czuć się samotnym i to jest chyba najpiękniejsza puenta.



Mam duży problem z oceną tej publikacji, bo z jednej strony przeczytałam ją dosłownie na jednym wdechu i wieloma fragmentami naprawdę się delektowałam, a z drugiej strony zabrakło mi odniesienia do współczesności i na pewno nieznajomość twórczości obu pisarzy nie pozwoliła mi w pełni się nią cieszyć. Wam pozostawiam decyzję, czy jesteście zainteresowani taką formą i czy macie ochotę na taki eksperyment literacki. Na koniec chciałabym jeszcze zwrócić Waszą uwagę na to piękne wydanie, które na pewno dodatkowo ucieszy wszystkie sroki okładkowe.



Dziękuję Wydawnictwu Muza i Wydawnictwu Znak za egzemplarz do recenzji!

Publikując tę recenzję musiałam ją ocenić, jednak tak naprawdę w przypadku tak oryginalnej książki trudno jest używać gwiazdek i też trudno było mi się zdecydować co do ilości...

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2021-04-25

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Dwie samotności. Dialog mistrzów
Dwie samotności. Dialog mistrzów
Mario Vargas Llosa, Gabriel García Márquez
{}7.9/10
Ponad pół wieku temu, w 1967 roku, w Krajowej wyższej Szkole Inżynierii w Limie odbyło się osławione spotkanie dwóch młodych pisarzy latynoamerykańskich: Maria Vargasa Llosy i Gabriela Garcíi Marqu...
Komentarze
@jatymyoni
@jatymyoni · 7 miesięcy temu
Ciekawa opinia. Teraz muszę poszukać książki, gdyż lubię czytać książki obu pisarzy.
{}× 1
@mommythereader
@mommythereader · 7 miesięcy temu
Będę czytać wkrótce! :) Nie czytam opinii, ale wrócę do niej!
{}× 1
@StartYourDayWithBooks
@StartYourDayWithBooks · 7 miesięcy temu
Jasne! Będę wypatrywać Twojej recenzji! :-)
{}
Dwie samotności. Dialog mistrzów
Dwie samotności. Dialog mistrzów
Mario Vargas Llosa, Gabriel García Márquez
{}7.9/10
Ponad pół wieku temu, w 1967 roku, w Krajowej wyższej Szkole Inżynierii w Limie odbyło się osławione spotkanie dwóch młodych pisarzy latynoamerykańskich: Maria Vargasa Llosy i Gabriela Garcíi Marqu...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Ruch literacki lat 60. i 70. XX wieku, zwany boomem latynoamerykańskim, to czas, kiedy prace grupy stosunkowo młodych powieściopisarzy latynoamerykańskich, przede wszystkim Julio Cortázara z Argentyn...

@mommythereader @mommythereader

Przed ich spotkaniem zatrzęsła się Ziemia. A potem zapanowało milczenie. Dialog mistrzów rozpoczął się we wtorek, 5 września 1967 roku. Zegar wskazywał godzinę 13.30. Mario Vargas Llosa i Gabri...

@Zaneta @Zaneta

Pozostałe recenzje @StartYourDayWith...

Zobacz ptaka. Opowieści po drodze
Ptaki muszą wreszcie poczuć, że nam na nich zależy...

Macie ochotę na wyprawę do świata ptaków razem z Jackiem Karczewskim i jego najnowszą książką? To będzie tylko podróż literacka, ale uwierzcie mi poczujecie się, jakbyśc...

{} Recenzja książki Zobacz ptaka. Opowieści po drodze
Żywicielka
Ta książka pozwoli dzieciom pojąć, jak wiele błędów dorosłych jest do naprawienia...

Myślę, a nawet jestem pewna, że nowe wydanie kultowej trylogii afgańskiej dla dzieci – „Żywicielka” zawierające wszystkie trzy tomy, o którą pokusiło się w listopadzie W...

{} Recenzja książki Żywicielka

Nowe recenzje

Gdy zasypie śnieg…
Gdy zasypie śnieg
@czytam_book:

Witam. Lubicie jak na dworze jest biało? Jak biały puch pokrywa szare pola i trawniki? Ja uwielbiam, lubię ulepić bał...

{} Recenzja książki Gdy zasypie śnieg…
Balwierz
Balwierz z Narwii
@krecimniecz...:

Obawiałam się przeczytać tę książkę. Zawsze ciężko czyta mi się książki, gdzie ofiarą jest dziecko. Po opisie i okładce...

{} Recenzja książki Balwierz
Kraina Spełnionych Życzeń
Kraina spełnionych życzeń
@czytam_book:

Cześć Moliki. Za miesiąc Święta, mam do Was małe pytanko. Czy ubieracie na Święta choinkę żywą czy sztuczną? Ja uwielb...

{} Recenzja książki Kraina Spełnionych Życzeń
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl