Dziennik

Dziennik
4.29
Ocena 4.29 na 5 możliwych
Na podstawie 21 ocen kanapowiczów
Osobliwy dziennik żydowskiej dziewczynki, prowadzony w czasie II wojny świato...
Osobliwy dziennik żydowskiej dziewczynki, prowadzony w czasie II wojny światowej w formie listów do nieistniejącej przyjaciółki Kitty. Zapiski trzynastoletniej Anne dają obraz ponad dwóch lat życia ukrywającej się w centrum Amsterdamu rodziny Frank i ich znajomych: egzystencja w zamknięciu staje ...
Pełny opis
Data wydania:
ISBN: 9788324002634
Wydawnictwo: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Recenzje

Wierzę, że ludzie są dobrzy
Dzisiaj będzie wyjątkowo długo i obszernie. Usiądźcie więc wygodnie w fotelu…. W dniu swoich trzynastych urodzin (1942 rok), Anna Frank, żydówka mieszkająca z rodzicami oraz siostrą w Holandii, otrzymuje w prezencie zeszyt. Postanawia prowadzić swój osobisty pamiętnik, nie spodziewając się, że w ...
Tu kończy się dziennik Anne
W 1942 roku obchodząca właśnie trzynaste urodziny Anne Frank dostała w prezencie zeszyt. Dziewczynka postanowiła prowadzić w nim dziennik, którego charakter znakomicie oddaje pierwszy zawarty w nim wpis. „Sądzę, że będę Ci mogła wszystko powierzyć, tak jak jeszcze nigdy nikomu, i mam nadzieję, że...
Napisz swoją opinię

Opinie

@Jjolka
@Jjolka 2013-02-27
Przeczytane (2012-08-20)
Anne Frank: W czym tkwi fenomen? Kto choćby raz w życiu nie zetknął się z nazwiskiem Anne Frank? Zaintrygowana co kryje się pod tym nazwiskiem z niecierpliwością sięgnęłam po "Dzienniki" autorki. W roku 1422 Anne Frank, trzynastoletnia Żydówka zamieszkująca wraz z rodzicami i siostrą Amsterdam, otrzymuje w prezencie urodzinowym pamiętnik z którego zaczyna skrupulatnie korzystać. Po kilku tygodniach, zmuszona jest ukryć się wraz z rodziną w bezpiecznym dla nich miejscu. Oficynę ukrytą w biurze Otta Franka zmuszeni są dzielić z czterema innymi osobami. "Anne Frank pisała od trzynastego do piętnastego roku życia i wyrażała w swoich zapiskach antypatie i złość równie dosadnie jak sympatie" ( ze wstępu do wyd. holenderskiego). I z pewnością dlatego nie zachwycam się jak inni postacią Anne Frank, inteligentną i dlategoż próżną i arogancką młodą osóbką, której cechy spowodowały wyniesienie tej osóbki na piedestał. W związku z tym pytam się: czy nie było lepszej dziecięcej/nastoletniej postaci o której można by śmiało mówić wszystko, oprócz tego, że jest zła? Nikt nie może powiedzieć, że Anne przeszła więcej, niż każde inne dziecko! Bo tak nie było! Więc czyżby fenomen książki tkwił tylko i w elokwencji postaci i w jakże poruszających dla innych opisach jej zawirowań miłosnych? A może takie ckliwe wrażenia wywarła buńczuczność bohaterki, kłótnie współlokatorów czy zalążki dojrzewania Anne? No ale to przecież pamiętnik, więc wielkie brawa za szczerość! I cieszmy się, że po śmierci ojca Anne, a co za tym idzie braku kontroli nad recenzją, ludzie ujrzeli tą gorszą, czy jedyną stronę Anne, której ojciec nie chciał uświadczyć. No ale to przecież dziecko. Ehm nastolatka. Więc może się zachowywać jak chce. W dodatku jest wojna. Więc dodatkowe frustracje z powodu małej przestrzeni życiowej, i braku lepszego jedzenia. Ależ czy naprawdę... czy naprawdę nie było innych dzieci, które zostałyby symbolem cierpienia? Bo nie, Anne nie cierpiała w namacalny sposób. To strach i niepokój, o to czy znów kiedyś spokojnie będzie mogła chodzić uliczkami, kierował jej zwierzeniami do Kitty. Zdaję sobie sprawę z wieku autorki, z jej infantylności, która chroniła, osłaniała, przed wnikliwą obserwacją sytuacji. Jednakże uważam i będę uważać, że to iż Anne Frank stała się wręcz legendarną postacią nie jest przypadkiem. Lecz nie wiem czemu tylko jej dano szansę wypowiedzieć się w imieniu młodych osób....
PO
@Porii 2010-01-26
Przeczytane (2007-08-07)
Gdy zaczełam czytać "Dziennik", w szkole właśnie skończyliśmy omawiać tematy o II wojnie światowej. Z jednej strony książka pisana jest zwyczajnym językiem jakby wcale nie było wojny, świadczy to o niezwykłym optymizmie Anne i nadziei na lepsze jutro. Z drugiej strony wiele fragmentów obrazuje samotność i cierpienie Anne nad losem Żydów. W książce tej najsmutniejsze są marzenia Anne o tym, co będzie robić po wojnie. Bo "po wojnie" nigdy nie nadeszło. Ta książka bardzo zmieniła mój obraz myślenia. Po jej przeczytaniu wciąż męczą mnie pytania : Dlaczego tyle Polaków nie lubi Żydów ? i Gdzie był wtedy Bóg ? Myśle że każdy kto ma jakieś uprzedzenia, powinnien przeczytać tą książkę. Ona go zmieni. Zawarta jest w niej nauka o holocauscie której nigdy nie usłyszysz w szkole.
@bodziek
@bodziek 2010-02-23
Bardzo mi się tak książka podobała. To, co mnie najbardziej uderzyło, to, to że początkowo wszyscy liczyli, że wojna lada chwila się skończy. Marzyli, co będą robili na wolności, a to nigdy nie nadeszło. Było mi również miło czytać (mam ochotę napisać "słuchać", bo tak się momentami czułam) wyznania kogoś wierzącego. To się w takich książkach rzadko pojawia, a tu miałam okazję poznać religijność Żydówki, bardzo mnie to wzbogaciło. Chwilami czułam się, jakbym była ową Kitty, do której Anne pisała. Zastanawiam się, czy umiałabym się z nią zaprzyjaźnić, bardzo chciałabym ją poznać tak, jak to teraz mówimy, w realu (; To co uderza, to okropieństwo wojny, z każdą niemal stroną, człowiek uświadamia sobie, jakie to straszne. Dziękuję za tą książkę!
@Lloret
@Lloret 2011-10-22
Przeczytane (2011-10-22)
Wzruszający dziennik pisany przez nastolatkę - dlatego może niektórych rozczarować. Ale warto spojrzeć na to, jako zapis marzeń i planów na przyszłość, które nigdy nie mogły zostać zrealizowane. Dowód na to, że Anne Frank - gdyby przeżyła wojnę - mogłaby zostać dziennikarką, czy pisarką. I to całkiem dobrą. Warto.
@Niekonwencjonalna
@Niekonwencjonalna 2012-11-03
Najbardziej tragiczny w tym wszystkim jest fakt, że to wszystko zdarzyło się naprawdę... Jednakże, jeśli mam być szczera, spodziewałam się czegoś lepszego. Książka strasznie mnie zmęczyła, ale i tak warto ją było przeczytać.
@SYSTEM
@SYSTEM 2007-08-23
Przeczytane (2015-12-20)
w tej książce zdumiewa dojrzałość autorki, przejawiająca się i w stylu pisarskim i w głębi przemyśleń; wspaniała lektura o ucieczce, lęku i zwykłym życiu Żydów w okrutnych czasach Holokaustu; polecam
@ola1806
@ola1806 2015-02-07
Przeczytane (2015-01-01)
Szczerze spodziewałam się, że będzie dużo bardziej ciekawsze. Strasznie mało było treści na temat wojny a na dużo na temat dość nudnego codziennego . Jestem trochę zawiedziona.
@Da-Nutka
@Da-Nutka 2009-09-28
Przeczytane (2009-07-07)
Książka wstrząsająca, pamiętnik pisany przez dziecko, które szybko musiało dorosnąć, żeby zmierzyć się z tragicznymi wydarzeniami.
@truskawka
@truskawka 2009-05-31
Chcę przeczytać (2009-05-31)
Bardzo chcę przeczytać. Słyszałam różne opinie na ten temat, więc sama się muszę przekonać.
@Sky
@Sky 2010-11-01
Przeczytane (2010-11-01)
książka, owszem, była ciekawa, ale spodziewałam się jednak czegoś ciekawszego...
Współtworzący tą stronę
puchar @SYSTEM @SYSTEM pierwsza opinia