Temat:

Anna Szepielak - polscy autorzy na kanapie

2010-10-14 08:49 #
W ramach wspierania inicjatywy "Czytajmy polskich autorów" zapraszamy Was, na wirtualne spotkanie z Anną Szepielak.

Chcemy, abyście aktywnie włączyli się do niego. Prosimy Was o propozycje pytań do Pani Anny Szepialak, związane z jej twórczością i nie tylko. Pytania zgłaszajcie poniżej, w tym wątku.

W ten sposób wspólnie przeprowadzimy wywiad. Być może, Pani Anna zawita do nas i odpowie na Wasze pytania wcześniej? Któż to wie :-)

Propozycje pytań zgłaszajcie do 21.10.2010!
# 2010-10-14 08:49
@Lena173
@Lena173
189 książek · 759 postów
2010-10-14 12:25 #
Podczas czytania książki "Zamówienie z Francji" kilkukrotnie nasuwało mi się pytanie dotyczące tego skąd pani Joanna czerpie natchnienie do pisania, a także tak doskonały dobór problematyki pojawiającej się w jej dziełach. Zastanawiałam się również, czy wspomniana wyżej książka doczeka się swojej kontynuacji.
# 2010-10-14 12:25
2010-10-15 13:39 #
W dalszym ciągu czekamy na Wasze pytania do Pani Anny Szepielak. Wydawnictwo Nova Res dla autorów najciekawszych pytań ufundowała książkę "Zamówienie z Francji". Z autografem
# 2010-10-15 13:39
2010-10-15 13:41 #
Zapomniałem dodać, że będą to 3 książki.
# 2010-10-15 13:41
@patrylandia
@patrylandia
243 książek · 1840 postów
2010-10-15 15:10 #
A ja zadałabym takie pytania:
1. Na swoim blogu nazywa Pani swoje pisanie zaściankowym, to tylko gra słowna czy kryje się za tym coś więcej?
2. Pisze Pani recenzje do książek z zupełnie innej dziedziny, czy to łatwa praca?, czy to może wpłynąć na kolejną powieść?, a może będzie chciała Pani napisać coś zupełnie innego?
3. Jaka muzyka Panią odpręża?, czy pisze Pani przy muzyce?
# 2010-10-15 15:10
@Lena173
@Lena173
189 książek · 759 postów
2010-10-15 21:03 #
Jak wszystkim wiadomo niektóre z książek prędzej, czy później doczekuje się swoich ekranizacji. Czy wyobrażała sobie Pani, jak mógłby wyglądać film nakręcony na podstawie powieści "Zamówienie z Francji"? A może miałaby Pani swoje typy aktorów, którzy mieliby się wcielić w główne role?
# 2010-10-15 21:03
@Lena173
@Lena173
189 książek · 759 postów
2010-10-15 21:04 #
Jak wszystkim wiadomo niektóre książki prędzej, czy później doczekują się swoich ekranizacji. Czy wyobrażała sobie Pani, jak mógłby wyglądać film nakręcony na podstawie powieści "Zamówienie z Francji"? A może miałaby Pani swoje typy aktorów, którzy mieliby się wcielić w główne role?

__

Przepraszam ale w poprzedniej wersji narobiłam z nieuwagi kilka błędów ;0
# 2010-10-15 21:04
@oga
@oga
104 książek · 86 postów
2010-10-16 13:36 #
Ja chciałabym zapytać o to, jak Pani Anna postępuje z pomysłami. Gdy jakiś nowy się pojawi, co z nim robi - łapie od razu i zapisuje, a potem próbuje dołożyć do niego resztę? Czy może piastuje w myślach tak długo, aż sam się rozwinie do pełnej postaci, gotowej do zapisania? Czy trzyma w tajemnicy, czy może od razu dzieli się z przyjaciółmi, a oni dodają coś od siebie? Czy może jeszcze coś innego?
# 2010-10-16 13:36
@patrylandia
@patrylandia
243 książek · 1840 postów
2010-10-18 13:20 #
A mi się nasunęło jeszcze jedno pytanie: Recenzja może otworzyć drzwi książce lub je przymknąć, zwłaszcza opinia cenionych przez nas osób. Czy istnieje taka osoba, co by Pani chciała, żeby recenzję do Pani książek (książki) napisała?
# 2010-10-18 13:20
2010-10-18 13:50 #
Witam serdecznie Uzytkowników serwisu nakanapie.pl
Na początku chcę powiedzieć, że czuję się zaszczycona, iż to właśnie ja zasiadłam na "kanapie pytań" jako pierwsza. Wiem, że pan Przemysław po zakończeniu akcji zbierze Wasze pytania i uporządkuje odpowiedzi :), ale na razie pragnę tak na gorąco zaspokoić Waszą ciekawość.

Skąd czerpię natchnienie?
Może odpowiedź wyda się dziwna, ale inspiracje czerpię z emocji, wrażeń i obrazów. Brzmi to nieco impresjonistycznie :), ale często pomysły napływają do mnie wraz z jakimś zapachem, dźwiękiem czy jakimś powiedzeniem. To oczywiście tylko pierwsze wrażenie, ale później moja wyobraźnia w wolnej chwili zaczyna pracować z tym wspomnieniem i najczęściej okazuje się, że zaskakuje mnie to, co pojawia się na papierze.
Czy moja powieść ( nie dzieło ! :) ) doczeka się kontynuacji?
Hmmm... Na podobne pytanie odpowiedziałam jużna moim blogu. Tu napiszę krótko- druga część nie była planowana, choć moja bohaterka biega mi po głowie i czasem tupie mocno by o sobie przypomnieć. Osobiście nie przepadam za książkami typu saga, gdy historia ciągnie się jak karmel i nie może odkleić od pióra. Historia, którą opowiedziałam jest zakończona ( choć przyznaję, iż niektóre wątki wyjaśnione są zaledwie w aluzjach, dlatego nieuważne czytanie tekstu zostawia niedosyt). Lubię teksty z zakończeniem otwartym, teksty ,które wymagają od Czytelnika współpracy, a nie podają mu wszytsko na srebrnej tacy. Ostatecznie jednak zdecydują moi Czytelnicy- jeśli książka spotka się z dużym zainteresowaniem ( na razie , trzy miesiące po premierze wyglada to dość zachęcająco), być może druga część powtsanie, bo życie toczy się dalej i zawsze znajdą się kolejne tajemnice do wyjaśnienia.
# 2010-10-18 13:50
2010-10-18 14:11 #
Dlaczego nazwałam blog zaściankowym pisaniem?
:) Ponieważ sądzę, że moje teksty to taki zaścianek literatury. Zaściankowość to nie prowincjonalizm, chcę odczarować ten termin. Dla mnie zaściankowość to przeciwieństwo ( pozytywne) wielkiego świata; to brak pośpiechu, tradycja, szacunek dla innych,spokojna praca, gościnność, szum drzew i spiew ptaków; to coś swojskiego, rodzimego. Pogoń za modą, hałas, wielka polityka, wielkie pieniądze, obłuda, kłamstwo, przemoc, wyścig szczurów, znieczulica- to zjawiska negatywne w dzisiejszym świecie. I tego nie znajdziecie w moich tekstach.
Chcę by witały Czytelników świeżym chlebem i solą i żeby pozostawiały po sobie wrażenie spotkania ze zwykłym człowiekiem. Nawet jeśli ta zaściankowość to też ośli upór, obrona swoich poglądów i brak poprawności politycznej, to jednak mam nadzieję, że spodoba się wielu zwykłym ludziom, takim jak ja. Nie ma co ukrywać, że nigdy nie będę zabiegać o uwagę krytyków literackich i postrzegać siebie jako kogoś więcej niż zwykłą autorkę tekstów. Piszę po prostu to, co mi w duszy gra.
# 2010-10-18 14:11
@blackmoth
@blackmoth
500 książek · 1402 postów
2010-10-18 15:32 #
Czy rozpoczynając książkę, wie Pani jak się ona zakończy?
Ma Pani w głowie plan działania ze wszystkimi szczegółami, czy może tylko ogólny zarys, a konkretne pomysły rodzą się w trakcie pisania książki i pod wpływem chwili?
# 2010-10-18 15:32
2010-10-18 15:34 #
Czy zamierzam napisać coś z innej dziedziny?
Napisałam już coś z innej dziedziny- poradnik dla maturzystów :)
A poważnie- ciągnie mnie w stronę historii, choć oczywiście nie mam odwagi zabrać się za poważną powieść historyczną, ponieważ to ogrom pracy i mam wielki szacunek do pisarzy zajmujących się taką tematyką. Myślę jednak, że napiszę coś z pogranicza historii. Wcześniej czy później, bo dokumentacja do takiej powieści zabiera mi dużo czasu. Lubię także krótkie formy prozatorskie, więc może uzbiera się z czasem zbiorek.

Co do moich recenzji blogowych, piszę po prostu o tym, co lubię czytać.
# 2010-10-18 15:34
2010-10-18 15:44 #
Ekranizacja mojej powieści :) ?
Kiedyś dostałam miłego emaila od Czytelniczki z podobnym pytaniem, a później kilka osób zwracało mi uwagę, że taka fabuła pełna tajemnic i w pięknej scenerii doskonale się nadaje do ekranizacji.
Proszę mi wybaczyć, ale trochę pochichotałam, słuchając tych pomysłów, ponieważ jak dotąd nie dostrzegam u siebie przejawów megalomanii :).
Świat jest pełen nieźle napisanych historii, co nie oznacza, że wszystkie zostaną sfilmowane.
Zresztą oddanie w ręce scenarzystów "pierworodnej książki" to chyba wielka odwaga...
# 2010-10-18 15:44
2010-10-18 16:01 #
Jak traktuję nowe pomysły?
Jeśli tylko mogę, zapisuję je w moim notatniku ( który zawsze wywołuje uśmiech u moich przyjaciół). To rodzaj przechowalni, do której sięgam, gdy chcę wykorzystać jakiś motyw lub poczuć natchnienie.
Długo jednak nie znam zakończenia opowieści. Moja koleżanka z wydawnictwa powiedziała mi kiedyś przy kawie, że najpierw tworzy całość w głwoie, a potem to zapisuje. To bardzo profesjonalne podejście. Ja jednak traktuję pisanie jak hobby, więc pozwlalam sobie na przyjemność obserwowania moich bohaterów w akcji. Często mnie zaskakują, zwłaszcza w dialogach. Dopracowanie kompozycji i inne techniczne sprawy to zajęcie, za które zabieram się już niemal pod koniec.
# 2010-10-18 16:01
2010-10-18 16:16 #
Czy trzymam pomysły w tajemnicy?
Tak, ale nie dlatego, że zazdrośnie ich strzegę, raczej dlatego iż boję się pokazywać komś niedopracowane teksty. Są tylko dwie osoby, ktore czytają świeżutkie robocze wersje- moja Mama i moja Przyjaciółka Ania- pierwsza surowa korektorka moich tekstów. Później chętnie słucham uwag znajomych i część z nich uwzględniam w poprawkach.

Czyją recenzję chciałbym przeczytać?
To ciekawe pytanie, ale nie umiem na nie odpowiedzieć. Lubię wszystkie recenzje, jakie się ukazują- zdanie moich Czytelników jest dla mnie bardzo ważne. I motywujące.

Dziękuję za te pytania i czekam na kolejne. Do "napisania" :)
Anna Szepielak
# 2010-10-18 16:16
@Lena173
@Lena173
189 książek · 759 postów
2010-10-18 21:04 #
Naturalnie, że przy odpowiednim wczytaniu czytelnik sam doszedł do odpowiednich wniosków przy przeczytaniu lektury, które gdzieś tam błądziły po jego głowie przez większość trwania lektury. Osobiście sama lubię czasami stworzyć coś dla swoich znajomych, więc kilka dni temu zaczęłam się zastanawiać, czy od zawsze wiedziała Pani, że pisanie jest tym co chciałaby Pani robić w życiu?
# 2010-10-18 21:04
@Lena173
@Lena173
189 książek · 759 postów
2010-10-21 10:34 #
Jejku jak nakręciłam w poprzedniej wypowiedzi ale mniejsza. Kolejna seria moich pytań:
1. Skąd pomysł na umiejscowienie akcji swojej książki we Francji?
2. Czy chociaż w pewnym stopniu utożsamia się Pani z którymś z bohaterów swojej powieści?
3. Jak zareklamowałaby Pani swoją książkę dla tych, którzy jeszcze nigdy o niej nie słyszeli?
4. Podczas czytania książki pt.: "Zamówienie z Francji" strasznie zaintrygowała mnie postać Gerarda. Skąd pomysł, by rodowity Francuz doszkalał swój język na polskiej klasyce?
5. Jakie są Pani oczekiwania w stosunku do czytanych przez Panią książek. Jaki gatunek literacki najbardziej Pani odpowiada?
# 2010-10-21 10:34
2010-10-21 17:07 #
Witam ponownie Czytelników NaKanapie :)
Powoli zbliżamy się do podsumowania rozmowy; dziś odpowiem na kolejne pytania, jutro zgodnie z zapowiedzią pana Przemysława, zakończymy wywiad i wybierzemy najciekawsze.
# 2010-10-21 17:07
2010-10-21 17:19 #
Czy piszę przy muzyce?

Nie, choć muzyka często mnie inspiruje. Gdy wiem, że właśnie będę pisać scenę smutną lub wesołą (a przynajmniej taki jest plan:)), słucham przez chwilę odpowiedniej muzyki. Do pisania potrzebuję jednak ciszy, bo tylko wtedy słyszę, co mówią do mnie moi bohaterowie. Pisząc, używam wyobraźni trochę jak odtwrzacza DVD :), "włączam płytę z filmem" i obserwuję, co się dzieje. Tak wygląda pierwszy etap tworzenia scen, dopiero potem zabieram się za poprawki już z techniczną precyzją.

Lubię muzykę, która łagodzi duszę- dawniej uwielbiałam muzykę celtycką czy filmową (typu "Władca pierścieni"), dziś słucham np. G.Turnaua czy łagodnych płyt J.Steczkowskiej. Lubię też, zwłaszcza jesienią płyty z dźwiękami natury - np. ze śpiewem ptaków. I oczywiście nieśmiertelny Mozart ( wiem, że to banalne, ale go lubię :).
# 2010-10-21 17:19
2010-10-21 17:34 #
Czy zawsze wiedziałam, co chcę robić w życiu?

To bardzo trudne pytanie. Uważam, że każdemu z nas Bóg daje określone talenty i okazje do wykorzystania tych umiejętności z pożytkiem dla siebie i innych.
Jednak wybór drogi życiowej czy zawodowej zależy od nas i trochę takze od okoliczności życiowych.
Kiedys fachowiec powiedział mi, że mam niezły talent aktorski; bawiłam się tym w liceum, pracując w różnych kółkach. Do szkoły teatralnej jednak (na szczęście!) się nie dostałam. Zaczęłam więc zwracać baczniejszą uwagę na moje zamiłowanie do literatury. Wykorzystuję to nie tylko zawodowo, ale jak widać rozwijam swoją pasję- pisanie. Piszę właściwie od zawsze, choć na początku bardziej pociągała mnie poezja. A teraz... skoro Czytelnikom podoba się moja książka, jestem po prostu szczęśliwa. Nie wiem jednak, czy ta pasja przekształci się kiedykolwiek w dodatkowe zajęcie. Parafrazując jednego z poetów- na bułeczkę z masełkiem trzeba jakoś zarobić. A z pasji w tym kraju moze żyć niewielkie grono szczęśliwców.
Jedno wiem na pewno - człowiek szuka swojej drogi przez całe życie.
# 2010-10-21 17:34
2010-10-21 17:50 #
Dlaczego akcja powieści toczy się w Prowansji?

Gdy kilka lat temu zaczynałam pisać ten tekst, miał on być tylko opowiadaniem. Była wtedy paskudna, deszczowa jesień; zaczynała mnie łapać sezonowa depresja i z braku słońca siedziałam przez pół dnia pod żarówką :).
Zapragnęłam przenieść się choć na chwilę do jakiegoś ciepłego słonecznego miejsca, gdzie pachną zioła, dojrzewają pomarancze i oliwki, a ludzie są zawsze uśmiechnięci. Francja narzuciła mi się sama, to kraj, z którym Polskę zawsze łączyły jakieś więzi historyczne. Zrobiłam sobie zatem małą "wycieczkę" w głąb wyobraźni i tak się zaczęło.
Ale dopiero kilkanaście miesięcy później zdecydowałam, że muszę doprecyzować region i wybrałam Prowansję, bo potrzebowałam czegoś na uboczu, prowincji:).
Choć dziś zarzucają mi, że już tyle napisano o tym regionie, iż to wręcz nudne.
No cóż... gdy ja zabierałam się za pisanie, nic o Prowansji nie wiedziałam :), dopiero później przeczytałam książkę P.Mayle'a.
Gdybym myślała logicznie, akcja powieści powinna się toczyć w Anglii, bo zawsze pasjonował mnie ten kraj i bardzo dużo o nim czytałam, zwłaszcza o czasach celtyckich i średniowiecznych. Ale nie kierowała mną logika, tylko jesienny brak słońca:).
Czytelnikom pozostawiam odpowiedź na pytanie, czy dokonałam złego wyboru.
# 2010-10-21 17:50
2010-10-21 18:01 #
Czy utożsamiam się z bohaterami?

Świadomie- nie. Jednak moja koleżanka po przeczytaniu powieści przysłala mi ciekawego smsa: Czy wiesz, jak wiele z ciebie jest w Ewie?
To zapewne mało profesjonalne, ale po zastanowieniu muszę odpowiedzieć- tak. Ewa w połowie, a Eliza w jednej trzeciej dostały moje cechy charakteru. W książce tej jest zresztą jeszcze kilka osób zainspirowanych moimi znajomymi, a nawet moim pradziadkiem. To zupełnie naturalne, że autor czerpie z tego co wie, zna, widzi, pamięta. A potem miksuje wszystko w swojej wyobraźni. Czytelnik po prostu tego nie wie, takie drobiazgi mogą odkryc tylko osoby bliskie autorowi.

Skąd pomysł na Gerarda? Już nie pamiętam :) W jednej chwili był tylko ogrodnikiem podlewającym trawnik, a w drugiej nagle wypadł z krzaków i dostał jedną z głownych ról. :)
# 2010-10-21 18:01
2010-10-21 18:06 #
Jak zareklamowałabym książkę?

Na spotkaniu z Czytelnikami i na moim blogu zawsze mówię to samo :
to takie babskie czytadło, w którym zupełnie nie chodzi o to, jak dorwać chłopa i już go nie wypuścić- tak skomentowała to jedna z moich recenzentek.
To lekka powieść obyczajowa z nutką historii, przygody i miłości w tle; w pięknej scenerii Prowansji. Sądzę, że spodoba się kobietom w różnym wieku - od nastolatek, po bardzo dojrzałe panie. Wiem to od moich Czytelniczek. Niektóre porównują nastrój mojej książki z powieścią pani Kalicinskiej. Być może mają trochę racji.
# 2010-10-21 18:06
2010-10-21 18:08 #
Jakie książki ja czytam?

Zabrakłby miejsca, gdybym zaczęła wymieniać :) Lubię książki obyczajowe, detektywistyczne, historyczne ( średniowiecze), popularnonaukowe i fantastykę.
Kto chce znać szczegóły, zapraszam na mój blog do zakładki Moje recnezje.
# 2010-10-21 18:08
2010-10-21 18:10 #
Serdecznie dziękuję za dzisiejszą rozmowę. Do "poczytania".
# 2010-10-21 18:10
@patrylandia
@patrylandia
243 książek · 1840 postów
2010-10-22 09:33 #
Mozart... Mozart nigdy nie będzie banalny :) też się w nim zatapiam:)
# 2010-10-22 09:33
@Lena173
@Lena173
189 książek · 759 postów
2010-10-25 15:41 #
Chciałabym się zapytać kiedy opublikowany zostanie całościowy wywiad z autorka? Nie ukrywam, że jestem go bardzo ciekawa :D
# 2010-10-25 15:41
2010-10-25 19:28 #
@Lena173 - będzie w najbliższych dniach. Postaram się, żeby to było jutro.
Przepraszam za to zwłokę :(
# 2010-10-25 19:28
@Lena173
@Lena173
189 książek · 759 postów
2010-10-25 19:40 #
Oczywiście nic nie szkodzi ;) Pytam po prostu z czystej ciekawości :D Zdaję sobie sprawę, że każdy ma na co dzień dużo do roboty i nie zawsze wszystko może być od razu :D
# 2010-10-25 19:40

Grupa: Autorzy

Wszystko o autorach

Książki, recenzje, ogłoszenia, społeczność!

Znajdziesz tu wszystko, czego potrzebuje każdy wielbiciel książek. Załóż konto i korzystaj w pełni ze wszystkich możliwości serwisu.
Zarejestruj się