"To jedno" jest kolejnym poematem Elżbiety Musiał, tym razem utworem skomponowanym w kanonie prozy poetyckiej. To psychologiczny portret pary artystów Dory Maar i Pabla Picassa, artysty władającego historią sztuki w XX wieku, dla którego liczyła się w ostateczności tylko sztuka, nie drugi człowiek - można przyjąć taką tezę po lekturze poematu. Dora poświęciła całe swoje życie mistrzowi i kochankowi w jednej osobie. Lub inaczej: stała się jego ofiarą. Egotyzm i geniusz Picassa autorka poddaje pod rozwagę czytelniczą i zadaje pytanie: czy portret wielkości i jednocześnie okrutnika mierzy się z psychologicznym portretem malarza - artysty w ogóle. To narodziny, czy odkrywanie na nowo, w innych już szatach, poetyckiego eseju o sztuce? Monolog podmiotu lirycznego naznaczony został bardzo gęsto wysepkami przypisów. One stanowią jakby paralelny strumień autorskiej wypowiedzi. Jan Tulik