Recenzja książki Farma Heidy

Cztery pory roku na Islandii i silna farmerka

Autor: @ksiazkirabe ·3 minuty
2019-11-20 Skomentuj Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!
Już sama forma "Farmy Heidy" jest interesująca, to opowieść-monolog Heiðy Guðný Ásgeirsdóttir, głównej bohaterki - zaangażowanej społecznie islandzkiej farmerki. Autorka oddaje jej głos, pozwala mówić o tym, o czym sama chce. A jej bohaterka korzysta z tego i prostym językiem, od serca, choć może nieco chaotycznie snuje swoją opowieść. Opowiada o sobie, swojej rodzinie, farmie, o walce z budową elektrowni, która zniszczy tereny wypasu owiec, rzekę przepływającą przez tamte okolice, a także ogólnie środowisko naturalne tych surowych terenów. Relacjonuje też swoją krótką karierę modelki, opowiada o szkołach jakie skończyła, o propozycji startowania w wyborach parlamentarnych i o implikacjach jej decyzji w tej sprawie.

"Dla mnie jest to część realizacji mojego postanowienia, że nie mam zamiaru umierać, nie pożywszy... To część tego, że chcę działać i łapać okazje. A to jest okazja do życia pełną piersią. Może na tym polega mój niepokój, jakaś tęsknota za czymś: iść dalej, pragnąć więcej, do przodu, przed siebie."

Z opowieści Heiðy wyłania się obraz kobiety silnej, pracowitej, twardo stąpającej po ziemi, takiej, która nie potrafi usiedzieć w miejscu, która chce działać, pewnej siebie, znającej swoją wartość, ale zarazem skromnej i skrępowanej publicznymi wystąpieniami. Widzimy w niej bowiem kobietę, która pracuje z mężczyznami, wykonuje często bardzo trudną, męczącą pracę, dla której podział na prace "męskie" i "kobiece" jest dziwny i nienaturalny. To taka "Wonder Woman" wychowana na farmie w surowym, islandzkim klimacie.

Heiða jest fascynującą postacią, taką niedzisiejszą, bardzo ciekawie się czyta o jej pracy i spojrzeniu na życie, które jest takie inne od naszego. Nie jest jednak tak, że nie interesuje się ona światem poza farmą, w końcu działa w swoim regionie, walczy z bezmyślnym niszczeniem środowiska, jest parlamentarzystką. Po prostu dla niej najważniejsza jest natura, jej farma, jej pasja, a inne rzeczy są tylko dodatkiem. Tak jak oficjalne spotkania, które nie mogą jej kolidować z sianokosami.

"Ziemia nie należy do mnie. To ja do niej należę. Być własnością całej tej ziemi to kolosalna odpowiedzialność..."

Cała książka jest podzielona na cztery główne części, zgodne z porami roku, które nadają rytmu życiu na farmie. Opowieści snute przez Heiðę są związane z danymi okresami, są podzielone też na konkretne dni, znajdują się wśród nich wspomnienia z dawnych lat, ale też jakieś urywki z wydarzeń danego dnia, a także plany na przyszłość. Przeplatane to jest z fragmentami wystąpień Heiðy, pojawia się również jej własna twórczość: wiersze dotyczące codziennego życia, ale też spraw ważnych.

Ponadto, "bohaterem" tej książki jest też natura - piękne islandzkie krajobrazy, przyroda, której broni Heiða, ale też takie codzienne obrazy: owce pasące się gdzieś na łąkach, mroźne zimy i olbrzymie śniegi, lato spędzone na traktorze, sianokosy... To wszystko to życie głównej bohaterki, a więc nie tylko tło opowieści, ale jej ważna część. I chociaż nie używa ona w swojej opowieści górnolotnych określeń i nie za bardzo potrafi malować słowem, to możemy wyczuć z jej słów wielką miłość do ziemi, natury, do Islandii. 

Heiða opowiada w tej książce o rzeczach sobie znanych, oczywistych dla siebie, mówi więc prostym językiem, ale też używa określeń i nazw własnych, które dla osób nie mieszkających na Islandii i nie zajmujących się wypasem owiec bywają nieznane. Powodowało to, że musiałam się bardziej skupić na czytaniu, a czasem i szukać konkretnych słów w Internecie, co nieco zaburzało mi lekturę. Wydaje mi się, że przydałyby się w tej książce przypisy, ułatwiłyby odnalezienie się w tej niekoniecznie uporządkowanej opowieści snutej przez jej główną bohaterkę. Jednak to jedyna wada tej publikacji, jaką zauważyłam.

Po "Farmie Heidy" spodziewałam się czegoś nieco innego, to znaczy miałam nadzieję na więcej informacji o samej Islandii, nie jestem jednak rozczarowana tą lekturą, wręcz przeciwnie - czytanie o życiu, pracy i walce Heiðy było bardzo ciekawe i inspirujące. Bardzo lubię historie o prawdziwych postaciach - silnych, wartościowych kobietach, które umieją sobie poradzić z przeciwnościami losu i właśnie główna bohaterka tej książki do takich należy. Dlatego też całą książkę czytało mi się wyjątkowo szybko i przyjemnie, polecam ją też Wam, jeśli szukacie ciekawej opowieści o tak nietuzinkowej postaci, jaką jest Heiða.

Recenzja pojawiła się w tej samej formie również na blogu.

Moja ocena:

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Farma Heidy
Farma Heidy
Steinunn Sigurðardóttir
7/10
Superbohaterka z Islandii – historia kobiety, która swoją walką o dobra naturalne nakreśla przepiękny obraz otaczającego ją świata. Wizja kariery modelki na wybiegach Nowego Jorku okazała się mał...
Komentarze
Farma Heidy
Farma Heidy
Steinunn Sigurðardóttir
7/10
Superbohaterka z Islandii – historia kobiety, która swoją walką o dobra naturalne nakreśla przepiękny obraz otaczającego ją świata. Wizja kariery modelki na wybiegach Nowego Jorku okazała się mał...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Islandia jawi się w mojej głowie jako magiczna kraina lodu i ognia. Coś jeszcze nie do końca zagarniętego przez człowieka, miejsce gdzie nadal ostatnie słowo ma przyroda. Tak po cichu marzę by kiedyś...

@pod_lasem_czytane @pod_lasem_czytane

Pozostałe recenzje @ksiazkirabe

WOPR. Życiu na ratunek
Walka z żywiołem, na ratunek życiu

"WOPR. Życiu na ratunek" to, jak można wywnioskować już po tytule, reportaż o pracy w ratownictwie wodnym. Autor stara się w tej książce pokazać całe spektrum sytuacji z...

Recenzja książki WOPR. Życiu na ratunek
Tajemnica carycy
Nie tylko caryce miewają tajemnice...

"Tajemnica carycy" to kolejna część przygód Agaty Śródki, celebrytki i restauratorki. Tym razem zostaje ona jurorką w pewnym telewizyjnym konkursie cukierniczym, a jej d...

Recenzja książki Tajemnica carycy

Nowe recenzje

Naucz mnie kochać
Naucz mnie kochać
@iza.81:

Ileż w tej książce odnalazłam myśli, słów, z którymi w pełni się zgadzam. To tak jakby ktoś wszedł do mojej głowy i wyd...

Recenzja książki Naucz mnie kochać
Cesarzowa Orchidea
Cesarzowa Orchidea
@EwaK.:

Dla kogo ta książka? Przede wszystkim DLA MNIE, pasowało mi wszystko, książka - ideał na moje czytelnicze potrzeby i oc...

Recenzja książki Cesarzowa Orchidea
Papierowy pałac
Rodzinne tajemnice
@madalenakw:

“Papierowy pałac”, debiut powieściowy Mirandy Cowley Heller, zrobił na mnie ogromne wrażenie i prawdę mówiąc, rozpoczyn...

Recenzja książki Papierowy pałac
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl