Romain Gary

Romain Gary

Autor 24 czytelników
8.1 18 ocen z 6 książek, przez 13 kanapowiczów
(1914-1980) właściwie Romain Kacev Prozaik francuski urodzony w Wilnie; syn Francuzki i Rosjanina; od 14. roku życia przebywał we Francji, ale w swej pierwszej powieści L'Education européene (1945, Wychowanie europejskie) dał wyraz żywej pamięci o Polsce, groteskowo parodiując pozy i komeraże środowiska polskiego ruchu oporu w czasie okupacji. Pełniejszy obraz swych "polskich korzeni" stworzył później w autobiograficznej Obietnicy poranka (1960, La promesse de l'aube). Sam w okresie wojny służył jako pilot w wojsku Wolnej Francji, później zaś był dyplomatą i podróżnikiem. Kolejne powieści zysk...
Obserwuj Popraw tę stronę

Książki

Książka Życie przed sobą

Życie przed sobą

Romain Gary
8.8/10
Na Belleville'u, w szemranej ,,kolorowej" dzielnicy Paryża, gdzie trudno spotkać autochtonicznych Francuzów, na szóstym piętrze bez windy mieszka Momo, dziecko ulicy. Wychowuje go pani Roza, stara Żyd...
Książka Obietnica poranka

Obietnica poranka

Romain Gary
7.8/10
Książka Lęki króla Salomona

Lęki króla Salomona

Romain Gary
9/10
Książka Biały pies

Biały pies

Romain Gary
10/10
Książka Czarodzieje

Czarodzieje

Romain Gary
5/10
Powieść urodzonego sto lat temu w Wilnie dwukrotnego laureata Nagrody Goncourtów (za drugim razem pod pseudonimem Émile Ajar). Opowieść o weneckiej trupie szarlatanów uprawiających swój proceder w Ros...
Książka Pieszczoch

Pieszczoch

Romain Gary
8/10
Książka Blask kobiecości

Blask kobiecości

Romain Gary
Książka Człowiek z gołębiem

Człowiek z gołębiem

Romain Gary
Jest to baśń polityczna o młodym kowboju z Teksasu, który przybywa do Nowego Jorku, przejęty ideami Organizacji Narodów Zjednoczonych, szybko jednak się do nich rozczarowuje i postanawia ośmieszyć prz...
Książka Czternaście głów Stefanii

Czternaście głów Stefanii

Romain Gary
Książka Korzenie nieba

Korzenie nieba

Romain Gary
Opowieść o ścieraniu się dwóch racji: Morela, który chce powstrzymać rzeź słoni: ... wie pan równie dobrze jak ja, ile straci Afryka, tracąc słonie. A jesteśmy na prostej drodze do tego. Jak możemy...

Komentarze

@tortoise84
@tortoise84 · około 11 lat temu
Warto chyba dodać, że autor ten jako jedyny jest dwukrotnym laureatem nagrody Gancourt (którą danej osobie można przyznać tylko raz) - jako Romain Gary odebrał ją za powieść "Korzenie nieba", a jako Emile Ajar za "Życie przed sobą". Fakt, że był to ten sam człowiek, wyszedł na jaw dopiero kilka miesięcy po jego samobójczej śmierci.
serce

Książki, recenzje, ogłoszenia, społeczność!

Znajdziesz tu wszystko, czego potrzebuje każdy wielbiciel książek. Załóż konto i korzystaj w pełni ze wszystkich możliwości serwisu.
Zarejestruj się

Biografia

(1914-1980) właściwie Romain Kacev Prozaik francuski urodzony w Wilnie; syn Francuzki i Rosjanina; od 14. roku życia przebywał we Francji, ale w swej pierwszej powieści L'Education européene (1945, Wychowanie europejskie) dał wyraz żywej pamięci o Polsce, groteskowo parodiując pozy i komeraże środowiska polskiego ruchu oporu w czasie okupacji. Pełniejszy obraz swych "polskich korzeni" stworzył później w autobiograficznej Obietnicy poranka (1960, La promesse de l'aube). Sam w okresie wojny służył jako pilot w wojsku Wolnej Francji, później zaś był dyplomatą i podróżnikiem. Kolejne powieści zyskiwały mu rosnące uznanie, zwieńczone Nagrodą Goncourtów, którą wyróżniono Korzenie nieba (1956, Les racines du ciel); potem jednak życzliwość krytyki odwróciła się odeń, jakby zarażona gaullistowskim przypisaniem politycznym, a także sukcesami światowca i głośnym małżeństwem z aktorką amerykańską Jean Seberg (zakończonym tragicznie). Gary zaaranżował wtedy sensacyjną mistyfikację literacką - pod starannie zakamuflowanym, debiutanckim pseudonimem "Emile Ajar" wydał powieść Życie przed sobą (1975, La vie devant soi), która stała się ogromnym sukcesem i została sfilmowana (z wielką kreacją Simone Signoret); ukazywała ona losy małego chłopca arabskiego, wychowywanego przez starą paryską prostytutkę, Żydówkę z pochodzenia. Charakterystyczne dla Gary'ego poczucie humoru, stopione z ciepłym liryzmem i wrażliwością na dobro uzyskało - zdaniem skruszonej krytyki - w tym utworze swe artystyczne apogeum. Pod tymże pseudonimem opublikował także zabawną powieść Pieszczoch (1974, Gros-Cálim), przyjętą z żywym aplauzem przez czytelników. Mimo to pisarz odebrał sobie życie właśnie w momencie pełnego odrodzenia swej pisarskiej sławy. Na język polski jego utwory tłumaczyli m.in. K. Byczewska, J. Pański.