Recenzja książki Zamieć

Zamiecie wszystko, zawieje

@agawska@agawska · 2013-08-16
"Zamieć" zaczyna się tak, jak przystało na spadkobiercę tradycji Tołstoja czy Czechowa. Powiatowy lekarz, nie bacząc na pogodę, musi jechać do wsi, ratować ludzi przed epidemią. Niestety, na natychmiastową pomoc w swojej wyprawie liczyć nie może. Gdy wreszcie wyrusza w drogę z prostym woźnicą Chrząkałą, na ich drodze nie tylko staje tytułowa zawierucha, ale też spotkani po drodze ludzie mniej lub bardziej dziwni. Dla których nie liczy się wiele więcej niż czubek własnego nosa i dobry napitek czy inny środek odurzający.

Czytelnik szybko się też orientuje, że w fabule wcale nie chodzi o dotarcie do celu, ale o podróż samą w sobie. Tak, tak - "Zamieć" to powieść drogi jak malowanie. Do tego z klasycznym motywem przemiany wewnętrznej bohaterów. Śnieżna zawierucha, niemożność osiągnięcia celu i coraz liczniejsze i bardziej fantastyczne przeszkody w dotarciu do celu, napędzają akcję i trzymają czytelnika przy lekturze. Trzeba przyznać, że Sorokin ładnie buduje napięcie i nie popuszcza cugli do ostatniej strony. Do tego zgrabnie przemyca rozliczne tropy i nawiązania do największych z rosyjskiej literatury. Znajdziemy i Nabokowa (sen Chrząkały), i Tołstoja (schemat fabularny czy motyw nawrócenia), i Czechowa (niby nic się nie dzieje, a dzieje się całe życie), i wielu, wielu innych. Całość zamknięta jest zaś w nienagannej stylizacji językowej na XIX-wieczną powieść.

Brzmi nieźle, ale ... po zakończeniu "Zamieci" wpadłam w konsternację. Co mam myśleć o tej książce? Czytało się dobrze? Czytało. Czy miała sens? No niby miała. Jak w każdej swojej powieści pisarz rozprawia się z matuszką Rasiją i niedoskonałościami rosyjskiej duszy. Tylko, że to wszystko u Sorokina już było. Postmodernizm, poetyka snu, narkotyczne wizji, niejednoznaczność bohaterów, nawiązania do wielkich rosyjskich nazwisk i ludowości. Ograne chwyty. Może przydałaby się pisarzowi mała zamieć motywująca do przemiany?
Książka Zamieć
Zamieć
Władimir Sorokin
{}6.5/10
Seria: Proza Świata
Podczas zimowej zamieci doktor Płaton Iljicz Garin pośpiesznie usiłuje dotrzeć ze szczepionką do wsi ogarniętej epidemią tajemniczego boliwijskiego wirusa. Wyprasza konie na stacji i z chlebowozem Chr...
Komentarze
@Renax
@Renax · 3 miesiące temu
W sumie faktycznie jest to powieść drogi...
{}

Zobacz także

Książka, która niepokoi, tak jak niepokoją Baśnie Braci Grimm. Czytając tę książkę, można potraktować ją jako dziwny żart, fantazję, albo na poważnie, jako celowy zabieg autora, który odwołuje się do...

Władimir Sorokin jest jednym z najpopularniejszych współczesnych rosyjskich pisarzy. Był nominowany do rosyjskiej Nagrody Bookera, a jego dzieła zostały przetłumaczone na wiele języków. Na naszym ryn...

Pozostałe recenzje @agawska

Książka Miłość z kamienia. Życie z korespondentem wojennym

Jagielska dała się poznać jako pisarka książek typu "jakich wiele". Które nie bolą w trakcie lektury, ale też nie zapada...

Książka Błysk rewolwru

Utwory małe i jeszcze mniejsze. Varia, zabawki i zabaweczki. Wprawki i prawidełka. Głupotki i sztuczki. Ot, mały tomik w...

Nowe recenzje

Książka Matka wie najlepiej

Do jakiego niewyobrażalnego czynu może zdobyć się kobieta chcąca dziecka? Do każdego.. Claire była i jest matką. Ma ...

Książka Zwyczajny szpieg. Powrót

To druga część wspomnień naszego polskiego szpiega, Filipa Hagenbecka, który usłyszał już słynne zdanie „pan to już tu ...

Książka Kot w butach

@Obrazek Kot w butach, jest prawdopodobnie najbardziej znaną bajką ze zwierzęciem w tytule. Oprócz Kopciuszka i Śpiąc...

nakanapie.pl
{} {} {}
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2020 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe
{}