Państwo Boże osiemnastowiecznych filozofów

Carl Lotus Becker, Carl L. Becker
8 /10
Ocena 8 na 10 możliwych
Na podstawie 1 oceny kanapowicza
Państwo Boże osiemnastowiecznych filozofów
Lista autorów
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8 /10
Ocena 8 na 10 możliwych
Na podstawie 1 oceny kanapowicza

Opis

W tych błyskotliwych i pełnych wdzięku esejach Carl Becker, wybitny amerykański historyk, wykazuje złudność dość rozpowszechnionego poglądu, że wiek XVIII był niezwykle nowoczesny w swoim charakterze. Przekonująca dowodzi, że okres, który przyjęto nazywać epoką rozumu, w istocie zasługiwał na to miano że Voltaire, Hume, Diderot i Locke wciąż żyli w świecie średniowiecza i że filozofowie „po to zburzyli Państwo Boże św. Augustyna, by własnoręcznie je odbudować, wszelako przy użyciu bardziej nowoczesnego budulca”.
Data wydania: 2008-09-08
ISBN: 978-83-7506-324-0, 9788375063240
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Stron: 164

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Czy ja dobrze widzę, że znasz książkę Państwo Boże osiemnastowiecznych filozofów? Koniecznie daj znać, co o niej myślisz w recenzji!
️ Napisz pierwszą recenzje

Moja opinia o książce

Opinie

@jatymyoni
2020-05-10
8 /10
Przeczytane Filozofia Dobra ksiązka L. amerykańska 20 z mojej półki

Państwo Boże osiemnastowiecznych filozofów” jest dość przewrotnym tytułem, ale w pełni adekwatnym. De Tocqueville zwrócił uwagę na fakt, że rewolucja francuska była „rewolucją polityczną, która działała sposobami rewolucji religijnej i poniekąd przybrała jej wygląd”. Była nawet swoista inkwizycja, która rozprawiała się z przeciwnikami. XIX historycy wyciągali z tego okresu to co im pasowało aby przeciwstawić go średniowieczu. Pomijając fakt, że część prac Hume, Diderota, a także innych były pisane do szuflady i ówczesne społeczeństwo nie miało okazji się z nią zapoznać. W połowie stulecia skierowanie uwagi na badanie ekonomii, polityki, historii, właściwie na pisanie jej od nowa było swoistą ucieczką do przodu. Jaka jest prawda o myśli filozoficznej doby oświecenia? Czy naprawdę wiek XVIII był niezwykle nowoczesny w swoim charakterze? Czy zasługiwał na miano epoki rozumu? To wszystko dowiemy się z tych błyskotliwych esejów autora.
Książka, którą się czyta z zapartym tchem, gdyż burzy nam obraz oświecenia przekazywany w szkołach. Warto po nią sięgnąć.
Polecam.

× 5 | link |

Cytaty z książki

“Zdaję sobie sprawę, że XIII stulecie przyjęto nazywać wiekiem wiary i przeciwstawiać stuleciu XVIII, które uważa się za wiek udzielnego panowania rozumu. Takie rozróżnienie nie jest pozbawione...”
#
“Ateista! To słowo w ówczesnym klimacie opinii, brzmiało złowieszczo, bezwstydnie i miało aspołeczny wydźwięk. Oświeceni? Filozofowie niewątpliwie byli ludźmi oświeconymi. Wszelako istotą oświe...”
#
“Trzeba pamiętać, że w tamtych latach Bogu wytoczono proces. Był to intelektualny causa célèbre epoki, wzbudzające emocje, które dzisiaj trudno pojąć. (…) wszyscy, zarówno czytelnicy, jak i aut...”
#
“Osiemnastowieczni filozofowie, tak samo jak średniowieczni scholastycy, kurczowo trzymali się wiedzy objawionej i nie chcieli albo nie potrafili nauczyć się z historii niczego, czego nie dało ...”
#
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl